nō ꝙ aliquid eſſe videat̉ tanꝙͣ a ſeipſo: ſꝫ ꝙ tāti eū fecerit qͥ fecit. Ipſe enim omēs diuitie om̄is gl̓a mūdi et quicqͥd in eo cōcupiſcit̉ minꝰeſt ad hāc gl̓am: imo nec eſt aliqͥdin cōparatōe eius. Domine quid eſthomo qͥa innotuiſti ei: aut quid apponis erga eū cor tuū Attamē velim noſſe quid ſibi volu̓it ꝙ ad nosvenit ille: aut quare nō magis iuimus nos ad illum? Noſtra enī eratneceſſitas: nec eſt ꝯſuetudo diuitumvt ad pauꝑes veniāt: nec ſi preſtare voluerint. Ita eſt frēs. nos magis ad eū venire dignum fuit: ſꝫ duplex erat impedimentū. Nā et caligabant oculi noſtri. ille vero lucemHabitat inacceſſibilē: et iacētes paralitici in grabato: diuinā illam nōpoteramus attingere celſitudinē:ꝓpterea benigniſſimus ſaluator etmedicus animarū deſcēdit ab altitudine ſua: ⁊claritatē ſuā infirmisoculis tēperauit. Induit ſe laternaquadā: illo vtiqꝫ glorioſo ⁊ ab omnilabe puriſſimo corpore qd̓ ſuſcepit:hec enim illa leuiſſima plane ⁊ p̄fulgida nubes: ſupra quā aſcēfurū eūꝓpheta p̄dixerat: vt deſcēderet inegiptū. Tempꝰ eſt iam. ipſū qͦꝫ cōſiderare tempus: qūo ſaluator aduenit. Venit enim qd̓ et vos credimꝰnon latere: nō in initō nec in mediotemporis ſed in fine. Nec incōgruefactū eſt ſed vere ſapient̓ diſpoſuitſapientia: vt cū magis eſſet neceſſariū tūc primo ferret auxiliū: ꝓnusad ingͣtitudinē ade filios nō ignorans. Vere enim adueſperaſcebatet inclinata erat iā dies: receſſeratpaulominꝰ ſol iuſticie: ita vt exiguus mimis ſplendor eiꝰ aut calor eſſetin terris. Nam et lux diuine noticieparua admodū erat: et abundanteiniquitate feruor refriguerat caritatis. Iam nō apparebat angelus.non loquebat̉ ꝓpheta: ceſſabant velut deſperatōne victi. p̄ nimia vtiqꝫ.duricia hominum ⁊ obſtinatōne: atego ait filiꝰ. tūc dixi ecce venio. Sicſic dum mediū ſiſentiū tenerēt omnia ⁊ nox in ſuo curſu iter ꝑageret:omnipotens ſermo tuus domine are galibꝰ ſedibꝰ venit. Quod etiamapl̓us innuēs aiebat. Quando venitplenitudo tēporis: miſit deus filiumſuū. Nimirū plenitudo et habundātia tēporaliū: obliuionē et inopiamfecerat eternoꝝ. Oportune g tuncaduenit eternitas: quādo magis tēporalitas p̄ualebat. Nam vt ceter ⁊fileā. ip̄a qͦꝫ pax tēporalis illo in tēpore tanta fuit: vt ad homīs vniusedictū deſcriberet̉ vniuerſus orbis.Habetis iā et ꝑſonā veniētis. et locum vtrūqꝫ. id eſt a quo ⁊ ad quemvenit: cauſaꝫ qͦꝫ ⁊ tēpus nō ignoratis. Vnū qͦꝫ reſtat. via adhuc ſcilicet ꝑ quā venit: et hec qͦꝫ diligēterrequirenda: vt poſſimus ſic̄ dignuꝫeſt ei occurrere. Verūtamē ſicut adoperandā ſalutē in medio terre. venit ſemel in carne viſibilis: ita cōtidie ad ſaluandas aīas ſinguloꝝ inſpū venit ⁊ inuiſibilis: ſicut ſcriptueſt. Spūs an̄ faciē nr̄am xp̄us dn̄s.Et vt noueris occultū eſſe ſpūalemhūc aduentū: in vmbra eius inqͥt viueniꝰ int̓ gētes. Propterea dignūeſt vt ſi nō valet infirmus in occurſū tāti medici ꝓcede̓ lōgiꝰ: ſaltē cōnetur erigere caput. et aliquatenꝰaſſurgere venienti. Non te oporteto homo maria tranſfretare: non penetrare nubes. Non grandis inqꝫtibi on̄dit̉ via: vſqꝫ ad temetipſū occurre deo tuo: prope eſt enim verbum in ore tuo. ⁊ in corde tuo. Vſqꝫ