non poſſunt inquit filij ſpōſi lugereqͣꝫdiu cum eis eſt ſpōſus. Sequitur.Et exprobrauit incredulitatē illorū ⁊ duritiā cordis: qꝛ hijs qui viderāt eū reſurrexiſſe nō crediderunt.Audis xp̄m diſcipulos increpātemimo qd̓ durius ſonat etiā exprobrānec qn̄cūqꝫ: ſꝫ ea hora qua eiſcorpalē p̄ſentiā ſubtracturus videri poc etiamterat magis ab increpatōe taceredebuiſſe. Noli ergo indignari decerauat atero: ſite qꝫ aliquando xp̄i vicariusī facianoincrepauerit. Id eni exhibet: quodud mneumaſcēſurus ab eis in celū ſuis xp̄us lepanē meunit dtetūſugitur exhibuiſſe diſcipulis. Sꝫ qͥd ēratō in infr̄es qd̓ dicit. hijs qͥ viderant eū rea mn deſiaſurrexiſſe nō crediderūt? Aut qͥ fuere: quoꝝ beati oculi gl̓ioſū reſuratōe v̓tutiae tres parectōis dn̄ice meruerūt videre miravolūtatinculū? Neqꝫ enī refurgētē illū quiſꝙͣlegit̉ aut credit̉ vidiſſe mortalium.hus vltaqm̄ vita imnReſtat gͦ de angelis accipiēdū: qͥbus vtiqꝫ reſurrectōis teſtimoniumꝑhibētibꝰ apoſtoloruꝫ puſillanimimne dn̄ ſermetas heſitauit. Iaꝫ vero faciat quodſcpͥtū ē bonitatē ⁊ diſciplinā ⁊ ſciētiībentibꝰ vndecim diſciā doce meviſitatiōiſ gr̄aꝫ. exprobratōnis cēfurā. p̄dicatōis qͦꝫ doctrinaF illis iheſiſeqͣtur et dicat. Qui crediderit ⁊ babemiginptiſatus fuerit: ſaluus erit. Sꝫ quidis. Pullꝰad hec dicemꝰ fr̄es? Magna nimislibētꝰ iſtevidet̉ ſecularibꝰ hoībus in hoc v̓bon̄ net racibidata fiducia: vereorqꝫ ne dare eamt adeſſe Aincipiāt in occaſione carnis: blādiēdlus qͥttes ſibi pluſꝙͣ oporteat ſine oꝑibꝰdēſbaptiſmo ⁊ credulitatē. VerūtamēIinturaꝯſideremꝰ qd̓ ſeqͥtur: ſignā aūt eosIuſſed nqͥ crediderūt hec ſequēt̉. Nec mnmorfortaſſe videbitur ip̄is qͦꝫ religioſisex hoc verbo ꝓuenire deſperatio: ꝙͣexverbo pͥore vane ſpei data ſecular. Ꝙ occaſio videret̉. Quis enī ea q̄in pn̄ti loco ſcpͥta ſūt ſigna videturhabere credulitatis ſine qua nemopoterit ſaluari: qm̄ qͥ non credideritcondēnabitur. et ſine fide impoſſibile eſt placere deo? Quis inquam demonia eicit: linguis loqͥtur. ſerpentes tollit? Quid g? Si nemo hec hꝫaūt ꝑpauci nr̄is vidētur habere temporibꝰ aut nemo ſaluabit̉. aut hij ſoli qͥ hijs muneribꝰ gloriātur: q̄ nontā merita ſūt ꝙͣ indicia meritoruꝫ:adeo vt multi dicētes nōne in nomīetuo demoīa eiecimus. et in noīe tuovirtutes multas fecimus. audie̓ habeāt in iudicio. neſcio voſ. diſcedite ame oꝑarij iniquitatis. Vbi ē qd̓ aitapoſtolus cuꝫ de iuſto iudice loqueretur qui reddet vnicuiqꝫ iuxta opera ſua: ſi quod abſit querenda ſuntin iudicio ſigna potius qͣꝫ meritaSunt tamen ⁊ ip̄a merita ſigna certiora quedam: vtiqꝫ et ſalubriora.Nec difficile arbitror noſſe quemadmodum intelligi ſigna poſſint p̄ſentia: ut ſint indubitata ſigna credulitatis: ac per hoc et ſalutis. Primum enim opus fidei̓ per dilectionem operātis cordis cōpunctio eſt:in qua ſine dubio eiciūtur demoniacum eradicantur e corde peccata.Exinde qui in criſtū credūt linguislocuntur nouis: cum iam receduntvetera de ore eorum: nec de ceter ovetuſta prothoparentum lingua locuntur declinantium in verba malicie ad excuſandas excuſationes inpeccatis. Vbi vero compunctionecordis ⁊ oris cōfeſſione priora funtdeleta peccata: ne recidiuum patiantur et ſint poſteriora peiora prioribus. ſerpentes tollāt neceſſe eſt:id eſt ut venenatas ſugeſtiones extinguant. Quid tamen agendumſi qua forte radix pullulat que tamvelociter nequeat extirpari: ſed ſtimulat animum ꝯcupiſcētia carnis.