Confitet̉ dei filiū coraꝫ hoībus nōv̓bo neqꝫ lingua ſꝫ oꝑe ⁊ veritate: ⁊filius qͦꝫ confitebit̉ eū corā angelisdei. An vero ei deeſſet poterit in teſtimonio pr̄: cui filium videat atteſtātē Sine dubio ꝯfitebit̉ et ip̄e qd̓viderit in abſcōdito. Sed neqꝫ ſpūsquidē a pr̄e filioqꝫ diſſentiet: quippe qͥ pr̄is filijqꝫ ſit ſpūs. ¶ Deniqꝫ qͦnā modo careat teſtimoniuꝫ eius incelo: qͥ habere illius meruit ⁊ in terra? Tres ergo ſūt qui teſtimoniumdat in celo: pater et filius ⁊ ſpūs ſāctus. Et ne quā forte diſſonātiā fuſpiceris: hij tres vnū ſūt. Magnumꝓfecto habituri ſūt teſtimoniū qͦsin celo pater ſuſceꝑit tanꝙͣ filios ⁊heredes: filius aſciuerit tāꝙͣ fr̄es etcoheredes: ſpūs ſāctus adherentesdeo vnū ſpm̄ faciat eſſe cum eo. Eſtenī ſpūs ip̄e indiſſolubile vinculumtrinitatis: ꝑ quē ſicut pater ⁊ filiusvnū ſūt. ſic ⁊ nos vnū ſumus in ip̄is:eo miſerāte qͥ ꝓ diſcipulis hoc ipſuꝫorare dignatus ē ih̓u xp̄o dominonoſtro.¶ Sermo ſecūdus vn̄ ſupͣ.X epiſtola beati iohannishodie nobis eſt lectio recitata: in qua diſcimus teſtimoniū dare triplex in celo. triplex interra. Et quidē ꝓ meo ſapere illudſtabilitatis hoc reparatōis ē ſignū:illud angelos iſtud homines: illudbeatos a miſeris: iſtud iuſtos diſcernit ab impij s. Angelis ſiquidēqͥ in prima illa p̄uaricatōe ſuꝑbiente lucifero in veritate ſteterūt merito teſtimoniū ꝑhibet viſio trinitatis: hoībus qͦs diuina miſeratio ſaluat: ſpūs. aq. et ſanguis. Quid ni ꝑhibeat teſtimoniū pr̄: a quibꝰ honoratꝰ ē ut pater? Tibi vero maligneſic loquit̉. Si ergo ego pater: vbi ēhonor meus? Careas omiio neceſſe.xiiiē teſtimoīo pr̄is. cuius tibi gl̓iā vſuꝫxipare conaris: nō honorare eū cupieii.ens ſꝫ equare. Sedebo inquit in mōte teſtamēti: et ſimilis ero altiſſimoItane mō creatus patri ſpirituumꝯſedebis? Et certe necdū tibi dixit:ſede a dextris meis. Sꝫ neſcis o impudēs: vnigenitus ille ē cui eternaxigeneratōe pr̄is equalitas collataēet ꝯſeſſus? Tu rapinā cogitās eſſexiequalis deo: filio gl̓iā inuides gl̓iāquaſi vnigeniti a pr̄e: et ne ab ipſo.jxxiiquidē teſtimoniū merearis haberejxiixiAn vero poterit deteſtato a patreper iet filio vtriuſqꝫ ſpus atteſtari. Abominat̉ ſuꝑbū ꝓfecto et inqͥetū qͥ ſuinrinaꝑ quierū ⁊ humilē requieſcit: amator pacis ⁊ vnitatis ꝯſecrator. adiſuꝫ te ꝓ pace ⁊ vnitate zelat̉. Quidmirū fr̄es. ſi timemus ne forte puſillritixi.lā hāc vineaꝫ dn̄i. depaſci ſingularis ferus incipiat? Quātos enī celeſtis vinee palmites prima illa ſingularitas ꝯculcauit? Sed forte ſuꝑbiā quideꝫ in eo facile aduertiſtis:nō aūt ſingularitatē. Dico gͦ. Vbiſtabat vniu̓ſitas āgeloꝝ: nunquidcaruit ſingularitatis vicio qͥ ſederevelle p̄ſūpſit? An forte q̄ritis vn̄ mihi nota ſit hͨ ſtatio āgeloꝝ? Duosteneo ydoneos teſtes: quoꝝ vterqꝫqd̓ vidit hoc teſtat̉. Vidi dn̄m ſedetē ait yſaias: ſeraphin aūt ſtabantEt daniel. milia inqͥt miliū miniſtiabāt ei: et decies milies cētena miliaaſſiſtebāt ei. An ⁊ terciū deſideratis.ut in ore triū teſtiū ſtet om̄e v̓bumꝰApl̓m ꝓfero: qͥ vſqꝫ ad terciuꝫ raptꝰ ē celū: ⁊ rediēſloq̄bat̉. Nōne omnes adminiſtratorij ſūt ſpiritꝰ? Sſccine vbi ſtant omnes. vniuerſi miniſtrant: tu pacis inimice ſedebis:
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten