De 238Incipit liber btī beenardi Scogincione dei et ſui ipſius. Ca. i.Alti inulta ſciunt ⁊ ſeipſos neſciunt. Alios īſpiciunt et ſemetipſos deſerunt. Deum querunt ꝑiſta exteriora deſerentes iteiora ſuaquibus īterior eſt deus. Id circo abexterioribus redeam ad iteriora. Etab inferioribus ad ſuperiorā aſcēdāvt poſſim cognoſcere vnde venio a̓quo vado. Quod ſim/ ⁊ vnde ſim ⁊ita per cognicionem mei valeā peruenire ad cognitionem dei. Quatonamqꝫ in ꝯgnicione mei proficio tāto ad cognicionem dei Accedo Pecundum interiorem hominem. triain mente mea inuenio per que deūrecolo conſpicio et cōcupiſco Sūtaūt hec tria. memoria intelligenciaet voluntas ſiue amor. Per memoriam teminiſcor. Per intelligenciāintueor. Per voluntatem āplectorCum dei r̓miniſcor in memoīa meaeum inuenio/ ⁊ in eadem de eo d̓lcōr.ſecūdum ꝙ ipſe michi dare dignat̉.Intueor intelligencia. Quid ip̄e deus in ſeipſo Quid in angelis Quidn ſattudinemtin ſanctis. Quid in creaturis et qͥdin hominibus. Inſeipſo eſt incōprehenſibilis. vel eternus qͥa principium et finis. Principium ſine principio. Finis ſine fine. Ex me intelligoꝙ incōprehenſibilis ſit deꝰ/ quoniāmeip̄m intelligere n̄ poſſum quē ipſe fecit In angelis eſt deſiderabilisquoniam in eum deſiderant angeliproſpicere. In ſanctis eſt laudabil̓quoniam in eum felices letātur. Inditarioniecreaturis eſt admitabilis/ quia ōniapotenter creat / ſapiēter gubernarEt benigne diſpenſat. In hominibus eſt amabilis. quia eorum deuseſt et ipſi ſunt populus eius. Nondedignatur ſingulos neqꝫ viuerſosQuisquis non mneminit eum inteſligit atꝫ diligit cum eo eſt. Eum debemus diligere quoniam ipſe priordilexit nos et ad ymaginem ⁊ ſimilitudinē nos plaſmauit. Quid nulli alij creature donare voluit. Adymaginem dei facti ſumus Hoc eſtad intellectum et noticiam filij perquem intelligimus et cognoſcimꝰpatrem et acceſſum habemꝰ ad eū.Tanta dignitas eſt tanta cogniciointer nos ⁊ dei filium/ ꝙ ip̄e ymagodei eſt / et nos ad ymaginem eiꝰ fc̄iſumus. Quam cognicionem ipſa ſimilitudo teſtatur Quoniam non ſolum ad ymaginem et ſimilitudinemeius facti ſumus. Oportet ergo idquod ad ymaginem eſt cum ymagine conuenire/ ⁊ non inuacuum nullūymaginis participare ſiep̄ſentemꝰergo in nobis ymaginem eiꝰ/ in appetitu pacis in intuitu veritatis in amore caritatis. Teneamus eum inmemoria portemus in conſciēciā etvbiqꝫ preſentem veneremus Mēsſiquidem noſtra ex pſe ymago eſtPQuo eiꝰ capax eſt. eiuſqꝫ ꝑticipeseſſe poteſt. Non perpera eſt eiusymago quia ſui meminit mens ſeqꝫītelligit ac diligit. Sꝫ quia poteſtmeminiſſe intelligere ac diligere aquo eſt facta. Quod cum fecit ſapiencia ipſa fecit. Nichil enim tam ſimile eſt illi ꝙͣ mens racionalis que