mihi. ſuꝑbia vult mihi eſſe rex: luxuria dicit ego regnabo: ābitio. detractio. inuidia ⁊ ir acūdia certāt in mehp̄o de meip̄o: cuiꝰ ego potiſſimū eēvidear. Ego aūt qͣntū valeo reſiſtorenitor quātū iuuor dn̄m meū ihefūreclamo. ipſi me defēdo: qͥa ipſiꝰ mejuris agnoſco. Ipſū mihi deū. ipſuꝫmihi dn̄m teneo ⁊ dico. Non habeoregē. niſi dn̄m ih̓m. Veni dn̄e g diſꝑge illos in v̓tute tua ⁊ regnabis inme: qͥa tu es ip̄e rex meus ⁊ deꝰ meꝰqui mādas ſalutes iacob. Dixit autē maria ad angelū. Quō fiet iſtudqm̄ virū nō ꝯgnoſco. Primo quideꝫprudent̓ tacuit. cū adhuc dubia cogitabat. qͣlis eſſet iſta ſalutatō: malens nimirū humilit̓ non reſpōdere:ꝙͣ temere loqui qd̓ neſciret. Iā vero ꝯfortata et bene p̄meditata. angelo qͥdem foris loquente ſꝫ deo intus ꝑſuadente. erat enim dn̄s cū illa dicēte angelo. dn̄s tecum: ita gꝯfirmata fide ſcꝫ depellēte timorē.leticia verecūdiā. dixit ad angelū.Quō fiet iſtud: qm̄ virū nō cognoſco? Nō dubitat de facto: ſꝫ moduꝫrequirit ⁊ ordinē. Nec enī q̄rit an fiat iſtud: ſꝫ quō. Quaſi dicat. Cū ſciat dn̄s meus teſtis ꝯſciētie mee votū eſſe ancille ſue nō cognoſcere virū: qͣ lege qͦ ordine placebit ei vt fiat iſtud? Si oportuerit me frāgerevotū vt pariā taleꝫ filiū: ⁊ gaudeode filio: et doleo de ꝓpoſito. Fiat tn̄volūtas eius. Sin vero virgo ꝯcipiāet virgo pariā qd̓ vtiqꝫ ſi placueritei impoſſibile nō erit: tunc ſcio vere.quia reſpexit hūilitateꝫ ancille ſue.Quō fiet iſtud: qm̄ virū nō cognoſco? Et reſpōdens angelus dixit ei.Spūs ſanctus ſuꝑueniet in te: et virtus altiſſimi obumbrabit tibi. Superiꝰ dicta eſt fuiſſe gr̄a plena: ⁊ nūcquō dicit̉: ſpūs ſanctus ſuperuenietin te: et virtus altiſſimi obūbrabittibi? Nunquid potuit repleri gr̄a ⁊necdū hr̄e ſpūm ſanctum: cū ipſe ſitdator gr̄aꝝ? Si aūt iā ſpūs ſanctusin ea erat: quō adhuc tanqͣꝫ nouit̓ſuꝑuenturus repromittit̉? An forte ideo nō dixit ſimpliciter veniet inte ſꝫ addidit ſuꝑ: qͥa ⁊ prius quidemin ea fuit ꝑ multā gratiā ſꝫ nūc ſuꝑuenire nūciat̉. ꝓpt̓ abūdantioris gͣtie plenitudinem quā effuſurus eſtſuꝑ illā? At vero cū plena iam ſit. illud amplius quō capere poterit? Siaūt plus aliquid capere poteſt: quōet ante plena fuiſſe intelligēda eſt?An prior quidem gr̄a eius tantumrepleuerat mentē ſequēs vero etiaꝫventrē ꝑfundere debeat: qͣtenus ſcꝫplenitudo diuinitatis q̄ an̄ in illa.ſicut et in multis ſanctoꝝ ſpūaliterhabit abat etiā ſicut̉ in nullo ſanctorū corporalit̓ in ipſa habitare incipiat̉ Ait itaqꝫ. Spūs ſanctus ſuꝑueniet in te: et virtꝰ altiſſimi obunib̓rabit tibi. Quid eſt. et virtus altiſſimi obūbrabit tibi? Qui poteſt capere capiat. Quis enī excepta fortaſſis illa que hec ſola in ſe feliciſſi.me meruit experiri. intellectu capere ratōne diſcernere poſſit. qualiterſplēdor ille inacceſſibilis v̓gineis ſeſe viſceribꝰ infuderit: et vt illa inacceſſibilē. accedere ad ſe ferre potuiſſet. de porciūcula eiuſdē corporis cuiſe animate ꝯtēperauit relique maſſe vmbraculū fecerit? Et fortaſſe ꝓpter hoc maxime dictū eſt obumbrabit tibi. quia res nimirum in ſacramento erat: et quod ſola per ſe trinitas in ſola et cum ſola virgine voluit operari: ſoli datuꝫ eſt noſſe cuiſoli datum eſt experiri. Dicat̉ ergoSpūs ſanctus ſuperueniet in te: quiC iiij