ad nos. vt ſit fecunda virgo. ſit ſtella maris. ſit plena gr̄a ⁊ ſuꝑuenienteꝫ hn̄s in ſe ſpūm ſāctū: puto ꝙ nōmō in ea: ſꝫ ex ea qͦꝫ nō dedignabit̉naſci. Nemo ſane id ſibi arrogarep̄ſumat: niſi qͦs ipſe ſpeciali deſigͣtōe tanqͣꝫ digito monſtrauerit dicēs. Ecce mater mea ⁊ fratres mei.Enimuero audi vnū ex iſtis. Filiolimei ait qͦs iterum ꝑturio: donec formet̉ xp̄us in vobis. Si enī naſci videbat̉ in eis cū formabat̉ xp̄s in eis:quō nō etiā ab eo ſimilit̓ naſci eū dicere qͥs p̄ſumat: qͥ in ipſis quodāmō eū ꝑturiebat? Et tu quidem impia ſinagoga hūc nobis filiū peꝑiſti officio quodā matris: ſꝫ nō mr̄isaffectu. Excuſſiſti eū de ſinu tuo exͣtiā anciuitatē eijciēs ⁊ eleuās ſuꝑ terram:tanqͣꝫ dicēs ecc̄ie gentiū parit̓ ⁊ eccleſie primitiuoꝝ q̄ eſt in celis: necmihi nec vobis ſit ſꝫ diuidat̉. Diuidat̉ inqͣꝫ nō int̓ vtraſqꝫ: ſꝫ abvtriſqꝫ. Expulſū enī ⁊ exaltatū ⁊ eleuatū.et qͥdeꝫ modice ſatis. tantū vt nec intuis eſſet menibꝰ nec in terris: ferrovndiqꝫ coartaſti ne forte vel hac vl̓illa excederet: vt videlicet a te ſeparatus ad neutrā ꝑueniret illaꝝ. Seua nimirū mr̄ ita abortiuū face̓ voluiſti: dū non eſſet qͥ exciꝑe poſſet excuſſuꝫ. Age gͦ qͥd ꝓfeceris: imo qͣꝫnihil ꝓfeceris intue̓. Vndiqꝫ enī egrediunt̉ filie ſyon: vt videant rege ſalomonē in dyademate qͦ coronaſti eū. Relinquēs mr̄em adheretvxori ſue vt ſint duo in carne vna: ⁊ciuitate pulſus atqꝫ leuatꝰ a terraoīa trahit ad ſe: qͥppe qͥ eſt benedictus deus in ſecula amen.IIn die natiuitatis domī. Sermo primus.Randis qͥdē eſt dilectiſſimihodierna dn̄ice natiuitatisſolēnitas: ſꝫ dies breuis cogit breuiare ſermonē. Nec miruꝫ. ſifacimus nos breue verbū. qn̄ ⁊ deuspater verbū fecit abbreuīatū. Vultis noſſe qͣꝫ lōgū. qͣꝫ breue fecit? Celū inqͥt hͦ verbū ⁊ terrā ego impleo:nunc caro factū in auguſto locatūp̄ſepio eſt. A ſeculo ait ꝓpheta ⁊ inſeculuꝫ tu es deus: ⁊ ecce factus eſtinfans diei vniꝰ. Ad qͥd hͦ fr̄es autque neceſſitas fuit vt ſic exinaniretſe. ſic humiliaret ſe. ſic abbreuiaretſe dn̄s maieſtatis: niſi vt vos ſimiliter faciatis? Iā clamat exēplo. qd̓poſtmodū p̄dicaturus eſt verbo. diſcite a me qꝛ mitis ſū ⁊ humilis corde: vt verax inueniat̉ qͥ dicit: cepitiheſus face̓ ⁊ doce̓. Obſecro ꝓ inde etplurimū rogo fr̄es. nō patiamini ſine cauſa tā p̄cioſū exemplar vobisexhibitū eſſe: ſꝫ ꝯfortamini illi ⁊ renouamini ſpū mētis veſtre. Studetehumilitati q̄ fundamētū ē cuſtoſqv̓tutū: ſectamī illā que ſola p̄t ſaluare aīas veſtras. Quid enī magisindignū. quid deteſtādū amplius.quid grauius puniendum: qͣꝫ vt vidēs deū celi ꝑuulū factū. vltra apponat hō magnificare ſeipſū ſuperterramꝰ Intolerabilis impudentieeſt: vt vbi ſeſe exinaniuit maieſtas.veriiculꝰ inflet̉ ⁊ intumēſcat. Hocigit̉ eſt ꝓpter qd̓ exinaniuit ſe formā ẜui accipiens. qͥ in forma dei pr̄ieqͣlis erat: ſꝫ exinaniuit maieſtate ⁊potētia: nō bonitate ⁊ miſericordia.Quid enī ait apl̓us? Apparuit inqͥtbenignitas ⁊ humanitas ſaluatorisnoſtri dei. Apparuerat ante potentia in rerum creatōe: apparebat ſapientia in earum gubernatōne: ſedbenignitas miſericordie nūc maxīeE ij