preter cōſuetudineꝫ ordinis noſtri:ſcio enī quiſ dixerit. ſi qͥd ſuꝑerogaueris. cū rediero reddā tibi. Initiūſeptuageſime fr̄es hodie celebrat̉:cuius nomē in vniuerſa eccleſia celebre ſatis habetur. Iam vero dicovobis cariſſimi: qꝛ plurimuꝫ in hocnomīe cōꝑatior mihiip̄i. Cōmouet̉enī intra me ſpiritus meus ſpirās nimirū ad patriā illā: in qua nec numerus eſt in menſura nec pondus.Quādo enī in pondere et mēfura eteret anumero vniuerſa cōporis ⁊ aīe bonareſtāt arecipio? Quāti mercēnarij in domomaximū eſipatris mei abūdant panibus? Egoaūt hic fanie pereo. Nam de corpoeruimſirali cibo ad adā dictuꝫ eſt et ꝑuenitueīes. ac ſi nivſqꝫ ad me: in fudore vultus tui vetmeāt q̄ dicuntuſceris pane tuo. Sꝫ et cū laboraueroū nō dipanis datur mihi in pondere. potꝰin mēſura: pulmenta in numero. Etde corporali qͥdem ſic. Quid vero deſpūali? Vtiqꝫ anteꝙͣ comedā ſuſpiro: atqꝫ vtinā cū ſuſpirauero et fleuero vel fragmētū exiguum merear de celeſti cōuiuio: et tāꝙͣ catellusedā de micis q̄ cadūt de mēſa dn̄oꝝſuoꝝ. O iheruſalē ciuitas regis magni qͥ te ex adipe frumēti ſatiat etquā flumīs impetus letificat: in tenec pondus vtiqꝫ nec mēſura: ſꝫ ſatietas ē et affluētia ſūma. Sed necHabes numeruꝫ: quippe cuius ꝑticipatio eius inidip̄m. Ego vero qͥ totus ſum in viciſſitudine et numero:quādo veniam ad vnā illā quā reqͥro? Quādo ſatiabor apparēte gloriatua dn̄e? Quādo inebriabor ab vbertate domus tue: et torrēte volupta.tis tue qn̄ potabis me? Nūc enī tamexigua ſūt ſtillicidia ſtillātia ſuperterra: ut nec glutire quidem poſſimſaliuā meā. Sic om̄mo ſic verū ē fratres: qm̄ modo om̄ia dātur in pondere et mēſura et numero: ſꝫ venietdies qn̄ omnia ſūt ceſſatura. Nā denumero quidē legimꝰ: qm̄ ſapiētieillius nō eſt numerus. Et alio in loco apud eūdē ꝓphetā: delectatōnesin dextera tua vſqꝫ in finē. Audi etiam apud apl̓m pondus ſine pondere. Supra modū inquit in ſublimitate eternū pondus glorie. Audi pondus eternū: ſꝫ attende quia p̄miſeritſuꝑ modū. Sic et xp̄m audio nēfurāſine mēſura ꝓmittētē: menſunā inquit confertā et coagitatā et ſupereffluēteꝫ. Sꝫ qn̄ venient iſta? Profecto in fine pn̄tis ſeptuageſime: qd̓eſt tempus captiuitatis noſtre. Sicenī legimus ꝙ captiui a babilonijsfilij iſrahel terminū acceperūt annorū ſeptuaginta: quibꝰ trāſactis redierūt in ſua: cū inſtauratū ē tēplūet ciuitas reedificata. At vrro captiuitas noſtra fratres qn̄ finiet̉: q̄tot annis ab initio vtiqꝫ mūdi ꝓteditur? Qn̄ liberabimur a ſeruituteiſta? Quando reſtaurabitur ihēruſalem ciuitas ſancta? Vtiqꝫ ꝯpleta hac ſeptuageſſima. q̄ ex denarioet ſeptenario cōſtat. ꝓpter decē mādata que accepimus. et ſeptē impedimēta quibꝰ a mādatorū obedientia retardamur. Primū enī impedimētū noſtrū et occupatio grauis. ēip̄a neceſſitas huius miſeri corporisQuod dū modo ſomnū. modo cibuꝫmodo veſtē. ceteraqꝫ ſimilia querit:haud dub̓iū quin frequenter impediat nos ab exercitio ſpūali. Secūdo loco impediūt nos vicia cordis.ut ē leuitas. ſuſpitio. impaciētie autinuidie motꝰ. laudis appetitus ⁊ ſimilia: q̄ quotidie exꝑimur in nobis.Terciū ⁊ quartū impedimētū accipe ꝓſperitatē huius ſeculi et aduerſitatē. Sicut enī corpus qd̓ corrūpit̉H ij