In huiuſmodi nāqꝫ qͣſi ineuit abilibus et negligētia culpabilis eſt: ettimor immoderatus. Hinc eſt ꝙ inoratōe quā ip̄e cōſtituit cotidie ꝓpeccatis illis voluit nos orare. Sicutenī de cōcupiſcentia diximus ꝙ licꝫdānationeꝫ abſtulerit qꝛ iuxta apoſtolū nulla dānatō eſt his qͥ ſunt inxp̄o ih̓u: tn̄ ad hūiliādos nos ip̄amadhuc patitur viuere in nobis. et gͣuiter affligere nos ut ſētiamus qͥdnobis gratia p̄ſtet et ſemꝑ ad illiꝰauxiliū recurramus: ſic et de minoribus iſtis peccatis pia diſpēſationenobiſcū agitur. ut nō penitus auferātur ſꝫ in illis nos erudiat deus: utcū minima cauere nō poſſumus certi ſimus ꝙ non nr̄is viribꝰ maioraſuꝑemus: ſemꝑqꝫ timorati et om̄inoſolliciti ſimus quō eius gratiā nonamittamus: qua nobis tā multipliciter neceſſariā eſſe ſētiamus.Sermo ſecūdus vnde ſupra.Anem āgeloꝝ māducauithomo. Nō lateat vos verendi ſacerdotes. ſeriē hāc vobis recitata. verbis ſuccinctā. ſēſuū ſpiritaliūmaieſtate ad pͥme fore fecūdā. Vobis aūt potiſſimuꝫ incūbit p̄ ceterisaudire qd̓ ꝓponimus: nec ſolū audire ſꝫ fidelius reponere: et tāquā animalia mūda ꝓpenſius debetis ruminare. Beatus ille dauid ꝓphetaruꝫeximius. deo viuēti cariſſimus in ſpūante ſedēteꝫ in thronis raptus. legerat in quodā ꝓmptuario miſteriorū: q̄ et qͣnta dn̄s naufraganti mūdo. ꝑ veſtrū clemēter erat exhibiturus miſteriū. Qui celeſtis cōſilij factus interpres. gratulādo concinitPanē angelorū manducauit homoVVnde ad expͥmēdaꝫ rei taꝫ fructuoſe certitudinē. dilucide ſignauit p̄teritū ꝓ futuro. Panē inquiēs āgelo māducauit hō. O ſtupēda dei miſeratō. Verbū carnē. deus cinerē. fi.gulus lutū: vita morticinuꝫ induit.ut iumēta māducarēt pane āgelorūHoīes iumēta erāt. Homo enī cumin honore eſſet nō intellexit: ꝯparatus eſt iumētis inſipiētibꝰ: et ſimilisfactus ē illis. Nō ē indignū imo feſtiuū recolere. in qͣnta ſublimitatehomo ꝯditus fuerit. Sꝫ oꝑep̄ciuꝫ ēcōſequēter attēdere ꝙͣ gͣuiter corruit: minus pēſando qͥd ex ſe vel qͥdeſſet ex deo. Primus nāqꝫ parēs noſter paradiſi accola ꝯſtitutꝰ ē. dn̄sterre ſtabilitus ē: cuius ſuꝑne irhl̓ꝫdeſignatus ē. domeſticus dn̄i factuseſt. cuius amore et agnitōe ditatusē: ꝯſors angeloꝝ. fr̄ et coheres celeſtiū virtutū. Nihil ꝓrſus indigētie. nihil ſentiēs moleſtie. cui erāt inꝓmptū q̄ poſtulabat: nō dico neceſſitas ſꝫ etiā pia volūtas. cū nihil eſſꝫin aīa qd̓ offenderet: nihil ni carneqd̓ puderet. Dic honor et hͨ erat dignitas hoīs: ꝓſperare et florere inp̄miſſis. Et hec ex deo. Sed poſitusin honore qͥd ex ſe foret nō intellexit: limus videlꝫ. puluis. foliū aridū.ſtipula ficca. lutea ⁊ fragilis teſta.pellis morticina: ſꝫ intumuit ⁊ planedeſipuit. honoris faſtigio delectatuſEt cōtinuo in ſe exꝑtus qd̓ tāto pꝰtꝑe hō de filijs captiuitatis ⁊ prudēter adu̓tit ⁊ veraciter ꝓtulit dicēs. Qui ſe putat aliqͥd eſſe cū nihilſit: ip̄e ſe ſeducit. Ve miſero: ꝙ nonfuit qͥ iā tūc diceret ei. Quid ſuꝑbiſterrā et cinis? Repentina igit̉ ꝯuerſione ſeip̄m inuenit hō ꝓpter infirmitatē iacētē in ſtabulo. Stabulumqͥd ē. mūdꝰ ē. Et ꝓpter pecormaꝫ ſimilitudinem indigēs erat feno. Eaꝓpter cibus celeſtis mutauit ſe inL