poterat reueſtiri vel ablata ſibi recipere veſtimēta: niſi xp̄us amitteret ſua. Sicut enī viuificari in aīa niſi interueniēte corꝑali mortē xp̄i nōpotuit: ita nec veſtiri ſine eius deſpōliatōe. Et vide ſi non ꝓpter has quatuor partes veſtimēti qd̓ amiſeratprimus ⁊ vetus homo: in totideꝫ qͦꝫdiuiſa ſunt ſecūdi ⁊ noui hoīs veſtim̄ta. An forte queris tunicā inconſutilē que non diuidit̉: ſꝫ ſorte ꝓuenit̉Ego diuinā arbitror eſſe imaginē:aruulo fuque nimirū non aſſuta ſꝫ inſita atqꝫiā homip̄i impreſſā nature. diuidi ſcindiqꝫneceſſarinō p̄t. Ad ymaginē nēpe ⁊ ſimilitūdine dei factus eſt homo: in imagirenue ⁊ ratōiſt iumenūne arbitrij libertateꝫ: virtutes hn̄sꝙͣ puliin ſimilitudine. Et ſimilitudo quidēiſterio nperijt: veruntamē in ymagine ꝑtrāſit homo. Imago ſiquideꝫ in iehennem ſitna ipſa vri poterit nō exuri: ardere:ſed nō deleri. Hec g non ſcindit̉: ſꝫritatis.inueniret̉ſorte ꝓuenit. Et quocūqꝫ perueniateſſetpeccatū ei iaaīa: ſimul ⁊ ipſa ibi erit. Nā ſimilituī ⁊ minime facienti:do nō ſic: ſed aut manet ī bono: autegeret̉ accepit. Alſi peccauerit aīa mutat̉ miſerabilit̓:foueret̉ ⁊ deleiumētis inſipientibꝰ ſimilata. Sꝫ qͥaſpoliatū virtutibꝰ quatuor hominēniſſimpliceꝫ.diximꝰ: quo nam modo ſingulis ſittimoraſpoliatus congruum eſt vt dicamꝰPerdidit homo iuſticiam: cum euaꝫret adeatura viſerpentis. adam mulieris voci obediuit potius qͣꝫ diuine. Erat tamenreſiduum aliquid quod apprehendere poſſent. idqꝫ dominus ſuo illoſcrutinio innuebat: ſed abieceruntetiam illud. conuerſi in verba malicie. ad excuſandas excuſationes inpeccatis. Prior enim iuſticie portionō peccare: ſecūdā per penitentiamdamnare peccatū. Perdidit ⁊ miſericordiā cum ſic exarſerit eua in cōcupiſcentia ſua: vt nec ſibi nec vironec filijs parceret naſcituris: ſimulomnes terribili maledicto et neceſfitati mortis addicens. Adam quoqꝫ indignatōni diuine muliereꝫ proqua peccauerat obiecit: quaſi poſttergum eius volens declinare ſagittam. Vidit enim mulier lignum ꝙeſſet pulcrum viſu: ⁊ ad veſcendumſuaue: ⁊ a ſerpente audierat tanqͣꝫdeos ſe futuros. Funiculus triplexdifficile rumpitur: curioſitatis. voluptatis et vanitatis. Hec ſola mūdus habet: concupiſcentiam carnisconcupiſcentiam oculorum: et ſuꝑbiam vite. Dijs abſtracta et illectamiſericordiam omnem crudelis mater abiecit. Sic et adam qui mulieri male miſertus eſt vt cum ea peccaret: bene noluit miſereri vt penaꝫſuſtineret pro ea. Priuata eſt mulier etiam veritate: primo quidemmale detorquens qd̓ audierat morte morieris. et dicens ne forte moriamur: demum ſerpenti credens penitus abneganti et dicenti nequaqͣꝫ moriemmi. Priuatus eſt ⁊ adamveritate vbi eam cōfiteri erubuit:folia excuſatōnum operimēta pretendens. Siquideꝫ ipſa dicit. Qui erubuerit me corā hom̄ibꝰ: erubeſcāet ego eum corā patre meo. Paceꝫqͦꝫ protinus amiſerūt: quia non eſtpax impijs dicit dominus. Nonneenim cōtrariam legem inuenerantin mēbris ſuis: qͦs de nouo pude̓ ceperat nuditatis? Timui ego inqͥt.eo ꝙ nūdꝰ eſſeꝫ. Nō ſic miſer nō ſicpaulo an̄ timebaſ: nō q̄rebas folia:licet corpore nudus ſicut ⁊ modo. Exhoc ſane vt ꝓphete ipſius parabolāproſequamur. qui ſibi obuiaſſe easet recōciliatas in oſculo memorauitgrauis q̄dā int̓ v̓tutes videt̉ orta cōtentio. Siqͥdem veritas ⁊ iuſticia miſerū affligebāt: pax ⁊ miſcd̓ia zeli