Druckschrift 
Opuscula : In hoc opere sequenti continentur libri ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

iuſſa q̄libꝫ hominū vel iſtituta. diuine auctoritati. equo ponde̓ eſtimāda ſint. homine ſub homine aut vixaut periculo nequaꝙͣ poſſe ſaluaritcū in tāto populo mādatorū q̄ p̄latietiā ꝑ incuria ſe pe p̄cipiūt int̓dū nōp̄uaicari. aut difficile ad modū. automnino inpoſſibile videat̉. Et qͥdemnon nego difficultate tātē in eē perfectiōi. ſꝫ cū ip̄a corde īꝓfecto p̄ſuit̉.Orro in ꝑfecti cordis. ⁊ infirme ꝓrſus indicū volunta 4tis eſt iſtatuta ſenioꝝ ſtudioſius diſcutere. herere ad ſingula q̄iniūgunt̓ (exigere de quibuſqꝫ racione. et male ſūſpicari de omīpteptocuiꝰ cauſalatuerit/ nec vniꝙͣ libent̓obedire. niſi cū audire contigerit qd̓forte libuerit aut quod non aliter licere ſeu expedire mōſtrauei̓t vel aꝑta racio vel indubitata auctoritas.Delicata ſatis. ymmomimis moleſta eſt huiꝰ modi obēdiēcia Non plane hec illa ē que ex regula traditur.obediēcia ſine mora. Diſputare pro̓fectio hoc eſt maſtūcia cordis. nomauditu auris obedire. Iſtiꝰ modi ergo carnalē anima non modo primiſetiā opprimi pondere p̄ſūpte ꝑfectionis neceſſe eſt. quia non p̄t portaretaro infirma qd̓ ſolꝰ ſpiritꝰ ꝓmptꝰexpei̓t̓. iugū eſſe fuaue ⁊ onus leue.xp̄i qͥppe iugū et onus ē et omnino īportabile. niſi criſti eque ſpūi Hincitaqꝫ ſi dicitis legem rgule ſubitraſſe vt habūdaret delictū. veꝝ dicitisCeterū hec culpa non eſt date legisaut dantis legem. ſꝫ in ꝓuide ꝓfitentis et impie p̄uaicatis. Mandatū qͥdē ſanctū et iuſtū. ſꝫ tu te nominis etD Ftephcarnalē venūdatū ſub peccato Be4hoc ante ꝓuidiſſe debueras. quo turris huiꝰ exoāgelice nō priꝰ iaceres fūdamenta. quā ſedens cōputares. ſihaberes ſūptus ad ꝑficiēdum Nūc 9Aaūt qͥt r̓ſtat niſi vt aut correptus obedias ſenioribꝰ. aut ꝯfuſꝰ audiasab illuſoī̓bꝰ. hic homo cepit edificae. A⁊ non potuit ꝯſūmare? ed forſandicitis. Ergo ne ita ꝑfectus quiſpiāinuenit̓ cui non vel minimū aliquidinterdū ſubripiat̓ de tam multis. acminutis que paſſim vl̓ a negligentibus p̄poſitis imperātur Mmnime quidem cūiquā hoc ego dederi. tū ipſiquoqꝫ de ſe fateātur apl̓i. In mltisoffendimꝰ omēs. Et ſi dixerimꝰ qͣapeccatū non habemꝰ. ip̄i nos ſeducimꝰ. Sed non cōtinuo vt aliquid p̄terimꝰ ꝑimꝰ. p̄ſertī cum nos ſcripta̓cōſolet̉. ſi quis peccauerit inqͥens.aduocatū habemꝰ dn̄m iheſum xp̄miuſtū. ⁊ ip̄e eſt ꝓpiciacio ꝓ peccatisnr̄is Deinqꝫ ꝓpheta de ipſo teſtat̉.quod ꝓ trāſgreſſoribꝰ rogauerit vtnon periret. Ebi ſane notandū eſt.qͥa et ſi ꝓ trāſgreſſoi̓bꝰ non tamē ꝓcōtemptoi̓bꝫ legit̉ ſupplicaſſe. Beruilli qͦmō peīe poſſunt. ꝓ qͥbus ſaluator rogat ne pereāt? Quāobre nonvideo cur it a omnē mobedienciā ettrāſgreſſionē vel minimoꝝ quorūlibet mādatoꝝ exaggerandam pritaueritis. vt exclamaretis. Quid ergo monacho iam potei̓t veniale peccatum eſſe. vel leue. cuius vniuerſeaccioni crimen inſidiatur inobediencieº. Sed hoc inde videlicet conſtare creditis. quod prelatorum iuſſionibus tantum tribuendum aſſeritur