Fecit illud caritas. qua maioreꝫ nemo habuit: fecit et hoc caritas: cuipoſt illam ſimilis altera nō fuit. Iāte mater miſericordie ꝑ ip̄m ſinceriſſime tue mentis affectū tuis iacetpuoluta pedibus luna. mediatriceꝫſidi apud ſolem iuſticie conſtitutaꝫdeuotis ſupplicatōibus interpellat:vt in lumine tuo videat lumen et ſolis gratiam tuo mereatur obtētuqua vere amauit p̄ om̄ibus et ornauit ſtola glorie induens et coronampulcritudinis ponens in capite tuo.plena es gratiarū. plena rore celeſti. innixa ſuꝑ dilectū delicijs affluens. Cib̓a hodie pauꝑes tuos domina. ip̄iqꝫ catelli de micis edant: necIn mplipuero abrahe tautum ſed et camel̓rmo ile inpotuꝫ tribuas de ſuꝑeffluenti ydriatua. quia tu vere puella es p̄elctā ⁊p̄parata altiſſimi filio: qui eſt ſuperom̄ia benedictus in ſecula amen.mutatōxxi xjIn natiuitate marie.Ecunde virginis amplectitur celum preſentiam: terramemoriā veneratur. Sic nimirum totius boni illic exhibitio. Hictenuis quedam libatio primitiaruꝫ:ibi res et hic nomen. Domine inquitnomen tuum ineternum: et memoriale tuum in generationem et generationem. Generatio et generato.afuſſenon angelorum profecto. ſed hominum eſt. Vis ſcire quia et memoriale eius in nobis eſt. p̄ſentia in excelInorimiſo?Sic orabitis inquit. Pater noſterqui es in celis: ſanctificetur nomentuum. Fidelis oratio. cuius ip̄a primordia et diuine adoptionis et terrene ꝑegrinationis admoneant: vthoc ſcientes ꝙ quamdiu non ſumusin celo ꝑegrinamur a dn̄o gemamꝰintra noſmetip̄os adoptionem filiorum exſpectantes: p̄ſentiā vtiqꝫ patris. Signanter ꝓinde. et de xp̄o ꝓpheta loquit̉ dicens. Spūs ante facieꝫ noſtrā xp̄us dominus: in vmbraeius viuenius inter gentes. Nam inter celeſtes quidem beatitudines. nōin vmbra viuitur: ſed potius in ſplēdore. In ſplendoribus ſanctorum inquit ex vtero ante luciferuꝫ genuite. Verum id quidem pater. At mater ſane eundem ip̄m ſplendorem genuit ſed in vmbra: non niſi ea tamēqua obumbrauit altiſſimus. Meritoꝓinde canit eccleſia. non illa quideꝫeccleſia ſāctoꝝ que in excelſis ⁊ inſplendore: que interim ꝑegrinaturin terris. Sub vmbra eius quem deſideraueram ſedi: et fructus eius dulcis gutturi meo. Lucem quippe meridianam vbi paſcit ſponſus ſibi petierat indicari ſed repreſſa eſt: et ꝓpleītudine luminis vmbra eius quādeſideraueram: ſed ſub vmbra eiusquem deſideraueram ſedi. Neqꝫ enīipſius expetierat vmbra. ſed ipſumveram ꝓfecto meridiem: lumen plenū de lumine pleno. Et fructus aitdulcis gutturi meo. ac ſi dicat: guſtui meo. Vſqꝫ quo non parcis mihi: nec dimittis me vt gluciam ſaliuam meam? Quouſqꝫ manet illa ſententia: guſtate et videte quoniamſuauis eſt dominus? Et quidem ſuauis guſtui et dulcis gutturi: vbi merito etiā ſuꝑ hͦ ſpōſa ꝓruꝑit in vocegratiarum actionis et laudis. Sedqn̄ dicet̉. comedite amici ⁊ bibite: ⁊mebriamī cariſſimi? Iuſti epulēt̉ aitꝓpheta: ſꝫ in ꝯſpectu dei vtiqꝫ nō invmbra. Et de ip̄o ſatiabor ait cū apparuerit gl̓a tua. Sꝫ ⁊ dn̄s ad apl̓oſait. Vos eſtiſ qͥ ꝑmāſiſtis mecū in tēptatōibꝰ meis ⁊ ego diſpono vob̓ ſic̄