verba hec cōferēs in corde ſuo: ſedin his omnibꝰ neqꝫ de ip̄o incarnacōnis dominice ſacramēto quodcūqꝫ verbū reꝑies. Ve nobis qui ſpiritū habemus in naribus: ve qͥ totumꝓferimus ſpiritū: qui iuxta illud comici pleni rimaruꝫ effluimus vndiqꝫTotiens maria deniqꝫ filiū audiuitnō modo turbis loquētē in ꝑabolisſed ⁊ diſcipulis ſeorſū regni dei miſteria reuelantē. vidit miracula faciciētem: vidit deinde in cruce pēdētē.ꝯquebatvidit exſpirātē. vidit reſurgētē. vinomi dentuor edit ⁊ aſcēdentē: ſed in his omnibuselipiū ſ temuquotiēs verecūdiſſime v̓ginis. quotiēs pudiciſſime turturis vox memorat̉ audita? Deniqꝫ legis in actibusallocuts.apl̓orū. ꝙ redeuntes a mōte oliuētivnanmiter ꝑſeuerabāt in oratōne.hāneꝫ exuſaQui?Si forte maria affuit nominet̉grificirapͥma: que ſuper om̄es ē. taꝫ filij p̄ropmnficanacū iā eſſꝫ angatiua. ꝙͣ ſue priuilegio ſāctitatis.Petrus et andreas ait iacobꝰ et iopſa et pater eitefiſſent eū: quarto in mihannes et ceteri qui ſecūtur: hi omiī ⁊ miniſtros. Et is quidnes ꝑſeuerabāt vnanimiter cū mutiſſimus index ingeite mālieribus ⁊ maria matre iheſu. Itaneverecūdia⁊ mulierū ſeſe vltimā exhibebat. utnouiſſima omniū poneret̉⁊ Vere carrrecūdiaꝫ ſurꝓtuit: nōpnales adhuc diſcipuli. quibꝰ necdūdefectum ſeſpiritus erat datus. quia iheſus nectaqͥmidū fuerat glorificatus. quō facta ēinter illos ꝯtentō de pͥmatu: cū maria quāto maior erat humiliaret ſenō modo in om̄ibꝰ. ſed ⁊ p̄ omnibus?Merito facta eſt nouiſſima prima:que cū prima eſſꝫ omniū. ſeſe nouiſniā faciebat. Merito facta ē om̄iuꝫdomina: que ſe omniū exhibebat ājjo Iie intcillā. Merito deniqꝫ ſuꝑ angelos exſaltata eſt. que et infra viduas et peintentes. infra eā de qua eiecta fuerat ſeptē demoīa. ineffabili ſeſe manfuetudine inclinabat. Obſecro vosfilioli. emulamini hāc virtutē ſi mariā diligitis: ſi ꝯtenditis ei placere:emulamini modeſtiā eius: nichil enītam ydoneū homini: nichil tā cōgruum xp̄iano: maximeqꝫ monachumnihil adeo decꝫ. Et quidē manifeſtaſatis in virgine. ex hac ip̄a manſuetudine virtus humilitatis elucet. Nimirū collectanee ſūt humilitas etmāſuetudo: in eo ꝯfederate germanō qui dicebat. Diſcite a me: quiamitis ſū et humilis corde. Sicut enīmater p̄ſūptionis elatio: ſic manſuetudo vera nō niſi exvera humilitateꝓcedit. Nec in ſola tātū marie taciturmitate ꝯmēdatur humilitas: ſedeuidētius reſonat in ſermōe. Audierat qd̓ ex te naſcetur ſāctū vocabitur filius dei: et nichil aliud ꝙͣ ancilla eius ſe eſſe reſpōdit. Inde ventueſt ad elizabeth: ⁊ cōtinuo virginisgl̓ia ſingularis eidē ꝑ ſpiritū reuelatur. Deniqꝫ et mirabatur ꝑſonā veniētis dicens: vnde hoc michi: vt veniat mater dn̄i mei ad me: cōmendabat et vocē ſalutātis adiciēs: vt facta eſt vox ſalutatōis tue in auribꝰmeis exultauit in gaudio infans invtero meo: et beatificabat fidē credetis. btā inquiēs q̄ credidiſti: qm̄ ꝑficiunt̉ in te qͥ dicta ſūt tibi a dn̄o.Magna quidē p̄conia: ſꝫ ⁊ deuota humilitas nichil ſibi paſſa retinere ineū magis vniu̓ſa infūdit: cuiꝰ in ſebeneficia laudabant̉. Tu inqͥt magnificas matrē dn̄i: ſꝫ magnificat aīamea dn̄m. In voce mea filiū ꝑhibesexultaſſe in gaudio: ſꝫ exultauit ſpiritꝰ meus in deo ſalutari meo: ⁊ ipſe qͦꝫ tāꝙͣ amicꝰ ſpōſi gaudet ad vocē ſpōſi. Beatā eſſe dicis q̄ credidiſſet: ſꝫ credulitas ⁊ btītudinis cauſareſpectus eſt ſuꝑne pietatis. ut exhoc magis btāꝫ me dicātōes gn̓atōes: quia ancilla humilē ⁊ exiguāQ iiij
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten