De orationetas anime tue non marſubij lucrum. ⁊Grego. Illnd ieiuniuꝫ deus approbatqd̓ ad eum manus elemoſinaruꝫ leuatIdem illud quod tibi ſubtrahis alterilargire vt vnde caro tua affligitur indeindigentis ꝓximi caro ſubleuatur. Deletitia dicit p̄s. Cum ieiunatis non eritis ſicut ypocrite triſtes. extermināt em̄facies ſuas vt appareant hominibꝰ i eiunantes ¶ De tercio ſcꝫ de hora. Notādum ꝙ hora comedendi in diebꝰ ieiuniorum eſt hora nona vel circa: ita tamēnꝙ ẜm Thomaꝫ in. iiij. ſcripto. nō oportet inſpicere aſtrolabium ſed ſufficit ꝙnon anticipet̉ nimis notabiliter bora.Unde legitur in primo Reg. ꝙ Ionathas qui anticipauit horam adiudicatꝰfuit morti ¶ De quarto ſcꝫ de menſuranotandum ꝙ ieiunans debet comederemultum ſobrie. vnde dicit beatus Petrus. Sobrij eſtote. ⁊ iſta ſobrietas attendit̉ tam in qualitate cibi qͣꝫ in quātitate. In qualitate quideꝫ vt non comedantur cibaria ꝓhibita. ſicut carnes vellacticima ⁊ ſimiliter non querātur cibaria exquiſita vel exquiſito modo parataUide de hoc ſupra c. de interrogationibus fiendis in confeſſione Sobrietasetiam attendēda ē in quantitate vt .ſ. nōſumatur cibus niſi inquātum ſufficit adnatare ſuſtentationem. Suꝑfluitas eīcibi multa mala facit qꝛ ꝓuocat ad luxuriam ⁊ oē opus bonuꝫ diſſoluit. ¶ Un̄figura huius legitur ī. iiij. libro Regūꝙ Nabuſardan qui interpretatur princeps cōcoꝝ per quem intelligit̉ ventrisingluuiēs deſtruxit muros hieruſalemper quos intelligunt̉ virtutes aīe fidel̓Augꝰ. Mens auiditate ciboꝝ laſtata ꝑdit orationis ꝟtutem. ¶ Notandumetiam ꝙ ieiunium debito modo ſeruatum tria bona facit. primo em̄ eleuat adcontemplationem diuinoꝝ. ſecundo refaciendaprimit ſtimulum carnalium viciorum.tercio impetrat gratiam virtutuꝫ ⁊ celeſtium premioꝝ. ⁊ iſta tria tanguntur inprefatione: que cātatur in quadrageſima in qua dicitur. qui corꝑali ieiuniovicia comprimis. mentē eleuas. virtutem largiris ⁊ premia. vicia cōprimisquantū ad primum. mentē eleuas quātum ad ſecundū. virtotē ⁊cͣ. quantuꝫ adterciū. Notandū etiā ꝙ ꝑ ieiunium ītelliguntur omnes affectiones corꝑalesic vigilie ꝑe grinatōes flagella et ſil̓ia¶ De oratione. Capitulum. iiij.Ratio que ētercia ꝑs ſatiſfactionis diffinit̉ ſic a Damaſcēo Oratio ē pius affectus menus in deū tēdēsplerūqꝫ ne pigritet̉ in vocem prūpensvel ſic. Oratio ē ꝯgeries vocū ad aliqͥdīpetrādū in deū tendētiū Notādū ꝙ inoratione non debēt peti tꝑalia ad minꝰprincipaliter: ſed debēt peti ſpūalia ⁊ ꝑtinētia ad ſalutē. iuxta illud. Primuꝫ qͣrite regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ ⁊ hec oīa tꝑalia adijciēt̉ vobis. Que āt ſunt petēdain orōne on̄t xp̄s qn̄ diſcipul̓ dicentibꝰMgr̄ doce nos orare. dixit Cū oratꝭ dicite pr̄ nr̄ ⁊cͣ. ⁊ d̓ hoc dicet̉ īfra ī t̓cia ꝑtevbi tractabit̉ iſta mat̓ia ¶ Notāduꝫ ātꝙ ad hoc ꝙ orō ſit meritor: a ⁊ ſatiſfactoria reqͥrit̉ ꝙ hēat. xiij. ꝯditōs .ſ. ꝙ ſit fidel̓ ſecura hūil̓ diſcreta deuota verecūda ſecreta pura lacrīoſa attenta feruidaoꝑoſa ⁊ aſſidua De iſtꝭ nō plꝰ ꝓſeqͦr qꝛde ſe ſūt nota cuilibet aduertere volentiUalꝫ āt orō p̄cipue ꝯͣ vicia ſpūalia. vn̄hiero. ſuꝑ il. lo. hoc genꝰ dēonioꝝ nō eijcit̉ niſi ī orōe ⁊ ieiunio ait ſic Medicīaq̄libꝫ cuilibꝫ morbo ē ad hibēda. non ſanat oculū qd̓ ſanat calcaneū. ieiunia ſanāt peſtes corꝑis. orōe ſanāt̉ peſtes mēi Si āt q̄rat̉ q̄ iſtaꝝ triū ꝑtiū ſaciſfactiVtado it vxtexia viquus. lt ꝓlj