ſollicite ꝓuideamus. Sobrie et iuſte⁊ pie viuamus in hoc ſeculo ait apoſtolus. ut videlicꝫ in p̄ſēti ſobrietasobẜuet̉: ut iuſta ſatiſfactiōe p̄terita q̄ nob̓ ſn̄ fructu ſalutis p̄terieretēpora redimāt̉: ut pietatis clipeū.imminentibꝰ de futuro ꝑiculis opponamus. Sola eſt em̄ que ad omniavalet pietas. cultus ſcilicꝫ dei humilis ⁊ deuotus: nec aliter nobis ē ꝓuidere nouiſſima. niſi vt vniuerſa q̄nobis immine̓ vidētur pericula ſedūla nobiſcū cogitacōne verſātes: diſcamus de noſtra om̄mo induſtria.magiſ aūt de noſtris diffidere mertis: ⁊ ſoli diuine nos ꝓtectioni committere pio quodā mentis affectupie intētionis in ip̄m cuius datumtne deſtsoptimum et donū ꝑfectū. eſt ꝯſūmadico vbis quantimntio felix ⁊ mors precioſa. Habes inouerſatio ſpiritudieuāgelio tria hͦ ip̄o tibi ſermōe dn̄icōfumatio noſtuuiꝯmēdata. Beati inquit pauperes.mntus non coheret.beati mites: beati qui lugēt. Beatignū dei potesqui ſapiūt: pre deſiderio celeſtiū. ina aitapiens memo.terno quodā ſapore mentis p̄ſentiatua: et norpeccabisreſpuētes. Beati qui nouiſſima ꝓuiec maxime recordadent: in manſuetudine ſuſcipientesatū. timoreinſitū verbū quod eoꝝ ſaluare anizātiā nō admittatmas p̄t: ⁊ pietate cordis ad futurātendūt hereditatē. Beati qui priſtiſtireti ſnū intelligētes errorem: crebris lauant lacrimis lectū ſuū. Vides quidoptat vir ſanctus: quid obtinere cupit eis ꝓ quibꝰ orat? Vtinā inquitſaperent et intelligerēt: ac nouiſſiāꝓuiderent. Ac ſi manifeſtius dicat.Vtinā eſſet ī eis ſpiritꝰ ſapiētie ⁊ intelligētie atqꝫ ꝯſilij. Vtinā hͦ ī nob̓inueniat̉ fratres: ut ſuauiter omīanoſtra per ſapiētiā diſponamus. utintellectu preterita peccata dānemus: ut ꝓuideamus futura conſilio.Vtmā ſapīamus ad preſentis vitemoderatōneꝫ: vtinam intelligamuspad preterite correptionem. vtinamdeuota in deū fide prouideamus: utfelicem habeamus ipſo miſerāte cōſūmacōnē. Hic em̄ eſt funiculus triplex quo trahimur ad ſalutē: ordinata cōuerſatio. rectū iudicium: fidesdeuota.¶ Sermo tercius vnde ſupra.Erito fratres apoſtolis ſāctis attribuit mater ecc̄ia.quod in ſapiētie libris legitur. Hijſūt viri miſericordie: quoꝝ iuſticieobliuione nō acceperunt: cū ſemineeorū ꝑmanet bonā. Sunt em̄ hij plane viri miſericordie: ſiue qꝛ miſericordiā cōſecuti. ſiue quia miſericordia pleni ſeu quia miſericorditer adeo nobis donati ſūt. Et vide quammiſericordiā cōſecuti ſūt. Pauluminterroga de ſe ip̄o: vl̓ magis ſpōtecōfitente auſculta. Qui fui blaſphemus et perſecutor ⁊ iniquuſ. ſꝫ miſericordiā conſecutus ſū. Quis em̄ nonaudiuit quāta mala ſanctis feceritin iheruſalem? Nec in ſola iheruſalēſed ⁊ ꝑtotā iudeā inſanie ferebaturhabenis: ut criſti membra laniaretin t̓ris. Deniqꝫ hac furia vectꝰ ibat:ſed p̄uentus a grā eſt. Ibat ſpirāsminarum ⁊cedis in diſcipulos dn̄iet diſcipulus domini factus eſt: cuioſtenderetur quāta eū oporteret ꝓnoīe ipſius pati. Ibat dirū toto corpoe̓ virꝰ exalās: ⁊ ſubito in electiōisvas mutatus eſt: ut iā cor illius eructuaret verbū bonū. verbum piumet dice̓t. Gnē quid me vis facere?Hec vtiqꝫ hec mutatio dextere excelſi. Merito proinde loquebatur.Fidelis ſermō et omni acceptionedignus: quoniam dominus iheſusvenit peccatores ſaluos facere. qͦꝝO iiij