ꝓteſtatus ſit regnū meū nō eſt dehoc mūdo. Deniqꝫ quid magnū ꝓmittit̉ ei qͥ ſedet ſuꝑ cherubin. quemꝓpheta vidit ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊eleuatuꝫ: ſede̓ in throno dauidpatris ſui Sed nouimꝰ quādā aliāiheruſalē ad ea q̄ nūc eſt in qͣ regnauit dauid ſignificatā: multo iſta nōbiliorē: multo ditiorē. Hāc igit̉ puto hic fuiſſe ſignificatā: illo videlicꝫvſu loquēdi. qͦ ſepe reꝑis in ſcripturis ſignificās poni pro ſignificato.Tūc ſane dedit illi deꝰ ſedeꝫ dauidpr̄is ſui: qn̄ cōſtitutus eſt rex ab eoſuꝑ ſyon montē ſanctū eius. Sꝫ hicꝓph̓a de qͦ regno dixerat exp̄ſſius.aꝑuiſſe videt̉: in eo ꝙ nō in ſyon pofuit. ſꝫ ſuꝑ ſyon. Nā ideo fortaſſis dictū eſt ſuꝑ: qͥa in ſyon qͥdem regnauit dauid: ſuꝑ ſyon v̓o regnū eſt illius de qͦ dictū eſt ad dauid. de fructu ventris tui ponā ſuꝑ ſedem tuā:de qͦ ⁊ dictū eſt ꝑ aliū ꝓphetā: ſuꝑ ſoliū dauid ⁊ ſuꝑ regnū eius ſedebit.Vides qꝛ vbiqꝫ reꝑis ſuꝑ. Suꝑ ſyonſuꝑ ſedem: ſuꝑ ſoliū: ſuꝑ regnū. Dabit g ei dn̄s deus ſedem dauid pr̄isfui. nō tipicā ſꝫ verā: nō tēporalē ſedeternā: nō eternā ſꝫ celeſtē. Que idcirco vt iā dictū eſt memorat̉ fuiſſedauid: qͥa hec in qͣ tꝑaliter ſedit. etne illius gerebat imaginem. Et regnabit in domo iacob in eternū: etregni eius non erit finis. Hic qͦꝫ ſidomū iacob tēꝑalē accipimus. quōin illa que eterna nō eſt. in eternumregnaturus eſt? Querēdā eſt g domus eterna iacob in qͣ regnet in etnū: cuius regni nō erit finis. An nōdeniqꝫ domus illa iacob exaſperansimpie abnegauit eū. et inſipient̓ reſpuit an̄ faciē pilati: qn̄ illo ꝑhibente regē vr̄m crucifiga. vno ore reſpōdendo clamauit nō habemus regē niſi ceſareꝫ? Reqͥre itaqꝫ apl̓m:et diſcernet tibi eū qͥ in occulto iudeꝰ eſt ab illo qui in manifeſto: ⁊ qͣin ſpū eſt circūciſionē ab ea que fitin carne: et ſpūalē iſrahel a carnaliet filios fidei abrahe a filijs carnis.Nō enī inquit oēs qͥ ex iſrahel hijſūt iſrahelite: neqꝫ qui ſemen abrahe hij filij. Sequere g ⁊ dic. Similit̓nō om̄es qͥ ex iacob. hij reputandiſūt in domo iacob. Iacob quippe ipſe eſt qͥ iſrahel. Solus igit̉ qui in fide iacob ꝑfecte inueniēdi ſūt reputa in domo iacob: vel pociꝰ ipſos nōueris fore ſpūalē ⁊ eternā domū iacob in qͣ regnabit dn̄s iheſus in etnū. Quis ex vobis eſt qui iuxta int̓p̄tatōem noīs iacob̓. ſupplātet dia.bolū de corde ſuo: luctet cū vicijs etꝯcupiſcētijs ſuis vt nō regnet peccatū in ſuo mortali corꝑe: ſꝫ regnetin eo iheſus. ⁊ nūc qͥdem ꝑ gr̄am. etin eternū ꝑ gl̓aꝫ? Beati in qͥbꝰ iheſus regnabit in eternū: qͥa ⁊ ipſi cūeo regnabūt: ⁊ regni eius non eritfinis. O qͣꝫ glorioſū eſt regnū illud:in qͦ reges cōgregati ſūt in vnum.ad laudandū ſcꝫ ⁊ glorificandū eū.qͥ ſuꝑ oēs eſt rex regū. ⁊ dn̄s dn̄antiū. De cuiꝰ ſplēdidiſſima ꝯtēplatōefulgebūt iuſti ſic̄ ſol in regno pr̄iseoꝝ. O ſi et mei pcc̄oris memineritiheſus in beneplacito ppl̓i ſui. cū venerit in regnuꝫ ſuum. O ſi me in illadie. qn̄ traditurus ē regnū deo ⁊ꝑatri viſitare dignabit̉ ī ſalutari ſuo:ad videndū ſcꝫ in bonitatē electoꝝſuoꝝ. ad letādū ī leticia gētis ſue:vt laudet̉ etiaꝫ a me cū hereditateſua. Veni interim dn̄e iheſu: auferſcādala de regno tuo quod eſt aīamea: vt regnes tu qui debes in ea.Venit enim auaricia ⁊ vendicat ſidi in me ſedem: iactātia cupit dn̄ari