Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

affectu vtiqꝫ diuino ⁊ inexꝑto om̄icreature. Vnxit inꝙͣ p̄ ꝑticipibusſuis: accumulās ſuꝑ eū vniuerſa criſmata benignitatis. māſuetudinis.et fuauitatis: abūdātius eū replēsviſceribꝰ miſcd̓ie ⁊ miſeratōis. Vnctū deniqꝫ miſit ad nos: quē nobisexhibuit plenū gr̄e ⁊ miſeratōnis.Sic vnctū a patre eſt caput noſtrū:et nihilominus vngi poſtulat ⁊ a nobis. Cū ieiunaueris inqͥt: vnge caput tuū. Itane aquā petit a riuuloingētū.d̓ deſcefons indeficiens⁊ Petit ſine dubio:aut certe repetit magis: ad fontemſarbaꝝ:a capite deinūtimenti. vt ne ſienī vn̄ exeūt flumina reuertunt̉. vtiterū fluant. Nō vero vt minus hn̄srimbria careat vuquod dederat xp̄us repetit: ſꝫ ne tibipereat. quicqͥd ad eū referre volueris. Siquidē etiā flumīs aqua ſi ſtare ceperit ⁊ ipſa putreſcet: et inundatōe facta ſuꝑueniēs repellet̉. Sicplane. ſic gratiaꝝ ceſſat decurſusvbi recurſus nō fuerit: nec mō nihilauget̉ ingrato: ſꝫ ⁊ qd̓ acceꝑat verquod tatit̉ ei in ꝑniciē. Fidelis aūt in modirat caput: mcō: cenſet̉ dignus munere amplioalūmātri. Vnge igit̉ caput tuū. refundesin eū qui ſupra te eſt qͥcqͥd in te eſtperatdeuotōis: quicqͥd delectatōnis: quicquid affectōnis. Vnge igit̉ caputtuū. vt ſi qͣ in te eſt gr̄a referat̉ adipſū: nec tuā queras gl̓am. ſꝫ ipſiusVngit enī xp̄m: qui bonus eiꝰ odoreſt in om̄i loco. Memēto ſane adu̓ſus ypocritas hūc ꝓceſſiſſe ſermone. Nolite inqͥt fieri ſic̄ ypocrite triſtes. Nō omnimodā nobis triſticiāinterdicit: ſꝫ q̄ in facie eſt coraꝫ hoībus. Alioquin cor ſapiētis vbi triſticia: ⁊ paulū qͦꝫ diſcipulos ꝯtriſtaſſenō piget: ꝓ eo ꝙ ꝯtriſtati ſūt ad ſalutē. Nō eſt talis triſticia ypocritarū: non in corde ſꝫ in facie eſt. Exterminant enī faciēs ſuas. Nota ꝓindeꝙ nō dixerit nolite eſſe ſicut ypocrite triſtes: ſꝫ nolite fieri. hͦ eſt fingi.Sic quippe vulgo dicit̉. triſtē ſe facit aut magnificat ſe et qui beatificat te in errorē te adducit: ⁊ ſimiliaq̄ ſimulatōis ſūt. non veritatis. Tuautē cū ieiunaueris vnge caput tuum: et faciē tuā laua. Ext̓ mināt illi faciem: tu aūt lauare iuberis. Eſtautē facies. q̄ in facie eſt ꝯuerſatio.Hāc fidelis xp̄i ſeruus lauat: ne qd̓offendiculū p̄beat intuēti: ypocritamagis exterminat: dū ſingulariamagis ⁊ inuſitata ſectat̉. Sꝫ nec caput vngit cuius affectio elōgat̉ axp̄o et vanis fauoribꝰ delectat̉. Vngit potiꝰ ſemetipſū: vt ꝓprie fraglātiā oꝑmionis reſpergat. Aut certequia manifeſtuꝫ eſt non eſſe caputypocrite xp̄m: nec ſuū tamē qͣlecūqꝫ caput vngere poteſt: cuius mensprio teſtimonio ꝯſcientie. ſednon ꝓadulatōnibꝰ demulcetur. Date nob̓aiūt fatue virgines de oleo veſtro.Cur hͦª Quia in vaſis ſuis oleū nonhn̄t. Sed nō eſt prudentiū huiuſcemodi oleū dare. Qd̓ enī ſibi fieri nōlunt: qn̄ ipſi faciūt alijs? Audi veroꝓphetā: cui incerta ⁊ occulta ſapiētie ſue reuelauerat deus. Oleū inqͥtpeccatoris nō impinguet caput meum. Emut oleū iſtud ypocrite: ſicutait dn̄s. Amē dico vobis: receperūtmercedem ſuā. Extermināt enī facies ſuas: vt appareant ieiunātes. Vides ꝙͣ breui ẜmone ypocritas ⁊ ſingularitatis notat ⁊ arguit vanitatis? Vide etiā ꝙͣ paucis ⁊ coram deoſuadeat bona. ⁊ corā homībꝰ ꝓuidere. Vnge caput tuū: faciē tuā lauahoc eſt ſic te irrep̄henſibilē foris exhibe: vt diuinā tibi recōciliare ſtudeas gratiā: et an̄ oculos humanosnō ꝓpriā queras gl̓am ſed auctorisH iiij