de quantitatecapitulo. Non accipias loco pignorisſuperiorem ⁊ inferiorem molam. id eſtnon deſperes propter magnitudinem⁊ enormitatem peccatorum. Sed ſpera in dei miſericordia nec preſumas. ſꝫtime grauitatem tormentoꝝ ex dei iuſticia. Illud ad quod contritio terminat̉eſt vt cor peccatoris duꝝ vt lapis emoleſcat ⁊ liquefiat vt cera quia ſcriptumeſt. Cor durum male habebit in nouiſſimō. Et ideo vere contritus poteſt dicere Factū eſt cor meum tanqͣꝫ cera liqueſcens. Et de tali dicit pſalmiſta. Cor ꝯtritum ⁊ humiliatū deus non deſpiciesUiſa ergo proprietate iſtius nominiscontritio. ¶ Uidendū eſt quid eſt contritio. Et ſciendū ꝙ ꝯtritio a magiſtrisdiffinitur fic. Contritio ē dolor voluntarie ꝓ peccatis aſſumptis cum ꝓpoſitoconfitendi ⁊ ſatiſfaciendi. Ad euidentiam iſtius diffinitionis videndum ē deſingulis partibus poſitis in diffinitiōe.Dicitur ergo cōtritio eſt dolor Cum eīſcd̓m ꝙ dictuꝫ eſt contraria contrarijscurantur ⁊ medicina debeat eſſe contraria infirmitati. ⁊ cōtritio ſit medela peccati. ⁊ in peccato fuerit delectatio oportet ꝙ in ꝯtritione ſit dolor. Et ita dicit̉in apoca. xviij Quātum glorificauit ſe⁊ in delicijs fuit in peccati perpetratiōe.tantū date ei tormentū ⁊ luctum in contritione. ¶ Et notandū ꝙ non ſolū inꝯtritione ē dolor. ſed etiam ē gaudiumibi. Quādo em̄ peccator recordatur ſeper peccatum offendiſſe creatorem ſuūqui eum creauit ad imaginem ſuam etpatrem ſuū celeſtem: qui eum paſcit ⁊corporaliter ⁊ ſpūaliter ⁊ redemptoreꝫſuuꝫ: qui eū liberauit per ꝓprium ſanguinem ſuū recolit etiam ſe amiſiſſe per peccatū ſuuꝫ gloriam paradiſi. ⁊ incurriſſepenaꝫ inferni: dolorem habet. Sed qn̄cogitat ſe per iſtum dolorem elongari acnotritionispecato ⁊ reconciliari deo gaudet. ⁊ nōīmerito. Sicut em̄ gaudet qui de naufragio euadit: ſic vere contritus debetgaudere dum. ſe videt peccati naufragium euaſiſſe Sequit̉ volūtarie aſſumptus. Cum em̄ deo non placeant coactaſeruicia. niſi dolor contritionis eſſet voluntariꝰ non eſſet deo acceptus nec gratus. Si em̄ peccatum teſte Auguſtino a xc. tavcadeo eſt voluntarium ꝙ ſi non eſt volūtarium iam non eſt peccatum ſic contritio debet eſſe adeo voluntaria ꝙ ſi noneſt voluntaria:iam nō eſt cont̓ritio. EtAαν MMV. A ωAratio iſtoꝝ eſt quia omnis actus meritorius ⁊ demeretorius oportet ꝙ ſit avoluntate elicitus vel imperatus aliasnon eſſꝫ meritorius nec demeritoriusSequitur cum propoſito confitendi ⁊ſatiſfaciendi. Uere em̄ contritus debeteſſe in voluntate ⁊ in propoſito confitēdi quādo habebit oportunitatem aliasſua contritio eſſet falſa ⁊ nulla. Et ratioeſt: quia cū ad perfectiōem totius integralis requiratur ꝙ om̄es partes eiusſint ſimul tectum parietes ⁊ fundamentum. Ita ad perfectionem vere penitētie requiritur ꝙ iſta tria ſcilicet cōtritiocōfeſſio ⁊ ſatiſfactio que ſunt partes integrales eius inquantum eſt ſacramentum ſint ſimul in re vel in voto. Et hecſufficiant de contritione quid eſt in ſeDe quantitate contritionis.Capitulum ſecundum.Uātitas cōtritionis mēſuratur penesquancitatem doloris qui eſſentialiter eſt ipſa contritio. vel eſt cauſatus a contritione. Notādum ergo ꝙinˡ contritione eſt duplex dolor ẜm ꝙdolor dicitur duobus modis Nam dof iiij