In vigilia ſanctoꝝ Petri et pau.Nſanctoꝝ vigilijs neceſſe eſt vigilare hominē ſpiritualem: qui ſolemnitates eoꝝ celebrare deſiderat īſpiritu ⁊ veritate. Alie enim carnaliū: alie ſpiritualiū vigilie. Illi ⁊ nitidiores cultus ⁊ epulas preparātmaculalautiores: et fortaſſis in ipſis vigiqd eiummodinuslijs operant̉ opera tenebraꝝ: letābi enī illaꝫ inueniotur cum malefecerint et exultant īiꝰ ip̄e facitt alē ſibirebꝰ peſſimis. Vos nō ita didiciſtiſAudi demqꝫ qͥd dicacriſtum qui criſtum ſecuti eſtis: quiſugob. ꝑūqud inuoīa reliquiſtis. qui vigilanti oculorit cū alteronrornemuvigiliarū nomē debetis attendereiū pͥorē? Tu aūt famAd hoc em̄ vigilie p̄ponūt̉ vt euimultis reugilemꝰ ſi in aliquo peccato vel nejatu lumgligentia dormitamꝰ et p̄occupetu foitimus faciem ſanctoꝝ in confeſſiōeNon ſic filij huius ſeculi non ſic: qͥpotentes funt ad bibendum vinū.ne doluiiet viri fortes ad miſcendam ebrietatem: qͥ obdormierunt ī flagicijslanarliet facinoribus ſuis ¶ Illud nō vosuid enlateat. quia qͥ ebrij ſūt nocte ebrijſunt: ⁊ qui dormiunt. nocte dormiunt: et fruſtra ſonat eis nomen vigiliaꝝ ſanctaꝝ cū ipſi magis dormire ſtudeāt ꝙͣ vigilare. Vos aūtnon eſtis filij noctis neqꝫ tenebrarum: ſed lucis et diei: vt non vos p̄occupent natalicij ſanctoꝝ dies etinueniāt imparatos. Tria ſunt igitur que in feſtiuitatibus ſanctoꝝvigilanter conſiderare debemus:auxiliū ſancti. exemplum eius: confuſiōem noſtram. Auxiliū eius: qꝛqͥ potens in terrā: potentior eſt incelis ante faciem domini dei fui. Sienim dum hic viueret miſertus eſtpeccatoribus et orauit ꝓ eis: nunctanto amplius quanto verius agnoſcit miſerias nr̄as orat ꝓ nob̓patrem. quia beata illa patria caritatem eius nō immutauit ſed augmētauit. Neqꝫ enim qꝛ impaſſibil̓ominio ideo et incōpaſſibilis factꝰeſt: ſed nunc potiꝰ induit ſibi viſcēra miſericordie cum ante fontē miſericordie exiſtit. Eſt et alia cauſaque magis vrget ſanctos vt ſolliciti ſint de nobis: qꝛ iuxta vocē apl̓ideꝰ ꝓuidet ꝓ nobis. ne ſine nobisꝯſūmentur: ſic̄ ait ſanctus: me exſpectant iuſti donec retribuas mihi.Debemus etiam attendere exēplūeius: quia quādiu in terris viſus eſt⁊ cum hominibus ꝯuerſatꝰ eſt. nōdeclinauit ad dexteram neqꝫ ad ſiniſtrā ſed viam regiā tenuit donecveniret ad illum qui dicit ego ſumvia veritas ⁊ vita ¶ Intuenimi humilitatem operū eius. auctoritatēverboꝝ eius: et tunc videbitis quōtā verbo ꝙͣ exemplo luxerit interhomines: qualia nobis veſtigia dereliquerit ut ambulemns per ea etnon erremꝰ ī eis. Vere iuxta ꝓphetā ſemita iuſti recta eſt: rectus callis iuſti ad ambulandum. Sed ⁊ diligentiori intuitu confuſioueꝫ nrāꝫinſpiciamus: qꝛ homo ille ſimilis nobis fuit paſſibilis: ex eodē luto formatus ex quo et nos. Quid ergo ēquod non ſolū difficile ſꝫ impoſſibile credimus ut faciamꝰ opera quefecit vt ſequamur veſtigia eiꝰ⁊ Cōfundamur fratres et contremiſcāˢad vocem iſtam: ſi forte hec confuſio adducat nobis gloriā: ſi fortegeneret gratiā nob̓ timor iſte. Homines iſti fuerūt qui p̄ceſſerūt nosqui tā mirabiliter ꝓceſſerūt ꝑ viasvite: ut vix eos homines fuiſſe credamus. Sic ergo in ſcōꝝ feſtiuitatibus ⁊ gaudere et cōfundi debēꝰgaudere quia patronos p̄miſimꝰcōfundi qꝛ eos imitari nō poſſumꝰO j