de qualitateqͣꝫ peccare vel peccaſſe Dico ꝙ nullusin mēte ſua debet ponere ſibi talem queſtionem nec etiam alicui alij quia īſtudeſſet ſe vel alium ponere in temptationē⁊ mens humana eſt multum infirma exparte ſenſualitatis que ſemper refugitmortem ⁊ mala corporalia etiam quantumcūqꝫ ſit homo perfectus. ſicut patꝫin ſaluatore noſtro iheſu criſto qui īminente hora paſſionis dicebat. Triſtis ēanima mea. ⁊ hoc quantum ad ſenſualitatem vſqꝫ ad mortem. ⁊ exponens ſeipſum dixit. ſpiritus id eſt voluntas rationis promptus eſt ſupple ad ſuſtinēdum mortem. caro autem id eſt ſenſualitas infirma. quia refugit mortem.Quare nemo debꝫ ſe ponere in tali perplexitate nec ꝯfeſſor debꝫ hͦ īterrogareIſtud auteꝫ requiritur de neceſſitate inquolibet vecē contrito ⁊ vere penitentequia vbi neceſſitas foret citius ſuſtineret omnē penam quam offenderet deuꝫper peccatum. Et hec de quantitate cōtritionis ſufficiant.¶ Qualis debet eſſe contritio.Capitulum tercium.Unc de qualitatate contritionis dicendum eſt. Circa quod ſciendum eſt ꝙ contritio debet habere ſeptēconditiones. Primo em̄ debet eſſe diſcreta Unde debet eē cū ſpe venie Ita ꝙvere contritus nunqͣꝫ debꝫ deſperare devenia ſed debet ſperare de dei miſericordia. quia plus poteſt deꝰ parcere qͣꝫ homo peccare. Unde Auguſtinus ſuper illud verbum quod dixit cayn ⁊ eſt in geneſi quarto capitulo ſcilicet Maior eſtiniquitas mea qͣꝫ vt veniam merear. dicit mentiris caynmentiris. Maior eſtcontritionisdei pietas qͣꝫ q̄cunqꝫ iniquitas Et Ambroſius. Nemo deſperet. Iudam proditorem non ſcelus quod cōmiſit ſedſua deſperatio fecit penitus interire.Sed quia nemo ſcit vtrum dignus ſitamore vel odio dei. nō debꝫ nimis preſumere ſed ſemper debet timere. quiainitium ſapientie timor domini Et id̓overus penitens granum id eſt animamſuam debet conterere inter duas molas timoris ſcilicꝫ ⁊ ſpei vt ex farina ſictrita barutello diſcretionis inundata aqua lacrimarum ⁊ compunctionis cōmixta bonum panem in clibano cordisigne caritatis decoctū faciat hoſpiti ſuocriſto. Ita ꝙ in die iudicij dicat ſibi.Eſuriui ⁊ dediſti mihi cibum ⁊cͣ. Se 2ᵛ ꝓīaxacundo debꝫ eſſe amara ⁊ ita dicebat illeſanctus rex ezechias dicens. ¶ Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine anime mee. Et ſi ſit talis. faciet pacem inter deum ⁊ animam peccatricem Unde idē Ezechias. Ecce in pace amaritudo mea amatiſſima. Amaradebet eſſe contritio quia peccator delectatus fuit in cogitatione illicita. Amarior quia conſenſit. Amariſſima quiaopus illicitum perpetrauit. Et ſi ſic fiatpoterit dicere contritus illud quod ſequitur. Tu autem eruiſti animam meāvt non peritꝫ. proieciſti poſt tergum tulaclaum omnia peccata mea Tercio debꝫ eēlacrimoſa Unde pſalmiſta. Lauabo perſingulas noctes lectum meum lectumſcilicet conſcientie lacrimis meis ſtratūmeum rigabo. Ita fecit beatiſſima maria magdalēa que lacrimis lauit pedesiheſu. ⁊ id̓o fuecūt ſibi peccata remiſſapQuarto debꝫ eſſe premēditata. Undein auctoritate preallegata. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine aīe mee. Dicit yſayas loquēs adanimā peccatricem Sume citharam.