¶ In feſto penthecoſtes ẜmo. j.Elebremus dilectiſſimi hodie ſpūs ſancti ſolēnitatē tota cū iocūditate celebrandā: digna om̄i deuotōe. Dulciſſimūenī quiddā in deo ſpūs ſcūs eſt: benignitas dei: et idē ip̄e deꝰ. Proinde ſi celebramꝰ ſcōꝝ ſolēnia: quātomagis eiꝰ a quo habuerūt vt ſāctieſſent qͦtquot fuere ſancti? Si veneramur ſāctificatos: quantomagisip̄m ſāctificatorē ꝯuenit honorariHodie vtiqꝫ feſtiuitas eſt ſpūs ſancti qua viſibiliter apparuit inuiſibilis: ſic̄ et filiꝰ cū ſit nihilominꝰ inuiſibilis in ſeip̄o: dignatus ē exhibereſe in carne viſibilē. Hodie ſpūſ ſcūsreuelat nobis aliqͥd de ſeip̄o: ſic̄ an̄de pr̄e et filio aliqͥd noueramꝰ. Nāꝑfecta trinitatis cognitio vita eterna eſt. Nūc aūt ex parte cognoſcimꝰ: reliqua credimus: que minimeſufficimꝰ ꝯp̄hendere. Et de pr̄e quidē noui creatōnē clamātibꝰ creaturis: ip̄e fecit nos ⁊ nō ip̄i nos. Inuiſibilia enī dei a creatura mūdi. ꝑ eaq̄ fcā ſūt. ītellecta ꝯſpiciūtur. Atvero eternitatē et immutabilitatē ipſiꝰ ꝯp̄hendere multū eſt a me: luceꝫhitat īac̓ceſſibilē. De filio aūt magͣnū aliqͥd noui eiꝰ gr̄a: ſcꝫ incarnatōem. Nā generatōem eiꝰ qͥs enarrabit̉ Quis ꝯp̄hendat eqͣlem genitū gēnitori? Iā ⁊ de ſpū ſancto ſi nōꝓceſſione q̄ ex pr̄e filioqꝫ ꝓcedit: illa enī mirabilis facta ē ſcīa ex meꝯfortata eſt ⁊ nō potero ad eā: noui tn̄ aliquid: videlicꝫ ꝑ inſpiratōeꝫDuo enī ſūt: vn̄ ꝓcedat ⁊ quo. Proceſſio a pr̄e et filio poſuit tenebraslatibulū ſuū: ſꝫ ꝓceſſio ad hoīes hodie cepit innoteſcere: et ē iam fidelibꝰ manifeſta. Et pͥus equidē qm̄ſic oportebat ſignis viſibilibꝰ huitbilis ſpūs ſuū declarabat aduētuꝫxſnūc eiuſ ſigna quo ſpūaliora ſūt. eo lmagis ꝯgrua: eo magis vident̉.ritui ſācto digna. Venit tūc ſuꝑ diſcipulos in lingnis igneis vt verbaignea loq̄rentur: et legē igneā ligue ignee p̄dicarēt. Nemo ꝯq̄ra.xitur: ꝙ minime nobiſ illa manifeſta5tio ſpūs fiat. Vnicuiqꝫ enī dat̉ maxiinifeſtatō ſpūs ad vtilitatē. Demi.j iſi dicere opus eſt: nobis illa manixfeſtatio potiꝰ ꝙͣ apl̓is facta ē. Apjſquid enī illis neceſſarie lingue genyjlinctium: niſi ad ꝯuerſionē gētiū? Fuiixxiliin eis alia quedā manifeſtatio majxixiſigis ad eos ꝑtinens: et hec vſqꝫ hoLiitdie fit in nob̓ Manifeſtū enī fuitiiicxiadutos eſſe v̓tute ex alto: qui detāepimumcra.gta puſillanimitate ſpūs ad tātamynrituimitutntintdeuenere ꝯſtātiā. Nō eſt iam fugelutinelitit:re nō eſt abſcondi ꝓpter metū iuitilalit tirsdeoꝝ: ꝯſtātius mō p̄dicant: ꝙͣ deliteſcerēt an̄ timidiꝰ. Deinqꝫ mutajiimlrapittitōnē illā dexterā excelſi manifeſteuxttim iatiodeclarat pͥnceps apl̓oꝝ. priꝰ quicixtitxjdē inter ancille v̓ba formido: poſtAliruj.modū inter pͥncipū v̓bera fortitudoIbāt ait ſcptura gaudētes a comſpectu ꝯcilij qm̄ digni habiti ſūt ꝓnoīe ih̓u ꝯtumieliā pati: quē ſane pus cū duceret̉ ad ꝯciliū: ſolū reliquerāt fugiēteſ. Quis dubitꝫ adueiſieſpm̄ vehemētē.: qͥ mētes eoꝝ inuiſibili illuſtraret potētia? In hūc mōdū etiā mō q̄ ſpūs oꝑat̉m nob̓. teſtimoniū phibēt̉ in nob̓ de eo. nut istur mādatū accepimꝰ vt declinateſa malo faciamꝰ qd̓ ē bonū: vide queadmodū ſpūs ī vtroqꝫ adiuuat infirmitatē nr̄am. Nā diuiſiones grarū ſūt: idē aūt ſpūs. Propt̓ea ad declinādū a malo tria oꝑat̉ in nobis.cōpūctōeꝫ. ſupplicatōeꝫ: remiſſiōeꝫ