de ſecundotendum eſt ne inter illa nomina admiſceantur aliqua nomina ignota que magis ſunt nomina demonum qͣꝫ nominaangelorum. Cum enim vt dicit venerabil̓ Beda. Nulla falſa doctrina ſit quenon aliqua vera falſis admiſceat impoſſibile eſt quin in iſtis ſuperſticioſis nōadmiſceantur aliqua bona cum malis.⁊ quia modicum fermenti totam maſſam corrumpit quantumcunqꝫ ſint ibimulta bona. ſi ſunt ibi aliqua mala totūeſt corruptum ⁊ ſuſpectum. quia etiamangelus malus ſepe tranſfigurat ſe ī angelum lucis. non eſt credendum iſtisfantaſticis qui dicunt ſe videre angelosvel ſanctos aliquos. Unde dicit apoſtolus Paulus. Probate ſpiritus ſiex deo ſint.¶ De ſecundo precepto.Ecundū preceptum eſt. non aſſumesnomen dei tui inuanum.Ita ꝙ in precepto iſto prohibētur primo ⁊ principaliter omnes ſpecies periurij que ſunt multe. Ad cuius euidentiam eſt ſciendum ꝙ ad hoc ꝙ iuramentum ſit licitum oportet ꝙ ſint ibi tria.ſcilicet veritas iudicium ⁊ iuſticia. itadicit dominus noſter Iheſus chriſtusper prophetam Hieremiaꝫ. Iurabuntait dominus in veritate in iuſticia in iudicio. viceſimaſecunda queſtione prima. ⁊ iurabunt. Et fi aliquod iſtorumtrium defuerit periurium dicitur. viceſimaſecunda queſtione ſecunda. Animaduertēdum. veritas em̄ ſemper debet eſſe in conſcientia iurantis vt firmiter ſciat ita eſſe ſicut iurat alia ſi credatnon debet de conſcientia ſed de crudelitate iurare. Iudicium quoqꝫ diciturpreceptohic diſcreta deliberatio ſcilicet vt noniuret etiam verum niſi propter neceſſitatem id eſt eum dicit alicui aliquod verum quod ei expedit vel vtile eſt credere ⁊ non vulr credere ſimplici aſſettioni. Iuſticia vt id quod iuratur ſit licitū⁊ honeſtum. extra de iureiurando. Etſi chriſtus. Quomo documqꝫ ergo iuretur fiue iuramentum ſit aſſertorium:ſiue etiam ſit promiſſorium quodcumqꝫ iſtorum deficiat ſiue ꝙ iuretur falſum ſiue verum tamen iurans credat iurare falſuꝫ. ſiue ꝙ iuretur abſqꝫ aliquaneceſſitate. ſiue ꝙ iuretur aliquid illicitum ſemper eſt periurium ⁊ eſt euiamdirecte contra iſtud preceptū. ¶ Sedquid fiet de iſtis iuramentis quotidianis que fiunt ex quadam leuitate ⁊ exquadam mala conſuetudine nunqui deſt ibi periurium cum deficit ibi iudicium. Dico ꝙ ſic. Sed fi fiant de re licita ⁊ ſine intentione decipiendi vel fallendi illud periurium non eſt niſi peccatum veniale. ſi autem fiant cum intentione fallendi vel ſi fiant de re illicitaeſt peccatum mortale. Unde notacum iuramentum non fuerit inuentumvt ſit vinculum iniquitatis. iuramentum quod ſit de re illicita vel quod fitcontra charitatem ⁊ quod nō poteſt ſeruari ſine interitu ſalutis eterne. Sicutſi iurarem me aliquem interfecturum:vel nō daturū elemoſinaꝫ: vel aliquodtalt. periurium eſt nec eſt aliquatenusobſeruandum. Unde Hieronimus.In malis promiſſis reſcinde fidem:in turpi voto muta decretum. Notandum etiam ꝙ hic prohibetur iuramentum quod fit per falſos deos quod nōdebet fieri a chriſtianis. tamen credoꝙ chriſtianus vbi eſſet expediens poſſet recipere iuramentum a pagano perdeos ſuos. Nota etiam ꝙ non eſt iuk iij