Vis vr̄m habebit amicuꝫ etcetera. Quid eſt ꝙ amicuꝫvnum ꝑhibet adueniſſe: nectn̄ ꝯtētus ē querere pane vnū? Putaſne voracē eſtimabat amicuꝫ: vtnō poſſet vni ſuffice̓ panis vnꝰ? Nāvni quidē tres apponere panes incōſequēs om̄mo videt̉. Puta ergocū vxore ⁊ mācipio hoīeꝫ adueniſſe:ut ſuū cuiqꝫ panē apponere velit amicus. Ego quidē amicū veniētemad me: nō aliū intelligo qͣꝫ meip̄m.Nemo quippe carior mͥ: nemo germanior ē. Ad me ergo de via venitamicus: cū trāſitoria deſerēs ad corredeo ſicut ſcp̓tū ē: redite p̄uaricatores ad cor. Deniqꝫ tunc vere ſibiqͥſqꝫ amicus ē cū de via redit: qm̄ qͥdiligit iniquitatē odit aīam ſuā. Adie itaqꝫ ꝯuerſionis mee: de via adme venit amicus. Venit de regionelōginqua: vbi paſce̓ porcos ⁊ ip̄oꝝſiliquas inſatiabiliter eſurie̓ ſolebatVenit famē laborāſ: ꝯfectꝰ media:attenuatus ieiunio. Venit neceſſehabēs inuenire amicuꝫ: ſed heu mepauꝑem elegit hoſpitē: et vacuuꝫ ingreditur habitaculū. Quid faciamhuic amico miſero ⁊ miſerabilirOmnino enī nō habeo qd̓ ponā āte illūFateor amicꝰ ē: ego mēdicuſ. Quidveīſti ad me amice in neceſſitate tātae Nō ſū medicus ⁊ nō eſt in domomea paniſ. Feſtina inqͥt diſcurrere:fuſcita amicū tuū illū magnū. qͦ maioreꝫ dilectōem nemo habet: ſꝫ neqꝫſubſtātia apliorē. Quere. pete. pulſa. qꝛ om̄is qͥ q̄rit inuenit ⁊ qui petitaccipit: et pulſāti aꝑietur. Clamā etdic amice cōmoda mihi tres panesQui ſūt iſti panes fr̄es? Vtinā mereamur acciꝑe eos. Forte enī et ip̄osnemo ſcit. niſi qͥ accipit. Credo tn̄ petēdos nobis eſſe tres panes: verita-tis. c̓aritatis. fortitudinis. Hijſtribꝰegere me fateor: veniēte ad me acmico devia: veniēte aūt ut dixi cuꝫvxorē ⁊ mācipio. Deficit quippera.tio mea ip̄e ē enī vir p̄ ignorātiaveritatis: lāguet ⁊ volūtas p̄ media alfectōis: infirmat̉ caro p̄ inopia fortitudinis. Nā ⁊ ratio minus intelligit q̄ agēda ſūt ⁊ volūtas minus diligit intellecta: et ad hec etiam corpus qd̓ corrūpitur aggrauat aīaꝫ.xſut nō q̄cūqꝫ volumus illa faciamusAruit cor meū etiā ⁊ corpus meum:xſqꝛ oblitus ſū ꝯmedere panē meum.Neqꝫ enī paterer hūc defectū ſi iuxigiter exercitata eſſet ratō in inquiſitōe veritatis: voluntas in deſiderio.xicaritatis: caro in oꝑatōe v̓tutis. Coxxiimoda ergo mihi amice tres paneſꝫgiſut intelligā: ut faciā volūtatē tuā.itirxitj.Sic enī viuit̉: et in talibus vita ſpūsmei dicēte ſcpͥtura: qm̄ vita in volūtate eius.¶ In aſcēſione dn̄i ſermo pͥmus.Ecūbentibꝰ vndecim diſcipulis. apparuit illis iheſus.Apparuit vere benignitaset humanitas ſaluatoris. Multā enīfiduciā preſtat. ꝙ libētiꝰ aſſit oratōi incūbētibꝰ: qn̄ nec recūbētibꝰ qdem dedignat̉ adeſſe. Apparuit inquā benignitas eius qͥ cognouit figinētū nr̄m: nec dedignat̉ neceſſitates nr̄as: ſꝫ miſerat̉: ſi tn̄ curā carnis nō in deſiderio facimuſſed in neceſſitate. Qd̓ ꝯſiderās idē apl̓us nnue māducamus inqͥt. ſiue aliquid aiud facimus: om̄ia in gloriā dn̄i faciamus. Poteſt tamē quod recumbetibus apparuit ad id quoqꝫ referriquod alibi calumniantibꝰ/ iudeis acnerſus diſcipulos non ieiunantes