glorificatum deſidetat. Eſtuat eēgo iam tunc ſancte caritatia potata vino: ſed plane nondum vſqꝫ adebrieratem: quoniam temperat interim ardorem illum huius lactispermiptio. Ebrietas deniqꝫ ſoleteuertere mentes arqꝫ omnio reddere īmemores ſui. Ac non ex toto ſui oblita eſt. que adhuc de proprio corpore cogitat ſuſtentando.Ceterum hoc adepto quod ſolumvtiqꝫ deerat quid iam impedit a ſeipſa quodammodo abire et ire totāin deum. Eoqꝫ ſibi penitus diſſimilimam fieri. quo deo ſimilimam efficidonat̉. Tūc demū ad crateram admiſſa ſapiencie iſla de qua legitur:Calix meꝰ inebrians quam preclarus ē. Quid mirum ſi inebriatur abvbertate domus dei cum nulla mordente cura de proprio ſecurabit purum et nouum illud cum criſto in domo eius. Hoc conuium triplex celebrat ſapiencia et ex vna completcaritate. ipſa cibans laborantes. ipſapotans quieſcentes ipſa regnātes in ebrians. Quomodo autemin conuiuio cōporali ante cibus ꝙͣpotus apponitur. quoniam ⁊ tali ordine natura requirit l ita et hoc primo quidem ante mortem in carnemortali labores manuum noſtrarūmandutamus cum labore quod gli.ciendum eſt maſticantes Poſt mortem vero in vita ſpirituali iam bibimus ſuauiſſima quadam facilitateqͥd percipitur colantes tandem rediuiuis corporibus in vita corporali inebriamur mira plenitudine exuherantes. Hec pro eo quod ſponſus in canticis dicit cōmidite amicibibite et inebriamini cariſſimi. Comedite ante mortem: bibite pꝰ mortem inebriamini poſt reſurrectionem. Merito iam cariſſimi qui caritate inebriantur. merito mebriatiqui ad nupcias agni introduci meretur. edentes et bibentes ſuper mēſam illius in regno quando ſibi iamechibet gloriam eccleſiam non habentem maculam neqꝫ rugam. autaliquid huiuſmodi. Tunc prorſusinebriat cariſſimos ſuos tunc torrētem voluptatis ſue potat quoniāquidem in cōplexu illo arciſſimo etcaſtiſſimo ſponſi ⁊ ſponſe fluminisimpetus letificat ciuitatem dei.Quod non aliud eſſe arbitror ꝙͣ d̓ifilium qui tranſiens miniſtrat quemadmodum ipſe promiſit vt ex hociam iuſti epulentur et exultent inconſpectu dei et delectentur in letica. Hinc iam illa ſacietas ſine faſtidio Hinc inſaciabilis illa ſine inquietudine curioſitas. Hinc eternumatqꝫ inexplebile deſideriū neſciēsegeſtatem. Hinc deniqꝫ illa ſobriaebrietas. vero non mero īgurgitas.non madens vio ſed ardens deo.Ex hoc iam quertus ille amoris gradus perpetuo poſſidetur cum ſumme et ſolus diligitur deus quia necnoſipſos iam niſi propter ipſum diligimꝰ. vt ſit ipſe premium e ternumamancium ineternum. Memini medudum ad ſanctos fratres carthuſienſes ſcripſiſſe epiſtolā ac de gradibꝰ hijs ip̄is ī ea int̓ certera deſeruiſſe. Forte at alia ibi ⁊ ſi non aliemade caritate locutus ſum et ob hoc