amabilis erat ⁊ decorus in vita ſua: ⁊ ideo eius receſſuſingulis flere licet: nec eſt qui ſe abſcondere vel excuſare poſſit Ne igitur noſter nimis ꝓtrahatur ſermo: vt breuit̓ cōcludam que ꝓ noſtro damno ad dolorem attinēt: vt queex illo ꝓueniebatōnibus vtilitas ⁊ exultatio explicari nōpoteſt. ita dolor ⁊ lamētatio Ceſſet ergo dolor abeat triſticia: quibꝰ tn̄ attingere nō poſſumꝰ que vellemꝰ: q̄ non ſolumnullū adhibent remediū dolori ſed augent Si patrē nrm̄diligimus: eiꝰ leticia gaudeamꝰ Nō vere diligit: qui ſua tātū vtilitate diligit Idcirco ⁊ ſi ꝓ ea que nobis euenit in-utilitas dolemꝰ ⁊ ꝓ eis q̄ recipit gaudijs colletemur Aſſitergo nobis hodie cauſa magne leticie Cantet quilibet noſtrum nouū dn̄o canticū: ſonoris iubilet vocibꝰ mat̓ eccleſia in ymnis ⁊ cōfeſſionibꝰ Plaudet hodie plebs catholicavndiqꝫ iocundetur criſtiana concio. Hodie certe obtinuitiheronimus quod tanto eſtuabat defiderio: hodie deuic-tis hoſtibus ſecurū obtinuit triūphum. Certe omnibusexpletis laboribꝰ. requiē poſſidet ſine fine: nam nō eſurietneqꝫ ficiet amplius: neqꝫ cādet ſuꝑ illum ſol neqꝫ vllus eſtꝰAblata eſt ab oculis eius omnis lacrima: abijt em̄ luc-tus: iam certe dolor ſibi deinceps non erit Iam certe mercedem nunc habet: pro qua tocius vite ſue tempore laborauit. Conſolemur ergo ⁊ demus magnificentiam deo noſtro; quoniā dei perfecta ſūt operā: ⁊ omnis vie eiꝰiudicia. Confiteamur ergo domino ⁊ collaudemꝰ deumſaluatorem noſtrū: qm̄ nō dereliquit ſanctū ſuū ſine adiutorio in t̓bulatōibꝰ q̄ in agone hꝰ vite miẜriē circūdederūt