non videbatur quomō ſil̓ poſſent erga hoīem miſcd̓ia ⁊ veritas ꝯẜuari.Cūqꝫ adiceret veritas in ip̄m qͣꝫ iudicē ꝑtis ſue iniuriaꝫ retorqueri dicens cauēdū om̄mo ne fieret irritūverbū pr̄is: ne ſermo viuus ⁊ efficaxqualibet occaſiōe euacuaret̉: parcite q̄ſo ait pax parcite verbis hmōinō vos talis altercatio decet: v̓tutūeſt inhoneſta cōtentio. Porro iudexinclinās ſe digito ſcribebat ī terra.Erant autē verba ſcripture: q̄ paxAdn̄s &cū om̄ibipſa legit in auribꝰ oīm. Ea ſiqͥdemppiꝰ aſſidebat. Hec dicit. perij ſi adanon moriat̉: ⁊ hec dicit perij. niſi miſcd̓iaꝫ ꝯſequat̉. Fiat mors bona: etveritas ipſahꝫ vtrāqꝫ qd̓ petit. Obſtupuere oēsInulla ē: ſuniin verbo ſapiētie ⁊ formā ꝯpoſitōnisearis. Similiter aūt capariter atqꝫ iudicij. Siquidem maniloq̄bat ur. Atuis eri nfeſtū fuit nullaꝫ eis querimonie ocictā ſibi p̄uaricatoriacaſiōeꝫ relinqͥ. ſiqͥdeꝫ fieri poſſet qd̓zeuaſeritpijt nec pnvtraqꝫ petebat: vt ⁊ moreret̉. ⁊ mias tua dn̄iſcd̓iaꝫ ꝯſequeret̉. Sꝫ id quō fiet inin id eſt mnaquiūt? Mors crudeliſſima ⁊ amariſſitē ſalomima eſt: mors terribilis ⁊ ipſo horreqm̄ filioda auditū. Bona fieri qͣ nā ratōneEt inpoterit? At ille. mors inquit pecca⁊ veritastoꝝ peſſima: ſꝫ p̄cioſa fieri p̄t morspra miſanctoꝝ. An nō p̄cioſa erit: ſi fuerit ianua vite. porta gl̓e? Precioſainquiunt. Sed quō fiet iſtud? Fieriait p̄t. ſi ex caritate moriatur quis.vtiqꝫ qui nihil debeat morti. Neqꝫenī detinere poterit mors innoxiū.ſꝫ vorabit̉ vt ſcriptū eſt maxilla leuiathan: ⁊ deſtruet̉ paries mediusſolueturqꝫ cahos magnuꝫ. qd̓ intermortē vitāqꝫ ꝯfirmatū eſt. Nimirūcaritas fortis vt mors imo ⁊ fortiormorte ſi fortis illius intrauerit atrium. alligabit eū ⁊ diripiet vaſa eiꝰ:ſꝫ et ipſo trāſitu ſuo ponet ꝓfunduꝫmaris viā: vt trāſeant liberati. Bonus viſus eſt ẜmo: vtpote fidelis ⁊ oīacceptōe dignus. Sed vbi poterit ille innocēs inueniri. qui mori velit nōex debito ſꝫ ex volūtate: nō ex malomerito ſꝫ ex beneplacito ſuo? Circūit veritas orbem terre. et nemo mūdus a ſorde: nec infans cuius eſt vnius diei vita ſuꝑ terrā. Sꝫ ⁊ miſcd̓iacelū om̄e ꝑluſtrat: et in angelis qͦꝫne dixerim prauitatē: minorē tn̄ inuenit caritatē. Nimirū hec victoriaalij debebat̉. qͦ maiore caritate nemo haberet: vt aīaꝫ ſuā poneret qͥspro ẜuis inutilibꝰ ⁊ indignis. Namet ſi ipſe iā non dicit nos ſeruos: hͦipſū immēſe dilectōis eſt: et eximiedignatōis. Nos aūt ⁊ ſi om̄ia q̄ pr̄ecepta ſūt nobis faceremꝰ: quid aliud dicere deberemus. niſi ꝙ ẜui inutiles ſumus? Sedquis eū ſuꝑ hͦ cōuenire p̄ſumeret? Redeūt ad cōſtitutaꝫ diem veritas ⁊ miſcd̓ia: anxieplurimū nō inuēto qd̓ deſiderabāt.Tunc vero ſeorſū pax ꝯſolans eas.vos inquit neſcitis quicꝙͣ neqꝫ cogitatis. Nō eſt qui faciat bonū hoc:nō eſt vſqꝫ ad vnū. Qui ꝯſiliū dedit.ferat auxiliuꝫ. ¶ Intellexit rex quidloqueret̉. et ait. Penitet me feciſſehoīem. Pena inquit me tenet: mihiincūbit ſuſtine̓ penā: penitētiā agere ꝓ hoīe que creaui. Tūc gͦ dixit:ecce venio. Non enī poteſt hic calixtrāſire. niſi bibaꝫ illū. Et accerſitogabriele vade inqͥt dic filie ſyon: ecce rex tuꝰ. Feſtinauit ille ⁊ ait. Adorna thalamū tuum ſyon: et ſuſciperegē. Porro venturo regi miſcd̓ia ⁊veritas obuiauerūt ſic̄ ſcriptū eſt:miſericordia et veritas p̄cedent faciem tuā. Iuſticia thronū p̄parat:ſecūdū illud: iuſticiā ⁊ iudiciū p̄paratio ſedis tue. Pax cū rege venit: vtꝓph̓a fidel̓ īueniret̉ q̄ dixerat. Paxerit in terra nr̄a cū venerit. Inde ē
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten