vtiqꝫ ſua potentia fecūdabit te. Etvirtus altiſſimi obumbrabit tibi: hͦeſt illū modū quo de ſpū ſancto ꝯcipies. dei virtus dei ſapiētia xp̄s. ſicin ſuo ſecretiſſimo ꝯſilio ob umbrādo ꝯteget ⁊ occultabit: qͣtenus ſibitantū notus habeat̉ ⁊ tibi. Ac ſi angelus reſpōdeat ad virginē. Quida me requiris: qd̓ in te mox experierisᶜ Sciēs ſcies ⁊ feliciter ſcies: ſꝫ illodoctore: quo ⁊ auctore. Ego auteꝫmiſſus ſū nūciare virginalē ꝯceptū:non creare. Nec poteſt doceri. niſi adonāte: nec p̄t addiſci niſi a ſuſcipiēte. Ideoqꝫ ⁊ qd̓ naſcet̉ ex te ſanctūvocabit̉ filius dei. Quod eſt dicereQm̄ non eſt de homine ſꝫ de ſpū ſancto qd̓ ꝯcipies. cōcipiēs autē altiſſitiſſimi virtutē hoc eſt filiū dei: ideoqꝫ ⁊ qd̓ naſcet̉ ex te ſanctū vocabit̉filius dei: id eſt nō ſolum qui de ſinupr̄is in vterum tuum veniēs obunbrabit tibi: ſꝫ etiā id qd̓ de tua ſubſtantia ſociabit ſibi. ex hͦ iā vocabit̉filiꝰ dei: quēadmoduꝫ ⁊is qui a patre eſt ante ſecula genitus. tuus qͦꝫammō reputabit̉ filius. Sic autē etqd̓ natum eſt ex ip̄o pr̄e erit tuuset qd̓ naſcet̉ ex te erit eiꝰ: vt tamēnō ſint duo filij ſꝫ vnus. Et licet aliud quō idem ex te. aliud ex illo ſit:iam nō tamē cuiuſqꝫ ſuus: ſꝫ vnꝰ vtriuſqꝫ erit filius. Ideoqꝫ ⁊ qͦd naſcet̉ex te ſanctum: vocabitur filius dei.Attēde queſo qͣꝫ reuerent̓ dixerit:qd̓ naſcet̉ ex te ſanctum. Vt quidenī ita ſimplicit̓ ſanctuꝫ: ⁊ abſqꝫ additamēto Credo ꝙ nō habuit qͥdꝓprie digneue noīaret illud eximium. illud magnificuꝫ. illud reuerendum: qd̓ de puriſſima videlicet virginis carne cum ſua aīa vnico patriserat vmēdum. Si diceret ſancta caro vel ſanctus homo vel ſanctus infans: quicquid tale poneret: paruꝫſibi dixiſſe videret̉. Poſuit ergo indiffinite ſanctum: quia quicquid illud ſit qd̓ v̓go genuit. ſanctū ꝓculdubio ac ſingulariter ſanctum fuit:et per ſpūs ſanctificatōeꝫ. et ꝑ verbi aſſumptōem. Et adiecit angelusEt ecce elizabeth cognata tua: etipſa concepit filiū in ſenectute ſua.Quid fuit neceſſe etiā huius ſterilis virgini nūciare conceptū? Nun.quid forte dubiā adhuc. et incredūlam oraculo. recētiori voluit ꝯfirmare miraculo? Abſit. Legimꝰ ⁊ zacharie incredulitatē ab hocipſo āgelo fuiſſe caſtigatam: mariaꝫ autemin aliquo rep̄henſam non legimus:quin potius fidem ipſius elizabethꝓphetante laudatam agnouimusBeata es inquit que credidiſti: qm̄perficiēt̉ in te q̄ dicta ſūt tibi a dn̄oSed ideo ſterilis cognate ꝯceptusvirgini nunciat̉: vt dū miraculū miraculo addit̉ gaudium gaudio cumulet̉. Porro neceſſe erat nō modico leticie ⁊ amoris preueniēte inflāmari incendio: que filiū paterne dilectōis cū gaudio ſpūs ſancti moxfuerat ꝯceptura. Neqꝫ enī niſi indeuotiſſimo corde. atꝫ hilariſſimo corde. tāta ſe capere poterat dulcediset alacritatis affluentia. Vel ideocōceptus elizabeth nunciat̉ marie:qͥa profecto decebat vt verbū moxdiuulgandū vbiqꝫ. prius ſciret virgo per angeluꝫ ꝙͣ audiret ab hoīe:ne mater videlicet dei a cōſilijs filijvideret̉ amotā: ſi eorum que in terris tam prope gererent̉ remāſiſſetignara. Vel ideo potius ꝯceptus elizabeth marie nūciatus eſt: vt dumnunc ſaluatoris. nunc precurſoris edocetur aduentum: rerum tempuset ordinem tenēs ipſa melius poſt-
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten