in ml̓tis frat̓ribꝰ qui vnigenitꝰ erataſciſcet eos ſine dubio ī he̓ditatē:qͦs vocauit in adoptōeꝫ. Si enī fr̄e set coheredes. Hic gͦ xp̄s ihēſus mediator fidelis. ſic̄ in ꝑſona vna. dei homīſqꝫ ſubſtāciā copulauit ineffabili ſacramēto: ſic ⁊ in ipſa recōciliatōne ꝯſilio vſus altiſſimo. mediā nondeſeruit equitatem: vtriſqꝫ tribuēsqd̓ oportebat: honorē deo: hoī miſeratōeꝫ. Hec enī optima int̓ offenſūdn̄m ⁊ reū ẜuū forma ꝯpoſitōnis: vtnec honorādi dn̄i zelo ſeruus opprimat̉ auſteriori ſentētia: nec rurſumdū huic immoderatiꝰ ꝯdeſcēditur.ille debito fraudet̉ honorē. Audi igit̉ ⁊ diligent̓ obſerua angelicā inid fine nahuius mediatoris ortū diſtridutōꝫvelut exiGl̓a inqͥunt in altiſſimis deo: ⁊ in t̓ra pax homībꝰ bone volūtatis. HuNuero igius deniqꝫ gr̄a obſeruatōis fideli recarnatuscōciliatori xp̄o nec timoris ſpūs depūs ſanctus: cū totirfuit. qͦ patri ſemꝑ reuerētiā exhibemo eoualis ſit gl̓a.ret. ſemꝑ ei deferret. ſemꝑ gl̓aꝫ e.ubſtāquis coq̄reret: nec ſpūs pietatis: qͦ miſcd̓it̓n̄i: autquis ꝯſiliariꝯpateret̉ hoībꝰ. Vnde ⁊ neceſſariuꝫſt miſterium.habuit ſpm̄ qͦꝫ ſcientie: ꝑ quē timohuiuſris pariter ⁊ pietatis diſtributō fieVideturret incōfuſa. Et nota ꝙ in primo ilricarnalo parētū nr̄oꝝ pcc̄o tres qͥdeꝫ auctores extiterūt: ſed manifeſte defuerūt tria tribꝰ. Dico enī euā dyabolū ⁊ ad ā. Nō habuit eua ſciētiaꝫ:q̄ vt ait apl̓s ſeducta eſt in p̄uaricatōeꝫ. Verū hec qͥdem ẜpenti nondefuit. qui callidior deſcribit̉ ceteris aīantibꝰ: ſꝫ pietatē malignus nōhabuit: qͥ ab mitio factus eſt homicida. Adā vero pius forte videt̉ mulierē nō ꝯtriſtādo: ſꝫ timorē dn̄i dereliquit: voci illius magis obediesquā diuine. Vtinā magīs timor dn̄ipualuiſſet in eo: ſic̄ de xp̄o ſignanterlegit̉: qͥa repleuit eū nō pietatis ſpiritus ſꝫ timoris. In oībꝰ enī ⁊ ꝑ om̄iapietati ꝓximoꝝ timor dn̄i p̄ferēdꝰeſt: et ſolus ipſe eſt qui totū ſibi hominē debeat vendicare. In hijs igitur tribꝰ timore pietate ⁊ ſcientia:mediator noſter recōciliauit hoīesNā in cōſilio ⁊ fortitudine de manuaduerſarij liberauit. Cōſilio ſiqͥdempriſtino iure priuauit hoſteꝫ. dataptāte vt manus iniceret innocenti:fortitudine p̄ualuit. ne violēter poſſet retineri redemptor: dum victorab inferis redijt. ⁊ vita oīm cum eoſurrexit. Exinde cibat nos pane vite et intellectus: ⁊ potat aqua ſapientie ſalutaris. Eſt enī intellectusrerū ſpūaliū ⁊ inuiſibiliū verꝰ animepanis ꝯfirmans cor noſtrum: ⁊ adom̄e opus bonū roboras in om̄i exercitatōe ſpūali. Carnalis autē homo qui non ꝑcipit ea que ſūt ſpiritus dei. ſꝫ ſtulticia ei vident. gematet lugeat dicēs. Aruit cor meū: qͥaoblitus ſūꝯmedere panē meū. Ecceenim mera ⁊ ꝑfecta veritas eſt. nonꝓdeſſe homī. ſi vniuerſū mūdū lucretur: aīe aūt ſue detrimentū faciar.Sed qn̄ id caꝑe poſſit auarus? Sinecauſa laborāt: quiſquis ei id ꝑſuadere conat̉. Vt quid hoc? Nempe qͥaſtulticia illi videt̉. Quid verius: ꝙͣ iugū xp̄i eſſe ſuaue? Appone hoī ſeculari ⁊ vide ſi nō magis lapidē ꝙͣ panē reputabit: ⁊ c̓te hmōi intelligētia veritatis interne viuit animā: ethic eſt ſpūalis cibꝰ. Non enim in ſolo pane viuit homo: ſed in omni verbo quod ꝓcedit de ore dei. Verūtn̄donec ſapit tibi veritas: nō ſine difficultate ad interiora traicit̉. Vbivero ceperis in ea oblectari. iā noncibꝰ ſed potus eſt: et ſine difficultate intrat in aīaꝫ: qͦ videlicet ſpūaliscibꝰ ītelligētie potu ſapīe digerat̉