aliena. Ita dn̄e obſecro. cōplaceattibi vt eruas me. qm̄ ego infirmusſuna: qm̄ de terra mea furtim ſublatus ſū: et hic innocēs in lacū miſſusſū. Non penitus quidem innocens:ſꝫ quantuꝫ ad eū qui me ſeduxit innocens aliquatenus. Mendaciū mihi perſuaſū eſt dn̄e: veniat veritasvt poſſit falſitas dep̄hendi: ⁊ ꝯgnoſ.cā veritatē ⁊ veritas liberabit me:ſi tamē rep̄henſe falſitati penitꝰ renūciauero. et cognite adheſero veritati. Alioquin nō humana erit tēptatio. nec hūanū peccatū: ſꝫ obſtinatio dyabolica. Nā perſeuerare inmalo diabolicū eſt: et digni ſūt perire quicūqꝫ cum illo in ſimilitudinem eius ꝑmanēt in peccato. Eccefrēs audiſtis quis ſit qui veniat: cōſiderate iā vnde veniat ⁊ quo. Venititaqꝫ de corde dei patris. in vterumvirginis matris: venit a ſūmo celo.in inferiores ꝑtes terre. Quid gNone ⁊ nobis in terra eſt ꝯuerſandum? Sed nō in ea ꝑſtitit ille. Vbienim bene erit ſine illo: aut vbi male eſſe poterit cū illo? Quid mihi ēin celo: et a te quid volui ſuꝑ terrāDeus cordis mei: ⁊ pars mea deusin eternū. Nam ⁊ ſi ābulauero in medio vmbre mortis nō timebo malaqm̄ tu mecū es. Nunc qͦꝫ vt video etad terras ⁊ ad ipſū qͦꝫ deſcēdis infernū: non tanquā vinctus ſed tanquā inter mortuos liber ſicut lux qin tenebris lucet. ⁊ tenebre eam nōꝯprehenderunt. Vnde nec relinquit̉aīa in inferno: nec ſanctuꝫ corpꝰ interra videt corruptōeꝫ. Criſtus enīqui deſcendit ipſe eſt ⁊ q̄ aſcendit.ſuꝑ om̄es celos vt adimpleret oīa:de quo ſcriptū eſt. qui ꝑtrāſijt benefaciendo et ſanādo omnes oppreſſos a diabolo. Et alibi. Exultauit vtgigas ad currendā viam: a ſummocelo egreſſio eius: et occurſus eiusvſqꝫ ad ſunmū eius. Merito ꝓindeclamat apoſtolus dicens. Que furſum ſunt querite: vbi xp̄s eſt in dextera dei ſedens. Incaſſum laboraret erigere corda nr̄a: niſi collocatū in celis ſalutis noſtre doceret auctorē. Sed videamus iam que ſequūtur. Nam ⁊ ſi materia quideꝫ copioſa inuenit̉ ⁊ vberrima valde: ſed anguſtia temporis tantā ſermonis lōgitudinē non admittit. Cōſiderantibꝰ ergo quis veniat: magna om̄inō et ineffabilis maieſtas innotuitSuſpiciētibꝰ vn̄ veniat: grādis plane patuit via: ſcd̓m eius teſtimoniūqui ꝓphetico preuentus ſpiritu: ecce inquit nomē domini venit de longinquo. Porro quo veniat intuentibꝰ apparuit ineſtimabilis dignatioet penitꝰ inexcogitabilis: ꝙ in carceris huius horrorem. tanta dignata eſt deſcendere celſitudo. Iam qͥsdubitet magnū aliquid in cauſa fuiſſe vt maieſtas tanta. de tam longinquo. in locū tam indignum deſcendere dignaret̉? Plane magnūaliquid. quia miſericordia magnaquia miſeratio multa: qͥa caritas copioſa. Ad quid enim veniſſe credendus eſt Hoc namqꝫ eſt quod iuxtaꝓpoſitū ordinē oporteat iā ꝑſcrutari. Nec ſane laborādū ē in hac parte: cum manifeſte aduetus eius cauſa et verba eius et opera clament.Ad querendā qͥppe ouē centeſimaꝫq̄ errauerat de motibꝰ ꝓperauit: etvt ꝯfiteant̉ manifeſtius domino miſericordie eius et mirabilia eius filijs hominū. ꝓpter nos venit. Miraquerentis dei dignatio: magna dignitas hominis ſic queſiti. In quaſi gloriari voluerit nō erit inſipiēs:A iij