huius ex ꝑtes iudicabāt magis eſſeparcendū. Sūt etenī collata nec hedue ſibi: quemadmodum et prioresVn̄ ⁊ factū eſt vt ꝑſeuerantibꝰ illisin vltōe ⁊ p̄uaricatorē hincinde cedentibꝰ: ⁊ p̄ſentes moleſtias futuricumulātibꝰ ꝯminatōe ſupplicij: illeſuccederent in cor patris redeuntesad dn̄m qui illas dedit. Solus ſiquidem ipſe cogitabat cogitatōes pacis: cū afflictōis plena om̄i a viderētur. Siquidem nō ceſſabat pax: nonei miſcd̓ia dabat ſilētiū: ſꝫ pio qͦdāſuſurrio paterna pulſantes viſceraloquebant̉. Nūquid in eternū ꝓiciet deus: aut nō apponet vt ꝯplacitior ſit adhuc? Nūquid obliuiſcet̉ miſereri deus: aut cōtinebit in ira ſuamiſcd̓ias ſuas? Et ꝙͣuis diu̓ multūqꝫ viſus ſit diſſimulare pater miſeratōnū. vt interim ſatiſfaceret zeloiuſticie ⁊ veritatis: nō tn̄ infructuo.ſa fuit ſupplicantiū importunitas: ſꝫexaudita eſt in tꝑe oportuno. Forte enī interpellantibꝰ tale dicit̉ dediſſe reſponſuꝫ. Vſque qͦ p̄ces vr̄e?Debitor ſū ⁊ ſororibꝰ vr̄is: quas accinctas videtis ad faciendam vindictā in natōibꝰ. iuſticie ⁊ veritati. Vocent̉ ⁊ veniant: ⁊ ſuꝑ hoc verbo pariter ꝯferamus. Feſtinant g legaticeleſtes ⁊ vt viderūt miſeriā hoīm ⁊crudelē plagaꝫ: vt ꝓpheta loquit̉.angeli pacis amare flebāt. Qui enīfidelius quererēt aut rogarēt quead paceꝫ ſūt. ꝙͣ angeli pacis? Saneex deliberatōe qm̄ aſcendit veritasad ꝯſtitutā diem: ſꝫ aſcēdit vſqꝫ adnubes: necdū plane lucida ſꝫ ſubobſcura adhuc zelo indignatōis. Factūqꝫ eſt vt legimus in ꝓpheta: dn̄ein celo miſcd̓ia tua: et veritas tuavſqꝫ ad nubes. Medius aūt pat̓ lu.minum reſidebat: et vtraqꝫ ꝓ parteſua vtilius qd̓ habebat loquebat̉.Quis putas illi colloq̄o meruit intereſſe: et indicabit nobis? Quis audiuit: ⁊ enarrabit̉ Forte menarrabilia ſūt: et nō licet hom̄i loqui. Sūma tn̄ cōtrouerſie totius hec fuiſſevidet̉. Eget miſeratōe creatura ratōnalis ait miſcd̓ia: qm̄ miſera facta eſt: ⁊ miſerabilis valde. Venittꝑus miſerēdi eius: qꝛ iā p̄terijt tꝑsEcōtra veritas. oportet inquit impleri ẜmonē quē locutꝰ es dn̄e. Totus moriatur adā ncc̄e eſt cū om̄ibꝰqͥ cū eo erāt: qua die vetitū pomuꝫin p̄uaricatōne guſtauit. Vt qͥdait miſcd̓ia: ut quid me genuiſti pr̄citius ꝑiturā ? Scit enī veritas ipſa.qm̄ miſcd̓ia tua ꝑijt ⁊ nulla ē: ſi nōaliqn̄ miſerearis. Similiter aūt ecōtrario ⁊ illa loq̄batur. Quis enī neſciat ꝙ ſi p̄dictā ſibi p̄uaricator ſētentiā mortis euaſerit. ꝑijt nec ꝑmanebit iā in eternū veritas tua dn̄e:Ecce vero vnus cherubin id eſt magni cōſilij angelus ad regē ſalomonē fugͥgerit eſſe mittēdaſ: qm̄ filioinquit datuꝫ eſt om̄e iudiciū. Et ineius ergo ꝯſpectū miſcd̓ia ⁊ veritasobuiauerūt ſibi: eadem q̄ ſupra mēminimus verba querimonie repetetes. Fateor ait veritas zelū bonummiſcd̓ia habet: ſꝫ vtiqꝫ ſecundū ſciētiā. Nūc aūt quid: preuaricatori potius ꝙͣ ſorori iudicat eſſe parcēdū.At tu inqͥt miſcd̓ia neutri parcis:ſed tanta indignatōe ſeuis in p̄uaricatorē: vt inuoluaſ pariter ⁊ lororē. Quid mali habes aduerſum medicitō mihi. Sinautem: quid me ꝑſequeris? Grandis cōtrouerſia fratres: et intricata nimium diſceptatio. Quis non illic diceret: bonumerat ſi natus non fuiſſet homo iſteꝫSic erat dilc̄iſſimi omnino ſic erat: