in hoc verbo cariſſimi: ſeminemus īſpiritu: quoniā qͥ in carne ſemināt.ſolam habent metere corruptōemGaudeamus intus et non ſub ſole:entis totſꝫ iuxta apl̓m tanꝙͣ triſtes ꝓpt̓ humilitatē ⁊ grauitatē: ſēꝑ aūt gaudēvlela tataihataquōdaptes ꝓpter internā ꝯſolatōem. Gaudeamꝰ dilectiſſimi in natali beati ioēoriā.vtid oyhannis: et gaudeamꝰ de ip̄a natiuiAacduijptate. Copioſa quidē nobis in eiꝰ reemo fuitcordatōne cauſa: multiplex ē ⁊ maQuideteria gaudiorū. Ille erat lucernaardens et lucens: et iudei volueruntexultare in luce eiꝰ: ip̄e vero potiusgaudebat in feruoe̓ deuotōiſ: gaudebat ad voceꝫ ſponſi tanꝙͣ amicusis faualiſpōſi. Nobiſ in vtroqꝫ gaudēdū eſt:ī ⁊ volipain altero quideꝫ ei: nobis in alteroꝯgaudendū. Ardebat enī ſibi: nob̓it talli.aut lucebat. Gaudeamꝰ in feruorēIinqͥt aeiꝰ ad imitatōem: gaudeamꝰ in luiudebūt.mine nō tn̄ ibi manētes: ſꝫ ut in luīea ē ⁊lueius videamꝰ lumē. Lumē vtiqꝫ verūqd̓ nō eſt ip̄e: ſꝫ cui teſtimoniū phibet ip̄e. Venit iohānes ait dn̄s: necmāducās nec bibens Incentiuū fere: nonuoris id mihi eſt: ⁊ materia humilitatis. Quis enī in nobis eſt fr̄es: qͥiohānis penitētiā intuēs ſuā nō dicomag̓ficare: ſꝫ alicuiꝰ ſaltē momēti reputare preſumat? Quis audeatmurmurare in laboribꝰ ſuis: et dicere ſatis eſt qd̓ patior nedū nimisᶜalit Que enī homicidia: q̄ ſacrilegia. a̓aterīctirtenh q̄ flagicia ſic puniebat iohānes inai. vici T ticel ſeip̄o ⁊ Accēdamur ad penitētiamii fui amipenor tres: interrogemus ꝯſcīas nr̄as etirmulit n et̓n animemur advltionē exigendā demo ſiſꝫ ſn quit nobis: vt horrēdū poſſimꝰ euaderecuen eterriſ iudiciū dei viuētis. Quicqͥd vero mipnin nius eſt feruoris: hūilitas ſuppleatpure ꝯfeſſionis. Fidelis eſt deꝰ ſi cōfiteam̉ iniqͥtates nr̄as: ſi miſeriasmras exponamꝰ. ſi nō excuſemus īfirmitates nr̄as: dimittet nob̓ peccata nr̄a. Ex hoc ſane et erga ꝓximoꝝ delicta feruorē intuere iohannis. Hic nempe dignus eſt et rationi ꝯſentaneus ordo: vt incipiēdumtibi mēmeris a teip̄o. Ab occultisinquit meis mūda me: et ab alienisparce ſeruo tuo. Genimina viperarū ait iohānes. quis on̄dit vobis fugere a vētura ira De quāto mētisferuore procedere putas ſcintillasiſtas: imo carbones deſolatorios ?Sic neqꝫ phariſeis parcēs nolite īquit dicere qꝛ patrē habemꝰ abraham: potens eſt enī deus de lapidibus iſtis ſuſcitare filios abrahr. Sminus hoc videat̉. ſi vel ip̄m veretuipotētis vultum ⁊ nō tota libertateſpūſ arguit peccantē regē crudelēatqꝫ ſuꝑbū: ſacra quadā vehementia ad hoc ip̄m ꝓdiens de deſerto:ſi vel blandicijs eius vel ip̄o mortisterrore mouetur. Metuebat inqͥtherodes iohānem: ⁊ audito eo multa faciebat: et libenter eū audiebatAt ille nihil ob hoc parcēs: nō licꝫait tibi habere eā. Ligatꝰ qͦꝫ ⁊ ī carcerē truſus nihilominꝰ ſtetit in veritate: et occubuit ꝓ veritate felicit̓.Ferueat amor iuſticie: odiū iniqͥtatis. Nemo fr̄iſvicia palpet: pctā diſſimulet nemo: nemo dicat nūqͥd cuſtos fr̄is mei ſū ego: nemo qd̓ in ſeē eqͣnimiter ferat cū viderit ordineꝫdeꝑire: minui diſciplinā. Eſt enī cōſentire ſilere cū arguere poſſis: ⁊ ſcimꝰ qꝛ ſil̓is pena faciētes māeat ⁊ cōſētiētes. Iā vero ſuꝑ hūili ⁊ om̄inoferuētiſſima deuotōe iohānis ergadn̄m qͥd loquemur? Inde enī exl̓tauit in vtero: inde expauit in iordane baptiſaturus eū: inde non modoxp̄m qui putabat̉ ſed vel ip̄am corrigiā calciamēti eiꝰ ſoluere dignuꝫ