ꝙ nato dn̄o angeloꝝ chorus canebat: pax in t̓ra hoībꝰ bone volūtatisSꝫ ⁊ tūc iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt:que nō modice videbant̉ hactenusdiſſidere. Prior enī ſi qua erat ex lege iuſticia non oſculum ſꝫ aculeummagis habebat vrgens magis timore: ꝙͣ prouocans dilectōne. Sednec habuit illa recōciliatōeꝫ: ſic̄ hꝫnūc que ex fide noſcit̉ eſſe iuſticia.Alioquin quid erat ꝙ nec abrahānec moyſes nec ceteri iuſti tꝑis illiꝰin obitu ſuo pacē illā beatitudīs et̓ne apprehendere. aut regnū pacispoterant introire: niſi qd̓ mīme adhūc iuſticia ⁊ pax ſeſe fuerāt oſculate? Ex hoc ſane dilectiſſimi feruētiorē nobis zelo ſectāda iuſticia eſtSiqͥdem iuſticia ⁊ pax oſculate ſūt:et indiſſolubile amiciciaꝝ iiere fedus: vt quicūqꝫ teſtimoniū iuſticietulerit. hylari vultū iā ⁊ amplexibꝰletis accipiat̉ a pace: iidipſuꝫ dormiēs ⁊ requieſcēs.¶ Sermo. ij. vnde ſupͣ.Onſiderare eſt frēs in ſolēnitate hodierna dn̄icē anūciatōis. velut amenſſimā quādamplaniciem: ſimplice nr̄e reparatōishyſtoriā. Iniūgit̉ noua legatio: āgelo gabrieli: ⁊ nouā virgo ꝓfeſſav̓tutē. noue ſalutatōis honorat̉ obſequio. Antiqͣ excludit̉ maledictiomulierum: noua noua mater accipitbn̄dictōem. Implet̉ ꝑ gr̄am q̄ ꝯcupiſcētia neſcit: vt ſpū ſuꝑueniēte altiſſimi pariat filiū: que virum dedignat̉ admittere. Intrat ad nos eadem porta. ſalutis antidotū: qͣ venenū ſerpentis ingrediēs. vniu̓ſitateꝫgeneris hūani occuparat. Innumeros huiuſcemodi flores ex hijs facile eſt legere pratis: ſed intueormediā metuende ꝓfūditatis abiſſuAdiſſus vero inꝑſcrutabilis incarnatōis dn̄ice ſacramētū: abiſſus impenetrabilis: verbū caro factuꝫ eſtet habitabit in nobis. Quis enī inueſtiget. quis attingat: quis apprehendat? Puteus altꝰ eſt ⁊ in qͦ hauriam nō eſt mihi. Veruntamē ſoletinterdū ſuꝑpoſita puteis humectare lintheamina vapor exalās. Propterea ſane licet irrūpere verear ꝓprie cōſcius infirmitatis: frequenttamen velut ſuꝑ os huius putei expādo ad te dn̄e manus meas: ꝓ eoꝙ aīa meā ſic̄ terra ſine aqͣ tibi. Etnunc ſi quid eſt quod deſcēdente deorſū nebula tenuis ebiberit cogitatō: vobis fr̄es modicū illud ſine inuidia ꝯmunicare curabo: velut exp̄ſſo lintheamine vel exigua refūdensceleſtis ſtillicidia roris. Quero igit̉qua rōe filius magis incarnatus ſitꝙͣ pater. aut ſpūs ſanctus: cū totiustrinitatis non mō equalis ſit gl̓a: ſvna eademqꝫ ſubſtātia. Sꝫ quis cognouit ſenſū dn̄i: aut quis ꝯſiliariꝰeius fuit? Altiſſimuꝫ eſt miſterium:nec nos oportet temere ſuper huiuſcemodi p̄cipitare ſentētiā. Videturtamē nec patris nec ſpūs incarnatōem in pluralitate filioꝝ effugiſſe ꝯfuſionē: dū alius dei. alius filiushomīs diceret̉. Videt̉ ⁊ illud maxīeꝯgruū vt is ſpecialiter filius fieretqui filius erat: ne quid eſſet ambigͣuitatis in nomine. Demqꝫ ipſa eſtvirginis noſtre gloria ſingularis ⁊excellens prerogatiua marie: ꝙ filiū vnū eūdemqꝫ cum deo patre meruit habere cōmunem: quam ſaneperijſſe conſtat ſi non filius incarnaretur. Sed nec nobis alia dari poſſitoccaſio ſimilis ſperande ſalutis ⁊ hereditatis. Factꝰ qͥdem pͥmogemtꝰ