ghoc magnū eſt. eciā quidē venerandū. nec ſcrutādū Quo pluralitas invnitatē ⁊ hac vnitatē aut ip̄a ī pluralitate Scrutari hoc temeītas credere pietas. noſſe vita. ⁊ vitā et̓naeſt. Rn̄ſi oꝑe p̄ciū cēſes o eugem ꝑcurrat nūc ꝯſideracio multa vna. q̄eminēcia huiꝰ ſingulais vnius fiateuidētior. Eſt vnitas quē collectīap̄t dici cū v̓bi cauſa. multi ſapidesfaciūt acernū vnū. Et ē vnitas conſtitutia. cū ml̓ta mēbra vnū corpꝰ l̓multē ꝑtes vnūqͥdqꝫ cōſtītuūt. Eſt⁊ cōiuigatiā qua fit. vt duo iā n̄ duoſint. ſed vna caro. ⁊ ē natiua q̄ aīa ⁊caro vnꝰ naſcit̓ hō. Eſt vitas ptātīaqua homo v̓tutis n̄ inſtabilis n̄ diſſimilis. ſꝫ vnꝰ ſibimꝫ ſꝑ nitit̉ inueniri.Eſt cōſentanea cū ꝑ taritatē ml̓toꝝhominū ē cor vnū ⁊ aīa vna. Eſt etvētiā cū aīa votis oībꝫ adherēs deo.vnꝰ ſpi̓tus ē. Et ē digtiua vnitas q̄Auſibhiaū milimꝰ noſter a dei v̓bo in vnā aſſumptus ē ꝑſonā. Ierū hec oīa qͥa ad aliud ſūmū. atqꝫ vt ita dica vice vnū.vbi vnitatē cōſubſtancialitas facit.huic vno quod vis illorum. ſi aſſimiles eit qūo quo vnū ſi ꝯꝑares nulloIgit̉ it̓ oīa. qd̓ vnū recte dicit̉ arcētenet vitas qua tres ꝑſone vna ſubſtācia ſūt. Secundo loco illa p̄cellitqua ccōuerſo tres ſubſtancie vna mxp̄o ꝑſona ſūt. porro hec et qͣcumqꝫalia dici vna pn̄t ſūme illiꝰ vnitatisimitacione nō coꝑacōne vna appellari vera ſobriaqꝫ ꝓbat cōſideracioNec abducimur ab hac vnitatis ꝓfeſſionē. aſſercionē t̓ū. cū in t̓nitatenō recipiamus multiplicitatē. ſicutnet ſolitudine in vnitate Quāobreli 4cū dico vnū n̄ me trinitatis turbatnumirꝰ qui eſſenciā non multiplicatnon variat non ꝑtit̓? Rurſum cū dico tria non me arguit ītuitus vnitatis. qͥ illa q̄cūqꝫ tria. ſeu illos tres.nec īcōfuſionē cogit nec ī ſingulai̓tate re digit. Item me ſentire cōfiteor ⁊ de illa vnitate. cui ſecūdū ab iſta int̓ cet̓a vna honorē dedi. Dicoin xp̄o. v̓bum. animā. et carnē ſinecōfuſionē eſſenciarū vnā eſſe ꝑſonāat item abſqꝫ p̄iudicio ꝑſonalis vnitatis ī ſua numiroſitate mane̓. Necnegaueri hāc ad illud quoqꝫ genusvnitatis p̄tinere q̄ aīa et caro vnꝰ ēhomo. Decuit enī familiariꝰ ſimiliuſqꝫ cū hoīs ꝯuenire cōſtitucione qͦdꝓ homine cōſtitutū ē ſacramētum.Decuit et cū ſumma que in deo e. ⁊deꝰ ē vnitatē cōgruere. Et quo ibitres ꝑſone vna eſſentia ita hic couenientiſſima quādā cōtraietate treseſſencie ſint vna perſona. Hides nepulchra int̓ vtraqꝫ vnitatem hanccollocari in eo vtiqꝫ qui cōſtitutus emediator dei hoīſqꝫ homo xp̄s ihūspulcherrima inqm conuenienca vtſalutare ſacramētū congrua quadāſim litudinē ambobꝰ reſpondeat etſaluāti videlicet ⁊ ſaluato. Ita hecvnitas duarum cōſiſtes media vnitatū alteri ſuccūbere. alteri p̄mierecognoſcitur. ꝙͣtū ſuperiore inferiortātū inferiori ſuperior. Tatū deniqꝫtāqꝫ expreſſam vnius vnn̄ ī ſe p̄fertea ꝑſona ī qua deꝰ et homo vnꝰ eſtxp̄s. Et ſi duo illa de ſe inuitem p̄dices non erraueris. deū videlicꝫ hoīne. ⁊ hoīne deum vere catholiceqꝫꝓnūciās. Non āt ſimilit̓ vel carne