De elemoſinaelemoſina. ⁊ extraenus fidelis indiget̉etiam elemoſina. ipſe non poteſt ſubuenire vtriqꝫ ſed vni tantuꝫ. Cui ſubueniet patri infideli an extraneo fideli. Iniſto caſu dicunt aliqui ꝙ pater infideliseſt preferendus extraneo fideli in exhibitione nutrimenti. ſed extraneus fidel̓eſt preferendus patri in dilectione. ar.xxx. d. c. j. Et fundatur iſta opinio ſuperillud preceptum honora patrem tuum⁊cͣ. Et hoc intelligatur ſi equaliter indigeant. ſi eī extraneus indigeat ad mortem pater non: extraneus eſt preferēdꝰpatri. Alij dicunt econtra ſcꝫ ꝙ boni extranei ſunt malis ꝓpinquis preferendi. quis iſtorum verius dicat lectorisiudicio relinquatur.¶ Quomodo debet fieri elemoſina.Via ſecundūphiloſophum in ethi. modus imponit ſpeciem actuiquod intelligo de ſpecie moris. non eīſufficit facere bonum niſi bene fiat. vnd̓precepit dominus Moyſi Iuſte quodiuſtuꝫ eſt exequeris. Ideo ad hoc ꝙ elemoſina ſit meritoria requiritur ꝙ debito modo fiat. vn̄ debet fieri elemoſinagratanter ſiue letanter. vnde apoſtolꝰ.Qui tribuit in hilatitate non ex triſticia aut ex neceſſitate. hilarem auteꝫ datorem diligit deus. Secundo debet fieri latenter. vnde ſaluator. Cum facꝭ elemoſinā noli an̄ te tuba canere ſicut ypocrite faciunt. ⁊ ſequitur. Te autem faciente elemofina neſciat ſiniſtra tua quidfacit dextera tua. Tercio debet fieri abūdanter. ⁊ hoc ẜm facultates dantis. vnde Thobias. Fili. ſi multum tibi fuerittribue abundāter: ſi autem exiguum illud exiguum imꝑtiri pauperibus ſtudeQuarto prudēter vt fiat ẜm formaꝫ trade ieiunioditam in capl̓o precedenti. Quinto debet fieri cum intentione recta vt ſcꝫ fiatꝓpter deum non ad vanam gloriaꝫ. vn̄ſic ait Gregorius vn̄ celum mereri poterat non ventum trāſitorij fauoris q̄rat¶ De ieiunio¶ Cap̄. iij.Ecundaparſſatiſfactionis eſt ieiunium.de quo dicitur in ThobiaDona ē elemoſina cum ieiunio. Notādum tamen ꝙ triplex ē ieiunium. Primum eſt abſtinentia corꝑis a cibo materiali. Secundum ē afflictionis a gaudio temporali. Tercium ē abſtinere apeccato mortali. ⁊ hoc triplici ieiuniodebemus caſtigare iumentum noſtrumParum enim ꝓficit ieiunare a cibo niſiieiunetur a peccato. Un̄ Iſa vas. Quare ieiunauimus ⁊ non aſpexiſti. Humiliauimus animas noſtras ⁊ neſciſti. loquitur in ꝑſona ieiunantium in peccatomortali. ⁊ ſubdit reſponſionem in perſona dei. Ecce ad lites ⁊ contentionesieiunatis ⁊ percutitis pugno imꝑie. ⁊ſequit̉ nūquid tale eſt ieiunium qd̓ elegi: quaſi dicat ꝙ nō. ymmo iſtud dicitdiſſo lue colligationes impieratis. ſolue faſciculos deprimentes ⁊ omne onꝰpeccati diſcumpe. Frange eſurienti panem tuū ⁊ egenos vagoſqꝫ intro duc īdomū tuam. Cū videris nudum operieum. ⁊ carnem tuam ne deſpexeris: Eteſt notādum ꝙ dominus inſtituit ieiunium ī paradilo ſed ſanctificauit poſteain deſerto quando ieiunauit. xl. diebus⁊ .xl. noctibus. Ad hoc autem ꝙ ieiuni M4.vꝙͣum ſit meritoriū quatuor debent ipſumcomitari .ſ. Largitas. letitia. hora ⁊ mēſura. De largitate dicit Hieronimusqd̓ manducaturus eras ſi nō ieiunaresda pauperibꝰ vt ieiuniū tuum ſit ſaturi