Quod āt ſolēt hoīēs conqueri et dicere. volo habere bona volūtatē etnō poſſum. neq̄ꝙͣ hīc ꝑſcribūt libertati. vt qͣſi vi a̓ neceſſitatē in hac ꝑte volūtas paciat̉. ſꝫ plane illa libertate qͣm dicit̉ a peccato. ſe care teſtāt̉. Nā q̄ volt habere bonā volūtatē. non ei volt habere bona niſi ꝑ volūtatē Quod ſi volūtatē. ⁊ libertatē: ſed libertate a neceſſitate. nō apccō Nēpe vt non valeat cū velithabere bonā. ſentit qͥdē ſibi de eē libertatē ſꝫ ꝓfecto libertatē a pccō.quo vtiqꝫ dolꝫ primi nō ꝑimū volūtatē. Quāꝙͣ iā ꝓculdubio vt cūqꝫ bonā habꝫ vbi habere volt. Honū q̄ppe ē qͦd volt. Nec poſſꝫ bonū velleniſi bona volūtatē. ſicut nec velle malū niſi mala volūtate Cū bonū volumꝰ bona eſt volūtas. cū malū volumꝰ. eſt volūtas mala. Etrobiqꝫ volūtas. ⁊ vbiqꝫ libertas. ced̓ ſiqͥdē voluntati neceſſitas Cū aūt non valemꝰ qͦd volimus. ſentimꝰ quid̓ ip̄aꝫqͦdāmō libertatē peccato eē captiuam. vel miſcram. non tamen amiſſam. Ex hac ergo tantum libertatequa liberum eſt. voluntati ſe ipſamiudicare. vel bonam ſi bono. vl̓ malam ſi inalo conſenſerit. quippe quein n̄eutro niſi certe volendo conſentire. ſe ſentit. liberū. arbitrium credimus nominari. Nam ex illa quedicitur a peccato. congruenciꝰ forſitan liberum conſilium. ⁊ item ex illa que dicta eſt amiſeia liberum pocius complacitū poſſet dici ꝙͣ arbitū Arbit̓ū qͥppe iudiciū ē ſicut v̓o iudicij ē diſcernē qͥd liceat l̓ nō liceat.ſic profecto cōſiliū probare quid expediat. vel non expediat: ſic complaciti quot experiri quid libeat vl̓non libeat. Etinam tam libere nōbis conſuleremꝰ. ꝙͣ libere de nobisiudicamꝰ. vt quemadmodum libere ꝑ iudicium licita illicitaqꝫ diſcerminus; ita per cōſilium ⁊ licita tāꝙͣcommoda nobis eligere. et illicitatamꝙͣ noxia reſpuere liberū haberemꝰ. Iam enī non ſolū liberi arbitrijſed ⁊ liberi ꝓculdubio iudicij. ac ꝑhoc et a peccato liberi eſſemus Sꝫquid ſi totum ſolumqꝫ quod expediret vel licerēt. eciā liberet? Nōne liberi quot eſſe complaciti merito diceremur. quippe qui ab omni pronide quod diſplicere poteſt. hoc eſtab omni nos miſeria liberos ſentiremusͨ Nūc at cū multa per iudiciūvel admittenda vel omittenda eſſedecernamus que tamen per couſilium nequaꝙͣ pro iudicij rectitudine aūt eligimꝰ. aut contempmimꝰ.rurſumqꝫ non omnia que tamq̄m recta et commoda conſulte obſeruamus eciam vt beneplacita libenteramplectimur. ſed inſuper quaſi dura ac moleſta vix eqminiter ferre ꝑduramus liquet̉ quia nec liberumnec conſilium habemus nec conplacitum. Alia queſtio eſt ſi vel antepeccatū ip̄mo hoīe habuimꝰ. qͦd loco ſuo n̄ diſcūciet̉ Certiſſīe āt habitui ſumꝰ. cū d̓o miſerate obtīebimꝰqͦd oramus fiat volūtas tua. ⁊cͣ. Hnepe ꝯplebit̓ qn̄ id qͦd n̄c paſſī ꝯcterōnali vt iā dictū ē cature ꝯe videt̉ ſibeꝝ a nccͣ te arbit̓ū erit eciam ī elc̄ishoībꝫ vti iā ī ſcīs ē āgl̓is. ⁊ cautum apcc̄ō ⁊ tutū a miſei̓a ꝓbātibꝰ tādem