defēſor vite mee ⁊ cetera. Nā ⁊ petrꝰdum nec ventorum violentiam. necmaris profundum. corporiſqꝫ pondus conſideraret: in verbo iactansſemetipſū nec perire potuit nec timere. At vbi vidit ventū veniēteꝫtimuit: ip̄oqꝫ timore ꝓ tinus mergicepit. Simile aliquid etiā nūc adlethe nrō ex ſaul ſuadere tēptat: nonpotes īqͥens reſiſte̓ philiſteo iſti. necpugnare aduerſus eū quoniā pueres: hic aūt vir bellator ab adoleſcētia ſua Verūtamē nō acquieſcit illetale aliquid meditari: ſꝫ p̄ſumēs de v̓tute eius. cuius auxilio priora certamina iā viciſſet: accedit intrepidusColligit igit̉ abiectis armis ſaulisquīqꝫ lapides de torrente: qͦs nimirū cū leuia queqꝫ tolleret leuigaretorrēs potuit: ſed non etiā tolle̓ ſecūſb̓iugauit: aduenTorrēs quippe quē vtinā ꝑtrāſeatſuperbie viciū diniaīa noſtra ſeculū p̄ſens ē. ſcriptura⁊ Procedat inquiteſte. quoniā generatō adueīt ⁊ getis: quoniam nonēneratio p̄terit: tāꝙͣ tumēs ūda imhoſtē: niſi in manulpellēs. Quia ergo omīs caro fenū⁊ omīs gl̓ia eiꝰ tāꝙͣ flos feni huiuſdeatmodi leuia facile ſecū trahit torrēsmundās: verbū aūt domī nullis flua et p̄hactibꝰ cedēs manet met̓nū. Arbitrorꝓinde nō incongrue quīqꝫ lapidibꝰiſtis. quīqꝫ partitū verbū intelligicōminatōis. ꝓmiſſionis. dilectōis.imitacōis ⁊ orōis. Porū quippe v̓borū late patēs copia in diuinaꝝ reꝑitur ſerie ſcripturaꝝ. Et forte ipſaſūt quinqꝫ v̓ba quorū meminit paulus: malēs quinqꝫ verba loqui. in ſēſu: ꝙͣ decē milia ī līgua. Preterit enīx2figura huius mūdi: ⁊ iuxta aliud te2ſtimoniū et mūdus trāſit et cōcupi-ſcentia eius. Hec aūt verba trāſeunquate mūdo non modo manēt verū etiāleuigāt̉ magis: dū ꝑtrāſeūtibꝰ p̄lurimis multiplex erit ſcientia. Iā vero collectos iſtos lapides cōtra ſuꝑbie ſpiritū. dimicaturus dauid ī vaſe momorie ſue reponat: cōſideransqͣnta nobis cōminet̉ deus. qͣnta permittat: quātā nobis exhibeat caritatē: ⁊ ꝙͣ ml̓ta nobis ſāctitatis exēpla ꝓponat: quēadmodū deniqꝫ orōnū nobis vbiqꝫ ꝯmendet inſtātiam.Hos inquā lapides ſecū tollat. quiſquis ſuꝑbie viciūdebellare feſtinat:ut quotiēs venenatū audet erigerecaput quilibet ex hijs lapidibꝰ manui cogitatōis huius prius occurrat: ꝑcuſſꝰ fronte ꝯolias deiciat̉ oꝑtus cōfuſione. In quo ſane cōflictufūda qͦꝫ neceſſaria ē lōganimitatisformā hn̄s: quā huic maxīe ce̓tamīnulla rōne deeſſe neceſſe ē. Quotiēsg vaītatis cogitatō mētē pulſat: ſiītimo cordis affectu diuinas exꝑaueſce̓ ceperis ꝯminatōes ſeu ꝓmiſſiones eius deſiderare nō ſuſtinet golias vtriuſlibet lapidis iactū: ſꝫ reprimit̉ ilico tumor omīs. Quod ſi venerit ī mētē dilectō illa tā ineffabilisquā tī deꝰ maieſtatis exhibuit: annō ilico inardeſcēs ad caritatē prorſus abominari incipis ⁊ abicere vaītatē? Sic et exempla ſāctoꝝ ſi diligēti tibi conſideratōe ꝓponas. eritſine dubio ad imprimēdam dilectioneꝫ cogitatio iſta perutiliſ. Iā vero ſi forte infurgēte ſubito elationenihil ex hijs q̄ diximꝰ app̄henderequiuerit manus tua: toto feruorē⁊ ad eā ꝯuerte̓. q̄ ſola reſtat orōeꝫ:cōtinuo quē eleuatū videras ⁊ exaltatum ſicut cedros libani ſubuerſuſimpius iam non erit. Sed querisfortaſſe quemadmodum ſuo ipſiusgladio golie poſſis abſcidere caputid enim tanto tibi iocundius.quanto moleſtius hoſti. Dico breuiter expertis loquor: et qui faci-
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten