Sed vibeo ꝙ magis doleo poſt ſpretā ſeculi pompā. nonnullos in ſcolahūilitatis ſuꝑbiaꝫ magis addiſce̓:ac ſub alis mitis humiliſqꝫ magiſtriFrauius inſoleſcere: et impatiētesamplius fieri in clauſtro ꝙͣ fuiſſentin ſeculo. Qd̓qꝫ magis peruerſū eſtpleriqꝫ in domo dei. nō patiunt̉ haberi ꝯtēptui. qͥ in domo ſua non niſiꝯtēptibiles eſſe potuerūt: vt qͥa videlicet vbi a pluribꝰ honores appetunt̉. ipſi locū habere nō meruer̄t:ſaltem ibi honorabiles videant̉. vbiab omnibꝰ honores ꝯtemnunt̉. Video ⁊ alios qd̓ non ſine dolore videridebet poſt aggreſſam xp̄i maliciaꝫrurſus ſecularibus implicari negocijs. rurſus cupiditatibus terrenisimmergi: cū magna cura erige̓ muros ⁊ negligere mores: ſub p̄textuqͦꝫ ꝯmunis vtilitatis v̓ba vendere diuitibꝰ ⁊ matronis ſalutatōes: ſꝫ ⁊ cōtra imperatoris ſui edictū ꝯcupiſce̓aliena ⁊ ſua cū lite repetere: nō audientes apl̓m ex imperio regis tubicinantē. Hoc ipſū inqͥt delictuꝫ eſt invobis: ꝙ cauſas habetis. Quare nōmagis fraudeꝫ patimī? Ita ne mūdum ſibi ⁊ ſe mūdo crucifixerunt: vtqui ātea vix in ſuo vico vel opido cogniti fuerāt. modo circūeuntes ꝓuīcias ⁊ curias frequētantes. regū nōticias. principūqꝫ familiaritates aſſecuti ſint? Quid de ipſo habitu dicā in qͦ iam nō calor ſꝫ color requiritur: magiſqꝫ cultui veſtiū qͣꝫ v̓tutuꝫinſiſtit̉? Pudet dice̓: vincuūt̉ in ſuoſtudio muliercule. qn̄ a monachis p̄ciū affectat̉ in veſtibꝰnō neceſſitas:nec ſaltē forma religiōis retenta inhabitu ornari nō amari appetūt milites xp̄i: qui dū ſe p̄parare ad p̄liūet ꝯtra aereas pt̄ates p̄tēdere pauꝑtatis inſigne debuerant qd̓ vtiqꝫadueſarij valde formidāt: in mollicie veſtimētoꝝ pacis potius p̄ferētes indiciū: vltro ſe hoſtibꝰ ſine ſanguine tradūt inermes. Nec aliundehec om̄ia mala ꝯtingūt: niſi ꝙ illamqua ſeculū deſeruimꝰ deſerētes humilitateꝫ dū ꝑ hoc cogimur ineptadenuo ſectari ſtudia ſecularium: canes efficimur reuertentes ad vomitū. Audiamus itaqꝫ qͦt qͦt tales fumꝰ quid illa reſpōderit. que dei mat̓eligebat̉: ſꝫ humilitatē nō obliuiſcebat̉. Ecc̄e ait ancilla dn̄i: fiat mihiſecūdū verbū tuū. Fiat deſiderij eſtſignū non dubitatōis indiciū. Et ꝑhoc qd̓ dicit fiat mihi ſecūdū verbūtuū magis intelligēda eſt affectuꝫexprimere deſiderātis ꝙͣ effectū requirere more dubitātis: ꝙͣqͣꝫ nil obſtet intelligi. fiat eſſe verbū or̄onisNemo quippe orat: niſi quod creditet ſperat. Vult autē a ſe requiri deus etiā qd̓ pollicet̉. Et iō forte ml̓ta q̄ dare diſpoſuit prius pollicet̉.vt ex ꝓmiſſiōe deuoto excitet̉: ſicqꝫqd̓ gratis daturꝰ erat: deuota or̄oꝓmereat̉. Sic pius dn̄s qͥ om̄es homines vult ſaluos fieri. merita nob̓extorquet a nobis: ⁊ dū nos p̄uenittribuēdo: qd̓ retribuat gratis agitne gͣtis tribuat. Hoc vtiqꝫ prudensvirgo intellexit: qn̄ p̄ueniēti ſe munere gratuite ꝓmiſſiōis. iūxit meritū ſue orōnis: fiat inqͥens mihi ẜmv̓bū tuū. Fiat mihi de v̓bo: ẜm v̓būtuū. Verbum quod erat in principio apud deum: fiat caro de carnemea ſecundum verbum tuum. Fiatobſecro mihi verbum: non prolatūquod tranſeat. ſed conceptū vt maneat: carne videlicet indutum nonaere. Fiat mihi non tantum audibile auribꝰ ſed ⁊ viſibile oculis: palpabile manibꝰ: geſtabile humeris.
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten