Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

In cena domini ſermo primus.ſūt dies qͦs obẜuare debetis: dies pleni pietate ⁊ grāquibꝰ etiā ſeculariū hoīm mētes adpenitētiā ꝓuocant̉. Tanta ſiquidēeſt vis ſacramētoꝝ eoꝝ. que diebꝰiſtis recolunt̉: vt poſſint ipſa qͦꝫ lapidea ſcindere corda: ⁊ pectus om̄elicet ferreū emollire ſufficiāt. Denniqꝫ videmus vſqꝫ hodie ad paſſiōeꝫxp̄i nō mō celeſtia ꝯpati: ſꝫ terrammoueri ⁊ petras ſcindi: ⁊ in ꝯfeſſiōepcc̄oꝝ aperiri monumēta. At veroqm̄ ſic eſt in ſpūalibꝰ cibis ſicut ⁊ incorporalibꝰ vt in quibuſdā ſtatim p̄tterrena mſto ſit ſapor. in aliquibꝰ oporteat laborare: q̄ manifeſta ſūt noſtro nonindigēt mīſterio: q̄ vero clauſa ſūtdiligēte volūt hrē ꝯſideratorē. Neqꝫ enītradit mat̓ ꝑuulo nūcē integra: ſꝫ frāgit eā: ⁊ nūcleuꝫ porrigitSic ⁊ ego vobis frēs cariſſimi ſacramēta q̄ clauſa ſunt aꝑire debueraꝫ:ſꝫ qꝛ minus poſſū. rogemus vt vobisparit̓ ⁊ mihi mater ſapiētia frāgatnūces iſtas: nūces inquā qͣs ꝓtulitſacerdotalis virga virtutis quā emiſit dn̄s ex ſyon. Multa quidē ſūt ſacramēta: ⁊ ſcrutandis oībꝰ hora nōſufficit. Fortaſſis et iā aliqͥ veſtrumimbecilles ſūt ad tāta ſimul capienda. De tribꝰ itaqꝫ ſacramētis q̄ ſatis ꝯgrua ſūt hūic tꝑi dicēduꝫ eritqd̓dn̄s ipſe donauerit. Sacr̄m d̓r facrū ſignū ſiue ſacrū ſecretū. Ml̓ta ſiqͥdē fiūt ꝓpt̓ ſe tātū: alia v̓o ꝓpt̓ aliadeſignāda: ⁊ ip̄a dicunt̉ ſigna ⁊ ſūtVVt enī de vſualibꝰ ſumamꝰ exēplū:dat̉ anulus abſolutē ꝓpter ānulū etnulla eſt ſignificatio: dat̉ ad inueſtiēdū de hereditate aliqͣ ⁊ ſignū ē:ita vt iam dicere poſſit qui accipit.Anulꝰ nō valet quicꝙͣ ſꝫ hereditaseſt quā q̄rebā. In hūc itaqꝫ modūappropīqͣns paſſiōi dn̄s. de gr̄a ſuainueſtire curauit ſuos: vt inuiſibiliſgrā ſigno aliqͦ viſibili p̄ſtaret̉. Adhͦ inſtituta ſūt om̄ia ſacramēta: adhͦ eucariſtie participatio. ad hoc pedū ablutio: ad hͦ deniqꝫ ip̄e baptiſmus initiū ſacramētoꝝ oīm in qͦ cōplātam̉ ſimilitudini mortis eius: vn̄et trina merſio tridui qd̓ nūc celebrandū eſt formā gerit. Sicut enimin exterioribꝰ diuerſa ſūt ſigna ⁊ vtcepto immorem̉ exēplo. varie ſuntinueſtiture ẜm eadem de quibꝰ inueſtimur: verbi grā inueſtit̉ canonicꝰꝑ librū. abbas ꝑ baculū. ep̄us ꝑ baculuꝫ ⁊ anulū ſimul: ſic̄ inꝙͣ in hmōirebꝰ eſt: ſic ⁊ diuiſiōes grāꝝ diuerſisſunt tradite ſacramētis. Que eſt gͣtia vnde ꝑ baptiſmū inueſtim̉. Vtiqꝫ purgatio delictoꝝ. Quis enī poteſt facere mundū de immūdo ꝯceptū ſemine: niſi qui ſolus eſt mūdꝰ.et in quē peccatū nō cadit deꝰ? Puius quiden gratie ſacramentū pͥuserat circūciſio. vt origmnalis rubigineꝫ culpe q̄ manauerat a parentibꝰprimis cultellus eraderet: ſꝫ veniētedn̄o qui magnus eſt totꝰ ſuauis etmitis. cuiꝰ iugū ſuaue eſt ⁊ onus leue: optime ſatis mutatū eſt. inueteratam rubiginem cum vnctōne ſancti ſpūs aqua dilueret. et acerbitasilla ceſſaret. Sed forte querat aliqͣset dicat. Si deletum eſt in baptiſmoquod contraximus a parentibꝰ: curadhuc manet cupiditas fomes ⁊ velut incentiuum quoddam peccati.Neqꝫ enim dubium qui a primisparētibꝰ ī nos trāſducta n̄t lex iſtapeccati. Om̄ēs ſiquidē in peccatricevoluptate generamur ꝓpterea licꝫinuiti illicitos qͦſdā motus concupiſcentiarū et tanꝙͣ ſentimꝰ beſtiales