ꝓfeſſionē neceſſaria p̄latis vero ꝑtīvolūtai̓a. vt que inueta ab homine.ꝑtim neceſſariā. vt q̄ fuerit diuinitꝰinſtituta.zamobrem fortaſſis tū potiſſiymū. cōgrua et luculēta magiseadē diuiſio appaebit. ſi eꝰ mēbꝝ qd̓dictū ē neceſſariū. rurſum in tria hecſubdiuidat̉. ſtabile. inuiolabile. icōmutabile Et quidē ſtabile dixerim.qd̓ ita ē neceſſariū. vt nō quilibꝫ hominū mutare illud fas fit. n̄ ſolis diſpenſatoribꝫ miſtei̓oꝝ dei. id eſt p̄p̄oſitis/ vt v̓bi grā. regule ſanctorum.Gaſilij. Auguſtimi. Benedicti.nec non et autentici canones. et ſi qͣſūt alia ecc̄īaſtica inſtituta digne auctoi̓tatis. Que quoniā a ſanctis tradita ſūt/ ſcā ſtabiliter ꝑſeuerāt. necomnino cuiuis ſubiectoꝝ. ea aliqͦmovariare aut mutare ꝯcēdit̉. Que tame ab hominibꝫ conſtituūtur. etiā ꝑhomines locoqꝫ ⁊ officio illis canonica electione ſuccedentes. licite interdū īnoxieqꝫ ꝓ cauſis. locis. ꝑſonis.et temporibꝫ diſpēſantur. Ibi ſanequi hec legit. attendat caute/ me nōdicere ea poſſe vl̓ ab iſtis leuiter ꝓvolūtate mutari. ſed ex racione fideliter diſpenſari. deo aūt hanc ip̄aꝫ nōmutacionē. taliter et a talibꝫ recipere poſſunt/ qͦniā nō naturaliter. necꝑ ſe bona ſūt. orro inuēta atqꝫ inſtituta fuerūt non quia aliter viuerenō liceret ſed qd̓ ita magis expediret / nec plane ad aliud. quam ad luſſiā ꝯecru ⁊ cuſtodiā caritatis Quādiu er. Fgo caritati militant. omnino. īmobiliter. fixa ſūt mutariqꝫ ne ab ip̄is q̄dem p̄poſitis ſine offēſa poſſunt AAtV p̄aptaſi eꝯtrai̓o ꝯtrai̓a forte aliquādo caritati viſa fuerit Hijs dūt axat quibꝫfrdel. 8hoc poſſe videre datū eſt/ ⁊ prouidere creditū eſt. nōne iuſtiſſimū eſſe liquet. vt qͥ pro caritate inuenta fuerunt. ꝓ caritate quoqꝫ vbi expediēvidebitur. vl̓ omttāt̓. vl̓ int̓mittātur. vl̓ in aliud forte cōmodiꝰ demutentur ſicut e regione imquū ꝓcul nodubio foret. ſi ſtatuta ꝓ ſola taritate. cōtra caritatem tenerēt̉ Tenetergo fixa firmāqꝫ inmobilitatem ecia. apud p̄latos. qͥ ex ſtabili neceſſai̓o ſūt. ſed qͣtinꝰ cāitati deſeruiūt¶ Nūqͥtāt hoc ego vel ſolꝰ ſencio. velprimꝰ dico? An̄ non ⁊ papa. Gelaſius hoc ip̄m ſenſit? Ait ſiquidem.Ibi neceſſitas non ē. incōmutabiliamaneāt ſcōꝝ patꝝ decretaſleo quoqꝫ papa. Vbi inquit neceſſitas noneſt. nullonīo violēt̓ ſanctorum patꝝinſtituta. Et infert ſibi ergo neceſſitas fuerit ad vtilitatē ecc̄īe. qui poteſtatē habet ea diſpēſet. Ex neceſſitate enim fit mutacio legisEceſſariū deinde qd̓ inuiMlabile noīaui. illud ītelligoIaſabPquod non ab homine traditū. ſed diuinitus ꝓmulgatum. niſi adeo qui tradidit mutari omnino nōpatit̉. vt exēpli cauſa. nō occides.non mechabris. non fructū faciēs. ⁊e̓liqua illius tabule legis. Que et ſinullā prorſus humanā diſpēſacionēadmitunt. nec cūiquam hominū exhijs aliquid aliquo mō ſoluere aut licuit aut licebit. deus tamē hoꝝ qd̓voluit. qn̄ voluit ſoluit. fiue qn̄ ꝓphēaꝫ cū mulie̓ fornicaīa miſcei̓ ſiue cūab hebreis egipcios ſpoliai p̄cepit.