Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

ſe eē negabat: inde gaudebat amicus ſponſi ad vocem ſpōſi: inde gratiā ſe accepiſſe ꝓ gr̄a fatebat̉: illuꝫaūt nō ad mēfurā habere ſpūm: ſꝫplenitudinem de qua oēs acciperētclamitabat. Nōne deo ſubiecta eriſaīa mea ⁊ Alioquin nō ero lucernaardens: niſi toto corde tota mēte etex om̄ibꝰ viribꝰ meis diligam dn̄mdeū meū. Sola enī eſt caritas q̄ accendit ad ſalutē: ſola quā infūdit ⁊inflāmat ſpūs: quē extinguere ꝓhibemur. Pabes quēadmodū iohannes arſerit: et in hocip̄o quēadmodū luxerit indicatū eſt ſi aduertiſti.Neqꝫ ardorem eiꝰ noſſe poteras niſi luxiſſet. Luxit ergo vt ſupͣ memini exemplo. digito. verbo: oꝑe ſeipſum xp̄m indice: noſmētip̄oſ nobisẜmōe declarās. Tu puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis ait pater: preibisenim an̄ faciē dn̄i ꝑare vias eiꝰ: addandam ſcientiā ſalutis plebis eiꝰAd dandā inquit nō ſalutem: neqꝫenī ille lux: ſꝫ ſcīaꝫ ſalutiſvt teſtimoniū ꝑhiberet de lumīe. Scīam inqͥtſalutis: in remiſſionē pctōꝝ. Nū ſalutis ſcīam ſapiēs paruipēdere p̄tPonamꝰ tn̄ necdū veniſſe iohāneꝫ:necdū ſig̓ficaſſe de xp̄o. Vbi ſalutē q̄rimꝰ? Peccaui pctm̄ grāde qd̓ſāguine vituloꝝ vel hircoꝝ delerinō p̄t: qꝛ nō olocauſtis delectaturaltiſſimꝰ. Memoria mea infecta eſtfece huiꝰ amurce: nō eſt nouaculaq̄ mēbranā hāc radere poſſit: qꝛ tota totā imbibit fecē. Si peccati meioblitus fuero ſtultꝰ ſū et ingratusSi ī memoria mea ꝑmanet arguetme in eternum. Quid igit̉ faciam ⁊Ibo ad iohānem et audiā vocē leticie. miſcd̓ie vocē: ẜmonē gr̄e: v̓bumremiſſionis et pacis. Ecce inqͥt agnꝰ dei: ecce qͥ tollit pcc̄a mundi. Etalibi. Qui habet ſpōſa inqͥt ſpōſusē. Oſtendit igit̉ qꝛ venit deꝰ: qꝛ ſpōſuſ: qꝛ agnꝰ. Quia deꝰ. certuꝫ eſt ꝙpcc̄a remitte̓ poſſit: ſꝫ vtrū velit adhūc in qͣſtione eſt. Vult ꝓfecto: qſpōſus ē: qꝛ amabilis ē. Et iohāneamicꝰ ſpoſi ē: qꝛ ſponſū niſi amicushabere nō nouit. Et licet velit glorioſā ſponſā nō habētem maculamaut rugā aut aliqͥd eiuimodi: nō tn̄q̄rit talem. Vbi enī illaꝫ inuenret̉atixxaiSed talē potiꝰ ip̄e facit: talē ſibi exxihibet ip̄e. Audi deniqꝫ qͥd dicat:ꝓph̓am Vulgo d̓r. Nūquid mulierx ixiiſi dormierit cū altero viro: reuertet̉Lipattad virū ſuū pͥorē? Tu aūt fornicaIdhrin nigle prita es cū amatoribꝰ multis: reuertegiixixtenttn̄ ad me: ⁊ ego ſuſcipiā te. Ecce guter tijjpoſſit: ecce ꝙ velit. Sꝫ tu fortaſſis tixitii j3ꝫ j. imeaſ eā quā face̓ veīt delictoꝝ puquiſeliphinlæa linurigatōꝫ: ne vſtione ⁊ ſciſſiōe oſſa ⁊ mepatumaſūt id tiberdiꝝdullas oſſiū collidat: ne dolorē infex yritmian nſcnan ta.rat morte gͣuiorē. Audi: agnꝰ eſtlirm ipnuiriturtiſaꝫ?In māſuetudīe veīt cū lana ⁊i lacteꝫiruribaliaſlid i vi.ſolo v̓bo iuſtificāſ īpiū. Quid enī iuxͣvip iuaitiudribcōmicū faciliꝰ dictu? Tātū in qͥt dieIIituintincaba.v̓bo: ⁊ ſanabit̉ puer meꝰ. Vt qͥdriritrlaniroranyē deinceps heſitemꝰ fr̄es: ⁊ nō omyimprbfiducia ad thronū gl̓e eiꝰ accedamꝰ. Agamꝰ iohāni gr̄as: ⁊ eo mediāte trāſeamꝰ ad xp̄m: qꝛ vt ait ipſe illū oportet creſce̓ me aūt minūiQuomō minui? Splēdore vtiqꝫ nferuoe̓. Retraxit radios: recollegiiir quein.ſe: ne fieret ſic̄ is qͥ totū ꝓfert ſpūꝫvanemſuū. Illū inqͥt oportet creſce̓ q̄ exhauriri nō p̄t. d̓ cuiꝰ plenitudie dēaccipiāt: me autē minui cui datꝰ eutſpūs ad mēſurā: et dāda magis vpera vt ardere ſēꝑvaleā ꝙͣ lūcere.Preceſſi ſolē tāꝙͣ ſidꝰ matutinuabſcōdi ncc̄e ē orto iā ſole. Nō ē midi3niſi modicū olei qͦ vngarin vaſe tutiꝰ ꝙͣ in lāpade poſſdeſeyt