Laudate dn̄m in timp̓ano ⁊ choro:ut concors ſit mortificatio carnis.Porro qꝛ et de ieiunio et de iuſticiaaliqua diximus: dignū eſt ut de oratione qͦꝫ pauca loquamur. Hec enīquāto efficacior ē ſi fiat ut debet: tāto callidius impediri ab aduerſarioſolet. Interdū enī grauiter impeditur oratio a puſillanimitate ſpiritꝰet timore immoderato. Hoc autemtūc ſolet fieri: cū ſic cogitat hō propriā indignitatē: ut nō ꝯuertat ocuiuſticitlos ad diuinā benignitatē. Abiſſꝰreddit qenī abiſſū inuocat: abiſſus lummoſaittēdereabiſſum tenebroſam: abiſſus miſeis etiancordie: abiſſū miſerie. Profūdū nāt pupqꝫ eſt cor homīs: et imꝑſcrutabile.Sed magna ē iniqͥtas mea: multoſa aitmaior ē dn̄e pietas tua. Ideoqꝫ cumfꝫ etiā tiad meipſum turbata fuerit animaſuffiti.mea: memor ſū multitudiniſ miſcd̓istue: et reſpiro in ea: et cū introieroin potentias meas nolo memorarimeas nolo iuſticie tue ſolius. Verūtamē ſicut ꝑiculū eſt ſi fuerit oratōe te tannimis timida: ſic in contraria partenō minus imo et maius ꝑiculū eſt ſiforte fuerit temeraria. De hijs quiſic orāt audi quid loquat̉ ad ꝓphetā dn̄s. Clama ne ceſſes: quaſi tubaexalta vocē tuā. et cetera. Quaſi tuba inquit: qꝛ in ſpū vehemēti increpādi ſūt temerarij. Ae etenī querūt: qͥ ſeip̄os nodū inuenerūt. Nechoc dico ut peccatoribꝰ auferā orādi fiduciā: ſꝫ volo eos orare tanquāgēteꝫ q̄ peccatū fecerit nō iuſticia.Oret ꝓ indulgētia peccatorū fuorūin aīmo cōtrito ⁊ ſpiritū hūilitatis:quēadmoduꝫ publicanus ille. deusinquit ꝓpicius eſto mihi peccatori.Temeritatē dico: qn̄ is in cuius ꝯſciētia peccatū adhuc aut viciū aliquod regnat. ambulat in magniset mirabilibus ſuꝑ ſe: minus ſollicitus ꝓ ꝑiculo anime ſue. Terciū ꝑiculū eſt ſi ſit oratio tepida: et nō exviua affectione ꝓcedēs. Timida qͥdem oratio celū nō penetrat: quia reſtringit animū timor immoderat?ut oratio nō dicā aſcendere ſed necꝓcedere q̄at. Tepidā vero in aſcēſu lāgueſcit ⁊ deficit: eo ꝙ nō habeat vigorē. Nā temeraria aſcēdit ſꝫreſilit: reſiſtitur enī ei: nec tātū nonobtinet gratiā ſed ⁊ meretur offēſam. Que vero fidelis ⁊ feruens oratio fuerit: celū ſine dubio penetrabit: vnde certū eſt ꝙ vacua redirenō poſſit.¶ Sermo. v. vnde ſupra.Aritas qua ꝓ vobis ſollicicitus ſuꝫ fratres mei. cogitut loquar vobis: et vrgente ea multo ſepius loquerer: niſi tāmultis occupationibus impedirer.Nec mirū ſi ſollicitus ſum ꝓ vobis:cū inueniā in meip̄o materiā ml̓tā ⁊occaſiōeꝫ ſollicitudiniſ. Quotiēs enīꝓpriā miſeriā et multimoda ꝑiculacogito: haud dubiū quin ad meip̄ꝫꝯturbetur aīa mea. Nec minor mihiſollicitudo ē ꝓ ſinguliis qͥbuſcūqꝫ veſtrū: ſi tn̄ diligo vos tanꝙͣ meip̄m.Nouit ip̄e qͥ ſcrutatur corda: qͦtiēsin corde meo ꝓprie ſollicitudini p̄pōderat ſollicitudo vr̄a. Nec mirum ſimulta mihi ſollicitudo ē. ⁊ timor magnus ꝯturbat me ſuꝑ om̄ibꝰ vobis:quos video in tāta miſeriā et in tātis ꝯſtitutos eſſe ꝑiculis. Ip̄i enī utmanifeſtuꝫ eſt guſtamus laqueumnoſtrum. vbiqꝫ ꝓprium circūferimꝰinimicum: carnem hanc loquor depeccato natam. in peccato nutritaꝫcorruptam nimis ipſa origine: ſed