Dixi vob̓ ſepiꝰ nec mēte excidere debet: qm̄ in caſu primi homīs cecidimus om̄es. Cecidimꝰ aūt ſuꝑ aceruū lapidū. et in luto: vn̄ nō ſolū inqͥnati: ſꝫ etiā vulnerati ⁊ grauit̓ quaſſati ſumus. Lauari qͥdem cito poſſumus: ad ſanandū vero opus eſt curatōe multa. Lauam̉ igit̉ in baptiſmo. qꝛ delet̉ cirographū danatōisnoſtre ⁊ grā hͨ nobis ꝯfert̉ ne iā nōbis ꝯcupiſcētia noceat. ſi tn̄ aꝯſenſuabſtineamus: atqꝫ ita tanꝙͣ ſamesinueterati vlceris remouet̉: dū tollit̉ dānatō ⁊ reſpōſū mortis qd̓ priꝰinde manabat. Sed qͥs poterit tamefferos motus frangere: qͥs pruritū vlceris ferre q̄at? Cōfidite quiaet in hͦ gratia ſubuenit: et ut ſecuri ſitis ſacr̄i dn̄ici corporis et ſang̓nis p̄cioſi inueſtiturā habetis. Duoenim illud ſacr̄ni oꝑatur in nob̓: utvidelicꝫ ⁊ ſenſū muniat in mimis: etin grauioribꝰ pcc̄is tollat ominio cōſenſū. Si qͥs vr̄m nō tā ſepe mō. nontā acerbos ſentit iracundie motus.inuidie. luxurie. aut ceteroꝝ hmōi:gr̄as agat corꝑi et ſang̓ni dn̄i qm̄virtus ſacram̄ti oꝑat̉ in eo: et gaudeat ꝙ peſſimū vlcus accedat ad ſanitatē. Sed tn̄ qͥd agimus: ꝙ in hoccorpore pcc̄i ⁊ in hoc tēꝑe malo nonpoſſumuſ eſſe ſine pcc̄o. Nūqͥd deſperabimꝰ? Abſit. Si dixerimus ait beatus iohānes qꝛ pcc̄m nō habemuſnoſip̄os ſeducimus: et veritas in nōbis nō eſt. Si autē ꝯfitem̉ pcc̄a nr̄afidelis deus ē qͥ remittit nobis pcc̄aet emūdet nos ab om̄i iniqͥtatē. Nāut de remiſſiōe qͦtidianoꝝ mīme dubitemꝰ: habemus eius ſacr̄ni peduꝫablutōnē. Queris forte vnde ſcia ꝙſacr̄m ſit huius remiſſiōis. maxīe cūip̄e dn̄s ꝓmiſerit petro dicēs. qd̓ ego facio tu neſcis mō ſcies aūt po-ſtea. nihil tn̄ de ſacramēto locutuseſt: ſꝫ tm̄ exēplū inquit dedi vob̓. vtet vos ita faciatis. Verū multa illehabebat dice̓: ſꝫ tūc portare nō poterāt. Ideoqꝫ nec ex toto voluit eoranxios ⁊ ſuſpectos relinque̓: nec di.ce̓ qd̓ tūc nō caperēt. Vis autē noſſeqꝛ ꝓ ſacͣmēto illud eſt nō ꝓ ſolo exēplo factū. Illud attende qd̓ petrodictū ē. Si nō lauero te: nō habebisꝑtē mecū. Aliqͥd igit̉ latet qd̓ neceſſariū eſt ad ſalutē: qn̄ ſine eo necip̄e petrꝰ ꝑtē haberet in regno xp̄iet dei. Vidē enī ſi nō expauerit petrad tāte ꝯminatōis terrificū v̓buꝫ: ſinō agnouerit ſalutare eſſe miſterium cū rn̄dit: dn̄e nō tm̄ pedes meosſꝫ ⁊ manus ⁊ caput. Et vn̄ ſcimus: qꝛad diluēdā peccata q̄ nō ſūt ad mōtē ⁊ a qͥbꝰ plene cauere nō poſſumꝰan̄ morteꝫ ablutio iſta ꝑtineat: Exeo plane. ꝙ offerēti manꝰ ⁊ capitxti. 3parit̓ ad abluēdū. reſpōſū eſt: qͥ lotus ē nō indiget niſi vt pedes lauetLotus ē qͥ grauia pcc̄a nō hꝫ. cuiuscaput id ē intētio. ⁊ manꝰ id ē oꝑatō ⁊ ꝯuerſatō mūdā ē: ſꝫ pedes qͥ ſūtaīe affectōes dū in hͦ pulue̓ gradimur ex toto mūdi eſſe nō poſſūt: qͥnaliqn̄ vanitati: aliqn̄ voluptati autcurioſitati plus ꝙͣ oportet cedat animꝰ vel ad horā. In ml̓tis enī offēdimus om̄es. Verūtn̄ nemo ꝯtēnataut paruipendat. Impoſſibile ē enicū eis ſaluari: impoſſibile ē ea diluniſi ꝑ xp̄m iheſū ⁊ ā xp̄o. Nemo inꝙͣꝑnicioſa ſecuritatē dormitet: decunās in verba malicie ad excuſandasexcuſatōes in peccatis: qͦniā vt audiuit petrus ab ipſo. niſi lauerit eaxp̄us non haberet partem cum eoNec ideo tamē pro eis neceſſe eſt inmis eē ſollicitos: ignoſcꝫ facile imoet libent̓: ſi tātūmo nos agnoſcamꝰ