fina ſit in extrema neceſſitate conſtitutus id eſt indigeat ad mortem: quia iniſto caſu debet ſibi dare elemoſiā ſi poteſt. Eſto etiam ꝙ prelatus expreſſe inhiberet ſibi quia in tali caſu omnis homo tenetur ex precepto dei ſubuenire ꝓximo. Iuxta illud Ambroſij. Paſce fame morientem. ⁊c̄. Et etiam in tali caſu omīa ſunt communi a. xlvij. di. ſicuthij. Nota tamen ꝙ ſi monachus nō habens adminiſtrationeꝫ de precepto abbatis vadat ad aliquam peregrinationem vel ad ſtudium ſine aliqua diſtinctione poteſt dare elemoſinam. nam eoipſo ꝙ prelatus dedit ſibi licentiam ſtādi in ſcolis vel eundi ad peregrinationem videtur ſibi dediſſe licentiam faciendi omnia que honeſte ſcolares peregrini facere ſolent: ita tamen ꝙ moderate faciat: qui libet enim debet ſe cōformare moribus illorum inter quos viuit ¶ Sed nunquid vxor poteſt facere elemoſinam ſine licentia viri. Dicēdum ꝙ ſi vxor habet res parafernalesid eſt proprias preter dotem ſic dictasa para .i. iuxta. ⁊ farna quod eſt dos:quaſi iuxta dotem poteſt de illis etiaminuito viro facere elemoſinam. C. depactis: qui hac lege. De rebus etiā viri ſicut de pane et vino ⁊ alijs q̄ approbato et bono ac laudabili more ſolentad diſpoſitionem vxoris pertinere pōtfacere elemoſinam: moderate tamen ⁊ſcd̓m facultatem viri. ⁊ maiorem velminorem indigentiam: vel multitudinem pauperum. ⁊ debet ſibi formare cōſcientiā ꝙ non diſpliceat marito in corde etiaꝫ ſi quandoqꝫ prohibuit ſibi oreSolent etiam mariti facere talem prohibitionem vxoribus non vt retrahāteos a toto ſed ab exceſſu quem ſuſpicātur eas facere ſi haberent habenas nimis laxās. poteſt eti am formare conſcientiam de qualitate ⁊ miſeria pauꝑiscogitans ꝙ ſi maritus illum videret ōnibus modis placeret ei ꝙ fieret ſibi ēlemoſina. Sed ſi omnino ⁊ preciſe dicat ſibi conſcientia ⁊ viro diſpliceat deponat illam conſcientiam ſi poteſt: ſi n̄poteſt non det ⁊ doleat quia non poteſtdare. Et ſic intelligo illud. c. xxxiij. q.v. Quod deo. vbi dicitur ꝙ cuꝫ ſcandalo viri non debet facere elemoſinam. etillud intellige ſi petens non ſit in extrema neceſſitate conſtitutus: quia tunc ītrepide debet dare: aliter peccaret ⁊ qd̓dixi de rebus viri intelligo de rebus dotalibus Nam rerum dotalium illibatūdominiū penes virum eſt. C. de rei vendi. dote ancillam. C. de iure dotium. inrebus. Dominus autem albertus dicit ꝙ ſi eſt mulier luccoſa. id eſt ſi ex oſficio ſuo luccatur eſto ꝙ non habeat bona parafernalia de eo quod lucratur pōtabſqꝫ mandato ⁊ conſenſu viri facereel̓iam. Filius etiā familias non poteſtfacere el̓iam de rebus prīs ſine eius licentia ⁊ mandato niſi ſupponat ꝙ placeret patri ſicut ſupra dixi de vxore. ethoc intellige niſi talis filius habeat peculiū caſtrenſe vel quaſi caſtrenſe. de tali enī peculio poteſt facere elemoſinameuam inuito patre. peculiū caſtrenſe eſtquod acquiſiuit ex milicia. Peculiumquaſi caſtrenſe eſt quod acquiſiuit exſcientia vel alio artificio honeſto ītellige etiā niſi videat pauꝑes in extrēa neceſſitate ꝯſututos. de filio etiam euntead peregrinationem vel exiſtente ī ſtudijs intellige ſicut dixi ſupra de monacho. ⁊ multo minꝰ ſeruus vl̓ ancilla p̄tfacere el̓iam de rebꝰ dn̄oꝝ niſi forte fuerit eis cōmiſſa admīſtratio bonoruꝫ domus: qꝛ tunc poſſet facere moderate ſiſciret ꝙ dn̄o non diſpliceret.