Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

Vdiuimꝰ ex libro regū goliāEvirū ꝓcere ſtature p̄ſumētēſuꝑ ml̓ta fortitudinē ⁊ magnitudīecorꝑis ſui. vociferātē adu̓ſus phalāgas iſrahel: ⁊ ꝓuocātē eas ad ſingulare certamē. Audiuimus etiā adeo ſuſcitatū ſpm̄ pueri iunioris: vtindigne ferret virū ſpuriū ⁊ circūciſum caſtris iſrahel. et dei ſūmi exꝓbrantē agminibus. Spectauimusꝓcedētem adoleſcentuluꝫ in fundaet lapide aduerſus mōſtruoſe magnitudinis homii ē loricatum ⁊ clipeoprotectum ac g alea: ceteriſqꝫ terribilē militaribus armis ſi qua ni nobis erāt viſcera pietatis: nō potuimus nō timere ſic ineunti ꝯflictum.nonꝯgaudere vincēti. Laudauimuſmagnanimitatē ꝑuuli ꝙͣcomederetanimā eius zelus domus dei ⁊ opprobria exꝓbrantiū ei a ſe nō duceretaliena: ſed tāꝙͣ ad ꝓpriam moueret̉iniuriā: et doleret ſuper contritioneioſeph. Mirati ſumus tātam in adoleſcente fiduciaꝫ: fidutiaꝫ quāta nōinueniret̉ in vniuerſo iſrahele. Collatam deniqꝫ celitus victoriā ⁊ diuinā manifeſte patratam virtute. tāleti ſuſcipimꝰ: ꝙͣ ſoliciti certamē ſpectauimus: armati fide paruuli ⁊ gl̓i.antis ꝓpria in virtute gigātis. Iāſi ſpiritalē ſecūdū apoſtoli teſtimonium legem eſſe non ignoramus: ⁊ſcriptā eſſe ꝓpt̓ nos. nō ſolū exterioris ſuꝑficiei oblectandos aſpectu:ſꝫ interiorū quoqꝫ ſēſuū guſtū tāꝙͣmedulla tritici ſatiādos: ꝯſiderādūnobis eſt. qͥs nā videat̉ iſte golias.qui populo dei iam re ꝓmiſſionis terram ingreſſo. iamqꝫ multis ex hoſtibus triuphāti. ſolus exꝓbrare p̄ſumit: elatus ⁊ inflatus ſpiritu carnisſue. Credo em̄ nō incōgrue in ſuꝑbo homine ſuꝑbie vicium deſignari.Ip̄m nāqꝫ ē peccatū maximū: quot.idei populo magis niſultat: et infurgit ſpecialiter aduerſꝰ eos qͥ cetera38iā videātur viciſſe peccata. Hinc eꝙ ꝓuocat ad ſingulare certamē: tāꝙͣ ceteris iam ſubactis. Nam ⁊ philiſtei illo in tēpore timebāt om̄moaduerſus iſrahel mire cōflictū: inſixꝙ de golya enormis mag̓tudinisviro eoꝝ fidūcia totā pēdebat. Vn̄.xiem̄ eiuſmodi animā ſuꝑbia tēptetquā ſibi ſubiugauit inuidia ſeutexa tii. ixriſpiditas ea q̄ ſolet deo vomitū ꝓcurare: aut pigricia que facit ut boū.xxxiijtiſtercoribꝰ lapidet̉? Vnde in quā deiji ijiitiſſſuꝑbia. vnde extollētia oculoꝝ: cuiIiuii iſtiaratiixt xteadeo cet̓a viciā domināt̉ ut diiudicaIlpiptuma. vxiiri ſe abvniuerſis tāꝙͣ male ſibi ꝯſciuit iprain irratu. at. tx2us arbitret̉? Quis deniqꝫ niſi manuniti liuqupulentxa.fortis. qui cetera iam ſibi potentivirxij xx. inp litute vicia ſb̓iugauit: aduerſus neLrrirmprumimi xīauigiquiſſimum ſuperbie viciū dimicatuiuaminxitſct arus accedat̉ Procedat inquā dammari printitg.aiuid manufortis: quoniam nonē viniadancere tantum hoſtē: niſi in manu forti. Armet̉ ipſe ꝯtͣ golyā: qui et viſum vicerit et leonem. Videat ſanevtrum ſaulis ei poſſint arma ꝓdeſſe:vtrum ſeculari ſapientia et philoſophicis traditionibus. ſeu etiā diuinaꝝ ſuperficie ſcripturarum. quānimirum occidentem literam vocatapoſtolus: videat inquam vtrū hijsarmis debellare ſuperbiam. vtrūhac via humilitatem apprehēderepoſſit: ut onerari ſeſe ꝙͣ roborari ſeAtiēs huiuſmodi a̓ma atꝫ impedimeta proiciat: iactans omnino cogitatum ſuum in domino: et de propriapenitus deſperans induſtria. ſolafide armatus non reputet goſſe ꝓceritatem: ne forte magnitudiniseius mole prematur: ſꝫ potius p̄ſalilat ſpū pſallat ⁊ mēte: dn̄s inquienis