meam ſꝫ et vitam meam ⁊ hoc ꝑ ſingulos etatū gradus infantie. puericie. adoleſcentie. iuuētutis tibi donabo: aditiens mortē reſurrectionēaſcenſionē: et miſſionē ſpūs ſancti.Hoc aūt ideo vt ꝯceptio mea emundet tuā. vitā mea īſtruat tuā: morsmea deſtruat tuā: reſurrectio meap̄cedat tuā: aſcenſio mea preparettuā: porro ſpūs adiuuet infirmitatem tuā. Sic enī plane videbis ⁊ viāꝑ quā ambules: et cautelā qua anibules: ⁊ ad quā abules manſionē.In vita mea cognoſces viā tuā: vtſic̄ ego pauꝑtatis ⁊ obediētie. hūilitatis et patiētie. caritatis et miſericordie indeclīabiles ſemitas tenui:ſic et tu eiſdē veſtigijs īcedas nō declinās ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtrā.In mo̓te āt mea dabo iuſticiā meādirūpens iugū captiuitatis tue: expugnās hoſtes qui ſūt in via vl̓ iuxͣviā: vt non apponāt amplius nocere tibi. Hijs aūt cōpletis reuertar īdomū ineā vn̄ exiui: et ouibꝰ illis q̄in mōtibꝰ remāſerant ⁊ quas ꝓpterte reliquerā vt non te ducerē ſꝫ reportarē: reddā faciē meā. Et ne deabſētia mea vel murmures velcōtriſteris mittā tibi ſpm̄ paraclitū: quitibi donet pignꝰ ſalutiſ. robur vite:ſcientie lumē. Dignꝰ ſalutis: ut ip̄eſpūs reddat teſtimoniuꝫ ſpūi tuo.ꝙ filiꝰ dei ſis: qui certiſſima ſignapredeſtinationis tue cordi tuo imprimat et oſtendat: qui donet lericiaꝫ in corde tuo: et de rore celi ſi nōꝯtinue tn̄ ſepiſſime mētē tuā imꝑinguet. Robur vite: vt qd̓ ꝑ naturaꝫtibi eſt impoſſibile ꝑ gr̄am eiꝰ nō ſolum poſſibile ſꝫ et facile fiat: ita vt īlaboribꝰ invigilijs. in fame et ſiti etomnibꝰ obẜuantijs. q̄ niſi farinulaiſta dulcorentur ꝓrſus mors in ollaappareat. delectabiliter incedas ſic̄in om̄ibꝰ diuitijs. Sciētie lumen: vtcū om̄ia benefeceris. te ſeruū inutilem putes ⁊ qͥcquid boni in te inueneris. illi tribuas a quo om̄e bonuseſt: ſine quo non parū aliquid: ſꝫ nichil om̄mo potes inciꝑe: ne ꝑficeredicā. Sic ergo ſpūs iſte in tribꝰ iſtilte docebit oīa: ſꝫ oīa q̄ ad tua perti18nent ſalutē: qꝛ in ip̄is eſt plenarabiſſoluta ꝑfectio. Hoc eſt qd̓ ꝑ ꝓph̓a3.xiidē ſpūs dicit. Seminate vobis ad iuliſticiā. vbi pignꝰ ſalutiſ on̄ditur: me.x .xiitite ſpem vite vbi vitale robur accij. ijxi ſpitur: illuminate vobis lumen ſcienx iſtie. qd̓ verbis ꝓprijs ſubinfert. n̄. iiiiet ſpūs iſte ſuꝑ apl̓os in igne apparuit: ꝓpt̓ lumē ꝑiter ⁊ ardorē. Quosjxitſenī repleuerit ⁊ ſpiritu feruere ⁊ initpiſiuſtumnlilt. ſcaveritate cognoſcere facit: qꝛ ſolaſe Nub nrppantuitqimiſcd̓ia eſt que eos ⁊ p̄uenit ⁊ ꝑduullittitnamptiuartta.cit. Multū ſibi de hac miſcd̓ia vndiri anulantiunabꝝ atritintimutit.iſūciqꝫ cōtraxerat puer dn̄i cū diceret.Miſcd̓ia eiꝰ p̄ueniet me. Et miſcd̓iaritttrplam ptitintuꝝ. )tua an̄ oculos meos eſt: et miſeriIntatirū ca.cordia tua ſubſequet̉ me om̄ibꝰ dieiptamatebus vite mee: et qui me coronat inlaiaiuabrili pxita.miſcd̓ia ⁊ miſeratōnibꝰ: ⁊ deꝰ meꝰ miſericordia mea. Quaꝫ dulciter dn̄eiheſu cū hoībꝰ ꝯuerſatus es. ꝙͣ abudanter multa ⁊ magna bona hominibꝰ largitꝰ es. ꝙͣ fortiter tam indiVpgna ꝙͣ aſpera ꝓ homībꝰ paſſus es.ita vt liceat fugere mel de petra.deuoleūqꝫ de ſaxo duriſſimo. Duro adv̓ba. duriore ad verbera. duriſſimoaad horrida crucis: qꝛ in oībꝰ hijs ſcagnꝰ corā tondente ſe obmutuit: ⁊nō aperuit os ſuū. Vides igit̉ ꝙͣverū dixerit ille qͥ dixit: dn̄s ſollicitureſt mei. Or̄ vt ẜuū redimat filio nōparcit. filiꝰ ſeip̄m libētiſſime tradit:ſpm̄ ſcm̄ vterqꝫ mittit: et ip̄e ſpiritꝰpoſtulat ꝓ nob̓ geītibꝰ menarrabi