Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

mater: et puer iheſus qͥ offerebat̉.Sit ergo ⁊ in oblatione noſtra conſtātia virilis: ſit cōtinētia carnis: ſitcōſcientia hūilis. Sit inquā in ꝓpoſito ꝑſeuerādi animus virilis: ſit incōtinētia caſtitas v̓ginalis: ſit in cōſciētia ſimplicitas et hūilitas puerilis.In ſeptuageſima ẜmo pͥmus.Agna mihi cōſalatio ē fr̄esmei in verbo illo dn̄i: qͥ eſt exdeo v̓ba dei audit. Propterea enī voſlibēter auditis: qꝛ ex deoeſtis. Nec ignoro ꝙ alio in loco di.cit ſcpͥtura. ex ip̄o et ꝑ ip̄m et in ipſo ſūt omnia: ſꝫ multo aliter ſunt exeo qui ſcd̓ꝫ beati iohānis euāgeliū.nō exvolūtate carnis nati ſūt: ſꝫ exdeo. Vnde et inuenies ab eodeꝫ iohāne in epiſtola ſua ſcpͥtuꝫ. om̄is qͥnatꝰ ē ex deo nō peccat. ſꝫ generatioceleſtis ꝯſeruat illū. Nō peccat inqͥtid eſt nō ꝑpeccat. nō ꝑmanet in peccato: qꝛ cōſeruat illum vtiqꝫ ut ꝑirenō poſſit ea que falli nō poteſt generatio celeſtis. Siue nō peccat id ētantūdē eſt. ac ſi nō peccet: ꝓ eo ſcilicet ꝙ nō imputatur ei peccatū: geneneratio enī celeſtis etiā in hac ꝑte ꝯſeruat illū. Sꝫ generationē iſtaꝫquis enarrabit? Quis p̄t dicere egode electis ſū. ego de p̄deſtinatis advitā: ego de numero filioruꝫ? Quishec inꝙͣ dicere p̄t reclamante nimirū ſcpͥtura: neſcit homo ſi ſit dignꝰamore an odio? Tertitudineꝫ vtiqꝫnō habemus: ſꝫ ſpei fiducia ꝯſolaturnos: ne dubitatōis huius anxietatēpenitus cruciemur. Propter hoc data ſūt ſigna qͥdam et indicia manifeſta ſalutis: ut indubitabile ſit euꝫeſſe de numero electoruꝫ: in quo eaſigna ꝑmāſerint. Propter hoc inꝙͣquoſp̄ſciuit deus ⁊ p̄deſtinauit ꝯformes fieri imaginis filij ſui: ut quibꝰcertitudinē negat cauſa ſollicitudixinis: vel fiduciā preſtet gratia cōſolationis. Hoc enī eſt vn̄ ſemꝑ ſolliciti et in timore et tremoe̓ hūiliem. neceſſe ē ſub potēti manu dei: quoniaꝫqͣles ſumus noſſe poſſumus vel ex ꝑte: qͣles auteꝫ futuri ſumus id noſſepenitus nobis impoſſibile ē. Ita quiſtat videat ne cadat: et in ea formajq̄ ſalutis indiciū ē et argumētuꝫ p̄ſxdeſtinationis: ꝑſeueret atqꝫ ꝓficiatPorro inter ea q̄ fiduciā preſtāt etxiimateriā ſpei: vnū illud maximū eſt.xxtde quo nūc cepimꝰ loqui: q̄ ē ex deojrlſverba dei audit. Nōnullos enim ficIuiiumimipulli?interdū audiētes inueīes. ac ſi mhilvnmmtiſſiran⁊:om̄ino ad eos ꝑtineāt q̄ dicuntur:imiprin lrt E 2nō intrare cor ſuū. nō diſcutere moxxirres ſuos: non cogitare ne forte qd̓minrtultrtutaudiūt dictū ſit ꝓpt̓ eoſ. Magis aūtummipriaſica g: pſi forte ſermo dei viuus et efficaxoiuſtrū mnt.ſuo ⁊ nō eius qͥ loquit̉ arbitriofentur quocūqꝫ voluerit: ſi inꝙͣ manifeſte aduerſus vicia illa ꝓceſſerit qͥbꝰ ſeſe illi ſentiūt obligatos diſſimūlant et auertūt oculos cordis: autqͣlibet adinuētione palliāt vicia. etſeducunt miſeri ſemetip̄os. In hijsergo ſalutis ſigna nō video: magisaūt vereor. ne forte ꝓpterea nō audlāt v̓bū dei: qꝛ non ſūt ipſi ex deo.In vobis fratres gr̄as deo vere inuenio aures audiēdi: nimirū cum inemēdatione vr̄a ſine mora appareat fructus verbi: ſꝫ etiā interloquedū fateor nōnūꝙͣ ſentire mihi videor feruorē ſtudij veſtri. Etenī quando abūdātius fugitis tanto āpliusreplet vbera virtus ſpūs ſancti: ⁊ tato copioſiuſdatur qd̓ ꝓpinē vobis.qͣnto citius qd̓ ꝓpinatur hauriſtisPropterea ſepiuſ loquor vobis. etia