berūt: ꝑſeuerātes vnanimit̓ ni oratione: cum mulieribꝰ ⁊ maria mr̄evit aniheſu. Et tu igitur orae̓ diſce: diſcequerere. petere. pulſare: donec inuenias. donec accipias. donec aperiat̉tibi. Nouit dominꝰ figmētum tuū:ceterfidelis eſt: nō te patitur tēptari fu&ditipra ꝙͣ poſſis. Cōfido in ipſo: ꝙ ſi fideliter exſpectaueris: nec diem deeccatig. aj.cimū exſpectabit. Perueīet certe ībonū npubenedictionibꝰ dulcedinis deſolatāvaracli.animā et orantem: vt felicit̓ et nonad inſipientiā tibi ꝯſolari renuēs inip̄ius memoria delecteris: mebriatꝰabvbertate domus et voluptatis eius torrēte potatus. Sic nimirū ⁊ heliſeus quōdā oraſſe legitur: cū dulciſſimū illud ſolaciū helie pn̄ciam ſiſtatur. ne tudi plangeret ſubtrahēdam. Sꝫ cōfidera diligentiꝰ quid orauerit: qͥdrūt? trielue reſponſū ſit poſtulanti. Oro inqͥtillam didn̄e: ut fiat ſpūs tuꝰ duplex in me.iū illud hiNimirum duplicari ei ſpm̄ oportenata illatbat: vt mgr̄i abeūtis abſentiā gr̄acebris arbduplata ſuppleret. Vn̄ ⁊ helias ada ſancte ſieum. ſꝫ videris inquit qn̄ tollar a te:fiet quod petiſti. Duplicauit enimas ab epſpiritū viſio abeūtis: cum euidenterdiueſſi raptus in celū vniuerſa ꝑiter eiꝰ defideria ſecū tulit: ut inciꝑet ip̄e qͦꝫ iāſape que ſurſum ſūt nō q̄ ſuꝑ terrāDuplicauit ſpūm viſio abeuntis vtintellectui ſpirituali ſpūalis iūgeretur affectuſ: cum ip̄a vtiqꝫ cui potiſſimū inherebat carne raptus in celum: qd̓ euidētius in apl̓is inuenit̉impletū. Vbi enī vidētibꝰ illis ſuusille iheſus tam manifeſte eleuatuseſt ⁊ ferebat̉ in celū. ut nemo eorūopus haberet interrogare quo vadis: ipſa iam ut ita dixerim ocl̓atafide edocti ſūt duplices in celū leuare oculos. puras tendere manꝰ. ꝓmiſſa ſibi dona cariſmatū poſtulantes: donec fieret repente de celo ſonus adueniētis ſpūs vehemētis: aduenientis vtīqꝫ ignis: quē dn̄s iheſus mittebat in terāvolens vehementer accendi. Conſtat ſiquidemeos et prius ſpm̄ accepiſſe cum videlicet inſufflauit eis et dixit accipiteſpiritū ſanctū: ſꝫ ſpm̄ plane fidei etintelligētie non feruoris. quo magis illuminaretur ratio ꝙͣ inflammaretur affectio: dum duplicativtiqꝫ ſpiritus opus fuit. Quos eniverbum patris diſciplinā ⁊ ſcientiāante docuerat ⁊ intellectu adimpleuerat corda eoruꝫ: adueniens vtiqꝫpoſtmodū ignis diuinꝰ et inueniēsiam receptacula mūda infudit vberius dona cariſmatum et in ſpūaleꝫom̄mo mutauit amorē: vt accenſain eis caritaſ fortis ut mors. iā nonmodo fores. ſed ne ipſa quidem oraꝓpter metum iudeoruꝫ claudere dignarentur. Cui nos gratie pro noſtre exiguitatis modulo preparātes. ex inanire ꝑ omnia noſmetip̄oſet a delectatōnibus miſeris ⁊caducis ꝯſolatōibꝰ euacuare ſtudeamꝰdilectiſſimi corda noſtra. maxīeqꝫ īſtante nunc die feſto: ⁊ feruētius ⁊fiducialius vnanimiter perſeueremus in oratione vt ſua nos viſitatōne. ſua conſolatione et confirmatione dignetur ſpiritus ille benignꝰ.ſpiritus dulcis. ſpiritus fortis: infirma roborans. aſpera planans. corda purificans: qui cum patre et filio idipſum ſed nō iſip̄e eſt. vt tresvnum et vnū tres eſſe. veriſſime ꝓrſus ⁊ fideliſſime catholica eccleſiafateatur: a patre adoptata. a filiodeſponſata. a ſpiritu ſancto confirmata: quibus vt vna ſubſtantia:ſic eadem nihilomius gloria in ſecula ſeculorum. amen.