Iet̓unet auris nequiter pruriens aFabulis et rumoribꝰ. et quecūqꝫ ocioſa ſūt et ad ſalutē minime ꝑtinentia: ieiunet ligua a detractōe ⁊ murmuratione: ab inutilibꝰ vanis atqꝫſcurrilibꝰ verbis: interdū qͣꝫ ob grauitatē ſilētij et ab ip̄is q̄ videri poterant neceſſaria: ieiunet manus abocioſis ſignis ⁊ ab oꝑbꝰ om̄ibꝰ quecūqꝫ nō ſūt imperata: ſꝫ ⁊ multomagis aīa ip̄a ieiunet a vicijs et ꝓpriavolūtate ſua. Etenī ſine ieiunio hͦ.cetera a dn̄o reprobatur ſicut ſcriptū ē: quia in diebꝰ ieiunioꝝ vr̄orūvolūtates vr̄e inueniūtur.¶ Sermo. iiij. vnde ſupra.Via ieiunij quadrageſimal̓tempus aduenit qd̓ tota deuotōe ſuſciꝑe moneo caritatē vr̄aꝫ: dignū reor aliqͣtenus exponere quo fructu et queadmoduꝫoporteat ieiunare. Primū qͥdem fratres ꝓ eo ꝙ ab ip̄is qͦꝫ licitis abſtineamus: ea nobis q̄ prius cōmiſimꝰillicita cōdonatur. Quid vero ē condonari cōmiſſa: niſi ieiunio breui ieiunia redimi ſēpiterna? Iehēnā enīmeruimus vbi nullus vnꝙͣ cibꝰ eſt.ꝯſolatio nulla. terminꝰ nullus: vbiguttā aque diues poſtulat et acciꝑe nō meretur. Bonū ergo et ſalutare ieiuniū. qͦ redimūt̉ eterna ſuꝑplicia: dū remittūtur hͦ mō peccata.Nō ſolū aūt abolitio ē peccatoruꝫ. ſꝫextirpatio vicioꝝ: nō ſolū obtinetveniā. ſꝫ et ꝓmeretur gr̄am: nō ſolūdelet peccata p̄terita q̄ ꝯmiſimus:ſꝫ et repellit futurā q̄ cōmittere poteramus. Dicā vnū adhuc qd̓ facile capiatis: ſepius niſi fallor exꝑti.Ieiuniū orationi deuotionē et fiduciā donat. Et vide quēadmodū ſibiinuicē ieiuniū ⁊ oratio ſotiētur. ſicutſcriptū eſt: frater adiuuās fratremdenbo cōſolabūtur. Oratio virtute.impetrat ieiunādi: et ieiuniū gratiāꝓmeretur orādi. Ieiuniū orationēroborat: oratio ſanctificat ieiuniuꝫ.et dn̄o rep̄ſentat. Quid enī ieiuniūnobis ꝓderit: ſi relinquat̉ in terraqd̓ abſit? Subleuetur ergo ieiuniuꝫpenna quadā oratiōis. Veruꝫ huicne forte minus ſufficiat: alteraꝫ q.2iineceſſe ē ſociari. Oratio iuſti ait ſcpͥtura penetrat celos. Sint ergo ieiu.xxitſnio nr̄o ut facile celos penetret alej.iixxitdue: oratōis ſcꝫ atqꝫ ruſticie. Iuſti.ittiniturgutaticia vero q̄ eſt niſi q̄ cuiqꝫ reddit qd̓ixi xxxi 3tſuū ē? Noli ergo qͣſi ſolum attēderef.x xxippi ſdeū. debitor enī es etiā p̄latis etiamIuuit. muiū uum pratinabifu xlfr̄ibꝰ tuis: nec vult deus ut ꝑuipenput in dimatitrasdas. quos ip̄e minime paruipēdit.xirNeqꝫ enī ſine cauſa ait apl̓s. ꝓuidēnū mnaprūvirimipamtes bona nō tm̄ corā deo. ſꝫ etiā corāhoībꝰ. Dicebas fortaſſe. ſufficit mihi ſi tm̄ deꝰ approbat qd̓ ago: queInutintt.mihi de huāno cura iudicio? Sꝫ certus ſis ꝙ ei nō placeat qͥcquid cumſcādalo filioꝝ eius ⁊ cōtra ip̄ius feceris volūtatē: cui obedire te tanꝙͣeius vicario oportebat. Sāctificateinqͥt iciuniū: vocatē cetū. Quid eſtenī cetū vocare? Vnitatē ẜuare diligere pacē: fraternitatē amare. Supbus ille phariſeus ieiuniū habuit:ieiuniū ſanctificauit: qͥ nimirū ⁊ieiunauit bis ī ſabbato ⁊ gr̄as egit deO. Sꝫ nō vocauit cetū dicēs: nō ſū ficut ceteri hoīm ideoqꝫ ala vna nitēſieiuniū eius nō ꝑueīt in celum. Vosg cariſſimi lauāte manus vr̄as in ſaguine peccatoris: et omnino ſolliciti eſtote ut alas duas habeat ieiuniū vr̄m: ſac̓timoniā ſcꝫ ⁊ paceꝫ. finequa nemo videbit deū. Sanctificatꝭieiunium: ut pura intentio ⁊ deuotaoratio diuine illud offerat maieſtati: vocate cētum: ut ꝯgruat vnitati