Dicebat tamen dominus ego cogito cogitatōnes pacis: ut mitteretnobis illū qui eſt pax noſtra qui fecit vtraqꝫ vnū: vt iam daret pacemſuꝑ pace: pacē hijs qui longe: ⁊ pacē hijs qui ꝓpe. Verbū igitur dei inſuplimi ꝯſtitutū vt ad nos deſcēderet ꝓpria benignitas inuitauit: miſericordia traxit. veritas qua ſe ꝓmiſerat venturū ꝯpulit: puritas vteriv̓ginalis ſuſcepit: ſalua v̓ginis integritate potētia eduixt: obedientiain oībꝰ deduxit: patiētia armauit:imne ſc̄ veſticaritas verbis et miraculis manifeacidaluſtauit. Prorſus ampliſſima michieloiūtꝫnūc materia. et malorū meorū ſupatrē deduttng rtūthapetit et bonorū dn̄i mei: vt cum cōſacelis huedtia hilcuigitauerim vias meas: ꝯuertā pedesin ip̄a diuiritatis clalbimeos in teſtimonia ſua. Illa enī bo? Quis c.zitet nedūlana ineffabilia ſūt: q̄ vt breui verboAꝰ terre ſublimis in iitcūcta ꝯcludā: nihil melius inuenireerā patris: qd̓ vtieꝫ cipotuit vn̄ nos redimeret ſapientiadei: in om̄i ſapiētia ſua. Sꝫ et malauerberat naturarū qͥintuitus cōtremit nō ꝓcircūdederāt nos quoꝝ nō erat nuat ergo exl̓tatō dn̄eimerus: qꝛ peccaui iuſtus loquit̉ ſuꝑnumerū arene maris. Et ꝓpter noaluati ſūt de iſel̓: aplioigiſti an̄ mūdi ꝯſtitutōnēmen tuū dn̄e ꝓpiciaberis pcc̄ō meo:is tuꝰ bonꝰ qͥ ſordes abliml̓tū eſt enī. Miſſus eſt coluber torpū iudicij rtuoſus a dyabolo vt venenū per auat v̓tures mulieris in ip̄ius mētem trāſfūcfr̄es cogideret: et ſic refūderꝫ in totiꝰ poſteripa trimtatefmē: ⁊ vitiꝫtatis originē. Miſſuſ eſt interim angelꝰ gabriel a deo vt verbū pr̄is permalaſtaxpitaurē v̓ginis in ventrē ⁊ mētem ip̄iꝰeructaret: vt eadē via intraret antidotū: quavenenuꝫ intrauerat. Velidē tia ficrevidimꝰ gloriā eiꝰ gloriā quaſi vniabatrieogeniti a patre: qꝛ totū paternū eſttenebalqd̓ de corde pr̄is xp̄us attulit nob̓:vt nihil ī filio dei niſi dulce. niſi pat̓piitſnū humani generis trepidatio ſuſpicetur a plāta pedis vſqꝫ ad verticem nō erat in nobis ſanitas: erraueramꝰ ab vtero. in vter o damnatianteꝙͣ nati: qꝛ de pctō ⁊ in pctō cōcepti. Criſtꝰ ergo ibi primū medicinā appoſuit. vbi pͥmꝰ vulneri patebat locꝰ: ⁊ ſub̓antialit̓ vtero v̓ginisillapſus de ſpū ſancto ꝯceptus eſt:vt ꝯceptōem nr̄am mūdaret quaꝫſpiritus malus ſi nō fecerat tn̄ infecerat: vt nō eſſēt etiā in vtero vitaip̄iꝰ ocioſa dū nouē mēſibꝰ purgatvulnus antiquū: ſcrutās vt d̓r vſqꝫad imū putredine virulētam. vt ſanitas ſēpiterna ſuccederet. Et tūciam oꝑabat̉ ſalutē nr̄am in medioterre: in vtero videlicet v̓ginis marie: que mirabili ꝓprietate terre mediū appellat̉. Ad illā enī ſic̄ ad mediū. ſic̄ ad archā dei ſic̄ ad rerū cauſam. ſic̄ ad negociū ſcl̓oꝝ reſpiciūtet qui in celo habitāt ⁊⁊ qui in inferno. et qui nos p̄ceſſerūt: et nos quiſumꝰ ⁊ qͥ ſeq̄ntur: et nati natorū ⁊ qͥnaſcētur ab illis. Illi qui ſūt ī celoet reſartiātur. et qui in inferno vteripiātur: qui p̄ceſſerūt vt ꝓphete fideles inueniātur: qͥ ſequūtur vt glorificētur: eo btām te dicūt oēs generatōes genitrix dei: dn̄a mūdi. regina celi. Oēs inꝙͣ generat oēſ. Sūtenī generatōes celi ⁊ t̓re. Pat̓ ſpūuꝫait apl̓us: ex qͦ oīs pat̓nitaſ in celoet in t̓ra noīat̉. Ex hͦ gͦ btām te dicet oēs generatōes: q̄ om̄ibꝰ generatōibꝰ vitā ⁊ gl̓am genuiſti. In teenī angeli leticiā: iuſti gr̄ām: pctōres veniā inueniūt in eternū. Merito in te reſpiciūt oculi totiꝰ creature: qꝛ ī te ⁊ ꝑ te ⁊ de te benigna manus om̄ipotētis qͥcqͥd creauerat recreauit. Placebit ne tibi dn̄e iheſuvt dones mihi vitā tuā ſic̄ dediſti cōceptōem. qꝛ nō ſolū ꝯcepto mea immūdā ſꝫ mors ꝑuerſa. vitā ꝑiculoſa: ⁊ poſt mortē reſtat mors gͣuiormors ſcd̓a? Non ſolū ait ꝯceptōemn ij