nominauit: eoſdem qͦꝫ⁊ tribus illispaſtoribꝰ deſignari: qͥbꝰ nato angelo magni ꝯſilij gaudiū magnū angelꝰ euāgelizauit. Vide aūt ne forte ipſi ſint ⁊ tres magi veniētes iamnō mō ab oriēte ſꝫ etiā ab occidēte:vt recūbant cū abrahā yſaac ⁊ jacob. Forte enī nō incōgrue videbit̉.ad effraym quidē qd̓ fructificatōnē ſonat ꝑtinere thuris ob latōeꝫ:qd̓ offerre incenſuꝫ dignū in odorēſuauitatis ꝓprium ſit eoꝝ qͦs poſuitdn̄s. vt eant ⁊ fructū afferant: id ēeccleſie p̄latoꝝ. Nā ⁊ beniamin filiꝰdextere offerat neceſſe eſt aurū ideſt ſubſtātiā huius mūdi: vt videlicet fidelis ppl̓s in ꝑte dextera cōſtitutꝰ a iudice me̓at̉ audire: qꝛ efuriui ⁊ dediſtis mihi māducare. ⁊ cet̓aPorro manaſſes ſi tn̄ is eſſe voluerit cui appareat deus mirram offerat mortificatōnis: quā quidē a nōſtra ſpecialit̓ arbitror ꝓfeſſiōe reqͥri. Et hec dicta ſint ne ad eā ꝑtē tribus manaſſe: que citra iordanē ſubſtitit ꝑueniamus: ſꝫ obliuiſcam̉ magis ea q̄ retro ſunt: extenti ⁊ intentiad anteriora. Nūc vero redeamus vſqꝫ bethlehem ⁊ videamus hͦ verbuꝫqd̓ factū eſt: qd̓ dn̄s oſtēdit nobisDomus panis eſt vt iā diximus: bonū eſt nos illic eſſe. vbi enī fuerit v̓bū dn̄i nō deeſt vtiqꝫ panis qͥ cōfirmet cor: dicente ꝓpheta. ꝯfirma mein verbis tuis. Nimirū in verbo qd̓ ꝓcedit de ore dei viuit homo: viuit inxp̄o: viuit in eo xp̄s. Ibi orit̉. ibi apparet: nec om̄mo amat cor titubāsaūt vacillās: ſꝫ ſtabile ⁊ ꝯfirmatumSi quis murmurat. ſi quis heſitat. ſiqͦs nutat ſi qͥs cogitat reuolui in lutū. redire ad vomitū. deſerere votū.mutare ꝓpoſitū ſuū: nō eſt bethlehem iſte: nō eſt domus panis. Solaenī fames ⁊ fames valida in egiptūeū deſcendere. porcos paſcere. ſiliqͣseſurire ꝯpellit: vtpote ꝓcul agentēa domo panis: a domo patris. ī quaetiam mercenarij panibꝰ abūdarenoſcunt̉. Non g in hmōi corde naſcitur xp̄s cui deeſt fidei fortitudo.vtiqꝫ panis vite ſcriptura teſte: qͦniam iuſtus ex fide viuit: qd̓ videlicetaīe vera vita q̄ eſt ip̄e. nō niſi ꝑ fideinterim habitet in cordibꝰ veſtris.Alioqͥn quō in illo naſcit̉ iheſus. qͦmō ſalus orit̉ illi quādo quideꝫ veraom̄ino certaqꝫ ſententia eſt. ꝙ is tātū qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē ſaluꝰ erit ⁊ Nā ꝙ minime inueniat̉ ineo xp̄us nec de eis ſit quibꝰ dicit̉. qꝛvnctōem habetis a ſancto: ex eo vl̓maxime ꝯſtat ꝙ ſine dubio etiā aruit cor illius: ex qͦ oblitus eſt ꝯmedere panē ſuū. Multo minus aūt ad filiū ꝑtinet dei qui hmōi eſt: ꝙ nō niſiſuꝑ quietū ⁊ humilē ac trementē verba ſua requieſcat ſpūs ipſiꝰ: nec ſitvlla ſocietas eternitati ⁊ tāte mutabilitati. ei qͥ eſt ⁊ ei qͥ nunꝙͣ in eodeꝫꝑmanet ſtatū. Ceterū qͣꝫlibet firmiqꝫlibet fortes in fide. qͣꝫlibꝫ parati.qͣꝫlibet panibꝰ abūdātes: ipſo qͥdeꝫlargiēte. cui qͦtidie orātes dicimꝰ.panē noſtrū qͦtidianū da nobis hodie: nec eſſe habemꝰ addere ꝯſequēter di mitte nobis debita nr̄a. Alioquin ſi dixerimus qm̄ pcc̄m nō habemꝰ noſipſos ſeducimus: ⁊ veritasin nobis nō eſt. Nimirū veritas ipſeeſt qͥ nō ſimplicit̓ in bethlehem. ſꝫ inbethlehem iude naſcit̉: ih̓us xp̄s filius dei. Preoccupemus igit̉ faciemdn̄i in ꝯfeſſiōe: vt ſanctificati parit̓et parati inueniam̉ ⁊ nos bethlehēiude: atqꝫ ita naſcētem dn̄m videremeream̉ in nob̓. Ceterū ſi qͣ aīa eouſqꝫ ꝓfecerit qd̓ quidem eſt multuꝫ