modū ſcriptoribꝰ ac predicatoribꝰeuāgelij reſeret veritatē: que plenede om̄ibꝰ a principio celitus fueritinſtructa miſterijs. Vel ideo adhucnunciat̉ marie ꝯceptꝰ elizabeth: vtaudiēs cognatā vetulā grauidā cogitet iuuēcula de obſequio: ſicqꝫ illa ꝓperante ad viſitādum paruuloꝓph̓e locus et occaſio detur. qͦ mīori adhuc dn̄o ſui officij valeat exhibere primicias: et dū ad ſe inuicemmatrū infantūqꝫ occurrit ab alterutro excitata deuotō. mirabiliꝰ fiat miraculū de miraculo. Vide autēne hec tā magnifica q̄ ab āgelo audis p̄nunciata. ab ipſo deſperes ꝑficiēda. A quo gͦ ſi queris: ipſū audiangelū. Quia nō erit inqͥt impoſſibile apud deū om̄e verbū. Quale enīilli verbū impoſſibile poterit eſſe: qͥom̄ia fecit in verbo. Mouet me ⁊ hͨin verbis angelicis: ꝙ ſignant̓ nonait qꝛ non erit impoſſibile apud deūomne factū: ſꝫ om̄ē verbū. An idcirco poſuit verbū: qͥa ꝙͣ facile poſſunthoīes loqui qd̓ volunt etiam qd̓ nullatenus face̓ poſſunt. tā facile imoincōparabiliter facilius valet deusoꝑe implere quicqͥd illi verbo valētexprime̓. Dicā apertius. Si homībꝰtā facile eſſet face̓ ꝙͣ dicere qd̓ volūt: et ipſis qͦꝫ non eſſet impoſſibileomne verbū. Nunc autē quoniā vulgaris ⁊ verꝰ ſermo eſt multuꝫ intereſſe loqui ⁊ facere. ſꝫ apud hominesnon apud deum: ſoli deo qͥa idē eſtfacere quod loqui idē loqui qd̓ velle: merito nō erit impoſſibile apuddeum omne verbum. Verbi gratiaPotuerunt preuidere et predicereProphete virginem vel ſterilem cocepturaꝫ ac parituram: ſed nunqͥdfacere vt conciperet et pareret? Deus autem qui dedit eis poſſe preuide̓. qͣꝫ facile potuit tūc qd̓ voluit ꝑillos p̄dice̓: tā facile potuit nunc qn̄voluit ꝑ ſeipſū qd̓ ꝓmiſit imple̓. Siqͥdē apud deū nec v̓bū diſſidet ab intētōe qͥa veritas eſt: nec factū a verbo qͥa virtus eſt: nec modus a factoquia ſapientia eſt: ac per hͦ nō eritimpoſſibile apud deum omnē verbūAudiſti virgo factu: audiſti ⁊ modum: vtrūqꝫ mirum. vtrūqꝫ iocundum. Iocundare filia ſyon: ⁊ exul.ta ſatis filia iheruſalem. Et quoniāauditui tuo datum eſt gaudium etleticia: audiamus ⁊ nos a te reſponſum leticie quod deſideramus: vt iāexultēt oſſa humiliata. Audiſti inqͣꝫ factū ⁊ crediſti: crede ⁊ de mō qd̓audiſti. Audiſti qꝛ ꝯcipiēs ⁊ pariesfiliū: audiſti ꝙ nō ꝑ hoīeꝫ ſꝫ ꝑ ſpūmſanctū: exſpectat angelus reſpōſū:tempus eſt enim vt reuertatur addeum qui miſit illum. Exſpectamꝰet nos o domina verbū miſeratōis:quos miſerabiliter premit ſententia damnatōis. Et ecce offertur tibi precium ſalutis noſtre: ſtatim liberabimur ſi cōſentis. In ſempiternō dei verbo facti ſumus omnes ⁊ ecce morimur: in tuo breui reſpōſo fumus reficiendi: vt ad vitam reuocemur. Hoc ſupplicat a te pia v̓go flebilis adam cū miſera ſobole ſua exul de paradiſo: hoc abrahā hoc dauid. Hoc ceteri flagitant ſancti patres: patres ſcꝫ tui. qͥ ⁊ ipſi habitātin regiōe vmbre mortis: hoc totusmūdus tuis genubꝰ ꝓuolutus exſpectat. Nec immerito: qn̄ ex ore tuopendet ꝯſolatō miſeroꝝ. redemptōcaptiuoꝝ. liberatō dānatoꝝ: ſalusdeniqꝫ vniu̓ſoꝝ filioꝝ ada totiꝰ generis tui. Davirgo reſpōſū feſtināter reſponde o domina verbū: quodterra qd̓ īferi qd̓ exſpectāt ⁊ ſuperi